การศึกษาเบื้องต้นในหลอดทดลองเกี่ยวกับผลของสายพันธุ์ของเชื้อไวรัสซิกาต่อคุณภาพอสุจิสุกร

บทคัดย่อ

การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสซิกาได้มีการแพร่กระจายเชื้อในหลายประเทศ ส่งผลให้มีผู้ติดเชื้อจำนวนมาก การติดต่อทางเพศสัมพันธ์เป็นทางหนึ่งที่ทำให้ติดเชื้อไวรัสซิกาในมนุษย์ ไวรัสซิกาเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดโรคทางระบบประสาทและทารกมีศีรษะขนาดเล็กจากแม่ที่ติดเชื้อขณะตั้งครรภ์ สุกรถูกใช้เป็นโมเดลในงานทดลอง เนื่องจากลูกสุกรที่ติดเชื้อไวรัสซิกามีอาการเช่นเดียวกับในมนุษย์ ในปัจจุบันมีหลักฐานเกี่ยวกับการติดเชื้อไวรัสซิกาในอสุจิสุกรน้อย และไม่พบการรายงานถึงผลของสายพันธุ์ไวรัสซิกา ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงศึกษาความแตกต่างของสายพันธุ์ไวรัสซิกาต่อคุณภาพอสุจิสุกร โดยการทดลองครั้งนี้จะใช้น้ำเชื้อสดที่รีดมาจากพ่อสุกรจำนวน 2 ตัว ซึ่งน้ำเชื้อสดที่ได้มีการประเมินคุณภาพน้ำเชื้อก่อนทำการทดลอง และแบ่งน้ำเชื้อออกเป็น 3 กลุ่มได้แก่ กลุ่มที่ไม่ติดเชื้อ (mock) และกลุ่มที่ติดเชื้อไวรัสซิกา 2 กลุ่ม (สายพันธุ์ SV0010/15 และ สายพันธุ์ SV0127/14) จากนั้นที่เวลา 2, 24, 48 และ 72 ชั่วโมงหลังติดเชื้อไวรัสซิกา ได้ทำการตรวจประเมินคุณภาพน้ำเชื้อ ได้แก่ อัตราการมีชีวิตรอดของตัวอสุจิ และ ความสมบูรณ์ของอะโครโซม ด้วยวิธี Eosin-nigrosin และ FITC-PNA ตรวจประเมินความผิดปกติของอสุจิส่วนหัวและหาง ด้วยวิธี William’s stain และ formal saline ตามลำดับ ผลการทดลองพบว่าคุณภาพน้ำเชื้อสุกรระหว่างกลุ่มการทดลองไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P > 0.05) แต่เมื่อเวลาผ่านไปพบความผิดปกติที่ส่วนหัวและหางของอสุจิในทุกกลุ่มการทดลองมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น สรุปได้ว่าอสุจิสุกรอาจจะไม่ใช่เป้าหมายของไวรัสซิกา ดังนั้นสำหรับการศึกษาวิจัยในอนาคตควรมีการตรวจหาตัวรับของอสุจิเพิ่มเติม