ผลการพัฒนารูปแบบการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก โดยการมีส่วนร่วมของประชาชน จังหวัดสมุทรสาคร

ผู้แต่ง

  • สุคนธ์ ปัญจพงษ์ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสมุทรสาคร
  • วรวิทย์ มิตรทอง โรงพยาบาลสมุทรสาคร
  • ณัฐกฤตา นิลโนรี สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสมุทรสาคร

คำสำคัญ:

การพัฒนารูปแบบ, การป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก, การมีส่วนร่วม

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการพัฒนารูปแบบการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยการมีส่วนร่วมของประชาชน จังหวัดสมุทรสาคร โดยมีแนวคิดการเฝ้าระวังโรคไข้เลือดออกโดยการมีส่วนร่วมของประชาชน เป็นกรอบแนวคิดเชิงเนื้อหา และวงจรวิจัยเชิงปฏิบัติการเป็นแนวคิดเชิงกระบวนการ ขั้นตอนการดำเนินการวิจัย แบ่งออกเป็น 3 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 การวิเคราะห์สถานการณ์ ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยการมีส่วนร่วมของประชาชน ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ การวางแผน โดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วม การปฏิบัติการ การสังเกต และการสะท้อนผล ระยะที่ 3 ประเมินผลรูปแบบการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยการมีส่วนร่วมของประชาชน จังหวัดสมุทรสาคร กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ทีมพัฒนา จำนวน 29 คน และผู้ร่วมวิจัยแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 120 คน เครื่องมือการวิจัย ประกอบด้วย แนวคำถามในการสนทนากลุ่ม และแบบสอบถาม ระยะเวลาดำเนินการวิจัยตั้งแต่เดือนตุลาคม 2567 ถึง เดือนกรกฎาคม 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา, Wilcoxon signed ranks test, Mann-Whitney U Test , pair t-test และ independent t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า ผลการพัฒนาได้รูปแบบในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยการมีส่วนร่วมของประชาชน “สมุทรสาครโมเดล” มี 8 กิจกรรม ดังนี้ 1) การจัดการสภาพแวดล้อม 2) การรณรงค์และประเมินความเสี่ยง 3) การป้องกันโรค 4) การควบคุมโรค 5) การส่งต่อรักษาผู้ป่วย 6) การสื่อสารความเสี่ยง 7) สร้างการมีส่วนร่วมของประชาชน และ 8) การบริหารจัดการ หลังการนำรูปแบบไปใช้ กลุ่มทดลองมีความรู้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value< 0.001) มีส่วนร่วมปฏิบัติการเฝ้าระวังโรคไข้เลือดออกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ  (p-value< 0.001) เพิ่มเป็นร้อยละ 92.5 ซึ่งมากกว่ากลุ่มควบคุมที่เพิ่มเป็นร้อยละ 80.8 พฤติกรรมการควบคุมลูกน้ำยุงลายเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value< 0.001) กลุ่มควบคุมมีพฤติกรรมการควบคุมลูกน้ำยุงลายไม่มีความแตกต่าง (p-value= 0.193) ในพื้นที่กลุ่มทดลองมีดัชนีความชุกลูกน้ำยุงลายต่ำกว่าเกณฑ์และอุบัติการณ์โรคไข้เลือดออกลดลงเป็น ร้อยละ 89.9 ซึ่งมากกว่าพื้นที่เปรียบเทียบที่มีผู้ป่วยลดลงเป็น ร้อยละ 83.0 ผลที่ได้จากการพัฒนารูปแบบการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยการมีส่วนร่วมของประชาชนสมุทรสาครโมเดลนี้ สามารถเฝ้าระวังป้องกันโรคไข้เลือดออกได้ ควรนำไปใช้ให้ครอบคลุมทุกพื้นที่

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Community empowerment. [internet]. 2024 [Cited 2024 April 23].Available from: https://www.who.int/teams/health-promotion/ enhanced -wellbeing/seventh-global-conference/com- munity-empowerment.

Camara TNL. Dengue is a product of the environment: an approach to the impacts of the environment on the Aedes aegypti mosquito and disease cases. Rev. bras. epidemiol. 2024;27(48). doi.org/10.1590/1980-549720240048.

Yin S, Hua J, Ren C, Wang R, Weemaels AI, Guenard B, et al. Spatial pattern assessment of dengue fever risk in subtropical urban environments: The case of Hong Kong. Elsevier 2023;237(104815). doi.org/10.1016/j.landurbplan.2023.104815.

กองโรคติดต่อนำโดยแมลง กรมควบคุมโรค. แนวทางและมาตรฐานการสำรวจลูกน้ำยุงลายเพื่อการเฝ้าระวังโรคติดต่อนำโดยยุงลาย. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข [อินเทอร์เน็ต]. 2562 [เข้าถึงเมื่อ 1 กรกฎาคม 2566]. เข้าถึงได้จาก:https://ddc.moph.go.th/uploads/ckeditor2/lavaservay_manual.pdf

จิระวัตร วิเศษสังข์. การพัฒนารูปแบบการดำเนินงานเฝ้าระวัง ป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก อำเภอเมืองจันทร์ ปี 2563. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน 2565;7(1):89-96.

สุวิทย์ ชัยพิบูล. กลยุทธการป้องกันโรคไข้เลือดออกในพื้นที่เสี่ยง ด้วยแอพพลิเคชั่น “โปรแกรมสมาร์ท อสม.” โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านโคกผักหอม อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี. อุดรธานี: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุดรธานี [อินเทอร์เน็ต]. 2566 [เข้าถึงเมื่อ 1 กรกฎาคม 2566]. เข้าถึงได้จาก: https://backoffice.udpho.org/uploads/2023-08-01_10-57-08_510344.pdf

สุรพล สิริปิยานนท์. ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม 2563;4(8):85-103.

Lachyan A, Zaki RA, Banerjee B, Aghamohammadi N. The effect of community-based intervention on dengue awareness and prevention among poor urban communities in Delhi, India. J Res Health Sci. 2023;23(4):e00596. doi: 10.34172/jrhs.2023.131.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสมุทรสาคร. รายงานสถิติโรคไข้เลือดออก (รายงาน 506) ประจำปี 2566 [รายงานภายใน]. สมุทรสาคร: กลุ่มงานควบคุมโรค; 2566.

Kemmis S, McTaggart R. The action research planner. 3rd ed. Victoria: Deakin University; 1988.

อรุณ จิรวัฒน์กุล. สถิติในงานวิจัย เลือกใช้อย่างไรให้เหมาะสม. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์; 2557.

สิริยาภรณ์ หม้อกรอง, สายหยุด มูลเพ็ชร์, สามารถ ใจเตี้ย. การป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกเพื่อการเฝ้าระวังโรคไข้เลือดออกในชุมชน เทศบาลเมืองต้นเปา อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2567;7(2):32-48.

แสงจันทร์ พาภิรมย์. การมีส่วนร่วมของประชาชนในการดำเนินงานป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกพื้นที่รับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านแม่เตี๊ยะ ตำบลดอยแก้ว อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่ [อินเทอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 4 ส.ค. 2567]; เข้าถึงได้จาก:https://chiangmaihealth.go.th/document/240318171076135255.pdf

ประสิทธิ์ มณีโสม. การพัฒนารูปแบบการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยใช้กระบวนการวางแผนแบบมีส่วนร่วม (A-I-C) ในอำเภอเมยวดี จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการโรงพยาบาลหนองคาย [อินเทอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 4 สิงหาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://nkhospital.moph.go.th/doc/journal/20241127061033.pdf

นอรีนี ตะหวา, ปวิตร ชัยวิสิทธิ์. การพัฒนารูปแบบส่งเสริมศักยภาพการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกแบบมีส่วนร่วมของชุมชน เขตตำบลเคร็ง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 10. สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ [อินเทอร์เน็ต]. 2562 [เข้าถึงเมื่อ 4 สิงหาคม 2567] : 1612-27. เข้าถึงได้จาก: https://race.nstru.ac.th/home_ex/e-portfolio/index.php/academic/info/2018/6004

ภาวิณี มนตรี, กาญจนา คงศักดิ์ตระกูล, ศุภรดา มณฑาทิพย์, ยุทธนา กลิ่นจันทร์, อภิวรรณ เหลืองเทียมทอง. ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคที่มียุงลายเป็นพาหะของแกนนำครัวเรือนในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี. วารสารควบคุมโรค. 2565;48(3):514-24.

อุกฤษฎ์ ชื่นศิริ. การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของเทศบาลตำบลตะเคียนเตี้ย จังหวัดชลบุรี [วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2565.

ภาพร ปัญญา, เอมอัชฌา วัฒนบุรานนท์, นิภา มหารัชพงศ์, ปาจรีย์ อับดุลลากาซิม. ผลของโปรแกรมประยุกต์แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของเด็กวัยเรียนในจังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. 2568;18(2):205-19.

Arham AF, Amin L, Razman MR, Mahadi Z, Rusly NS, Mazlan NF, et al. Participatory:stakeholder’s engagement toward dengue control techniques in Klang Valley, Malaysia. SAGE Open. 2021;11(1):1-8. doi: 10.1177/2158244020982605.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-17

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ปัญจพงษ์ ส, มิครทอง ว, นิลโนรี ณ. ผลการพัฒนารูปแบบการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก โดยการมีส่วนร่วมของประชาชน จังหวัดสมุทรสาคร. JKKPHO [อินเทอร์เน็ต]. 17 มีนาคม 2026 [อ้างถึง 2 เมษายน 2026];8(1):e279875. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/jkkpho/article/view/279875

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ