ผลกระทบจากการใช้สารเมทแอมเฟตามีนของมารดาขณะตั้งครรภ์ และภาวะถอนยาของทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลสิรินธร จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์อุบัติการณ์และปัจจัยเสี่ยงของภาวะถอนยาในทารกแรกเกิดจากมารดาที่ใช้เมทแอมเฟตามีนระหว่างตั้งครรภ์ โดยเป็นการศึกษาแบบย้อนหลัง (retrospective cohort study) จากเวชระเบียนมารดาและทารกที่คลอดในโรงพยาบาลสิรินธร จังหวัดขอนแก่น ระหว่างวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2567 จำนวน 51 คู่ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยโลจิสติกพหุ โดยใช้เกณฑ์ Neonatal Abstinence Score (NAS) ≥1 ในการวินิจฉัยภาวะถอนยา ผลการศึกษาพบว่า มารดาส่วนใหญ่อายุ 20–34 ปี (42 ราย,ร้อยละ 82.4) และมีการฝากครรภ์ล่าช้า (46 ราย,ร้อยละ 90.2) ทารกแรกเกิดมีภาวะถอนยา 31 ราย (ร้อยละ 60.8) อาการที่พบบ่อย ได้แก่ อุณหภูมิร่างกายสูง สั่น และหายใจลำบาก ผลการวิเคราะห์พบว่า ทารกที่ตรวจพบสารเมทแอมเฟตามีนในปัสสาวะมีความเสี่ยงต่อภาวะถอนยาสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (Adjusted OR = 5.0; 95% CI = 1.1–22.6; p = 0.035) และทารกที่มีอาการสั่นมีโอกาสเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิดวิกฤตเพิ่มขึ้น 7.3 เท่า (Adjusted OR = 7.3; 95% CI = 1.7–31.0; p = 0.001) ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการใช้เมทแอมเฟตามีนในหญิงตั้งครรภ์จะพบอุบัติการณ์ถอนยาในทารกที่สูง การตรวจคัดกรองสารเสพติดในปัสสาวะของมารดาและทารก รวมถึงการเฝ้าระวังอาการทางระบบประสาทโดยเฉพาะอาการสั่นของทารกมีความสำคัญต่อการประเมินความรุนแรงของอาการถอนยา การวางแผนการรักษา รวมถึงการส่งต่อไปยังสถานพยาบาลที่มีศักยภาพสูงกว่า