การศึกษาแบบย้อนหลังพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในทางเดินอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องในจังหวัดกาญจนบุรีและราชบุรี

บทคัดย่อ

การติดพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle เป็นสาเหตุหลักของการติดพยาธิในสัตว์เคี้ยวเอื้องของประเทศไทย ที่สามารถสร้างความเสียหายให้กับสุขภาพสัตว์และลดมูลค่าของผลิตภัณฑ์เป็นอย่างมาก การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการติดพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในทางเดินอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องในพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรีและราชบุรี ระหว่างปี พ.ศ. 2561-2565 พบความชุกของพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle โดยรวมเท่ากับร้อยละ 60.28 (95% CI = 56.90-63.58) พบความชุกของพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในแพะมากที่สุด เท่ากับร้อยละ 71.08 (95% CI = 66.84-75.05) พบความชุกของพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในแกะเท่ากับร้อยละ 48.78 (95% CI = 40.90-56.69) พบความชุกของพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในโคเนื้อเท่ากับร้อยละ 48.67 (95% CI = 40.43-56.95) พบความชุกของพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในโคนมเท่ากับร้อยละ 31.25 (95% CI = 16.11-50.00) และพบความชุกของพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในกระบือเท่ากับร้อยละ 7.14 (95% CI = 0.18-33.86) นอกจากนี้ ยังพบว่าชนิดของสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความชุกการติดพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในทางเดินอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.01) รวมทั้งยังพบว่าสภาพการเลี้ยงแบบปล่อยในแปลงหญ้ามีความสัมพันธ์ต่อความชุกของการติดพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle มากกว่าสภาพการเลี้ยงแบบขังคอกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.01) จากผลการวิจัยนี้ ทำให้ทราบถึงความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความชุกของการติดพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งมีประโยชน์เป็นอย่างมากในการใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นประกอบการวินิจฉัยโรค การเฝ้าระวัง การควบคุมและป้องกันการติดพยาธิตัวกลมกลุ่ม strongyle ในทางเดินอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องในพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรีและราชบุรี