การพัฒนารูปแบบการดูแลต่อเนื่องสำหรับผู้ป่วยยาเสพติดในศูนย์พักคอย จังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • กิตติมา ก้านจักร สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น

คำสำคัญ:

รูปแบบการดูแล, ผู้ป่วยยาเสพติด, ศูนย์พักคอย

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการดูแลต่อเนื่องสำหรับผู้ป่วย   ยาเสพติดในศูนย์พักคอย จังหวัดขอนแก่น ดำเนินการวิจัยโดยใช้แนวทางของ Kemmis and Mc Taggart เป็นฐานของการศึกษาประกอบด้วย 3 ระยะคือ ระยะศึกษาปัญหา ระยะพัฒนาและระยะประเมินผล ดำเนินการวิจัยระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม 2568 ถึง วันที่  31 พฤษภาคม 2569 โดยมีกลุ่มผู้มีส่วนร่วมในการพัฒนา จำนวน 238 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงาน 30 คน ผู้ดูแล 52 คน และผู้ป่วย 156 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติ เชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน (Paired  t-test, McNemar’s test) ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้วิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการวิจัย ระยะที่ 1 การศึกษาปัญหา พบว่าผู้ป่วยขาดการดูแลต่อเนื่องและระบบบูรณาการ ส่งผลให้เสพซ้ำและเสี่ยงต่อความรุนแรง ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบโดยใช้กระบวนการ PAOR ร่วมกับกรอบทฤษฎีระบบ จนได้รูปแบบ "CI-KK Model" ประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ การค้นหาคัดกรอง, การดูแลในศูนย์พักคอย, การฟื้นฟูและเสริมพลัง, การเตรียมความพร้อมก่อนกลับสู่ชุมชน และการติดตามต่อเนื่องหลังออกจากศูนย์พักคอย ระยะที่ 3 ประเมินผลการนำรูปแบบไปใช้ ผลการศึกษาพบว่า หลังนำรูปแบบไปใช้ อัตราการคงอยู่ในระบบการบำบัดเพิ่มขึ้น จากร้อยละ 61.54 เป็นร้อยละ 86.54 อัตราการกลับไปเสพซ้ำลดลง จากร้อยละ 38.46 เหลือร้อยละ 13.46 และพฤติกรรมเสี่ยงต่อความรุนแรงลดลง จากร้อยละ 42.31 เหลือร้อยละ 11.54 นอกจากนี้ ผู้ป่วยมีความพึงพอใจในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ย 4.47 (SD = 0.13, คิดเป็นร้อยละ 89.4) โดยความพึงพอใจหลังใช้รูปแบบสูงกว่าก่อนใช้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -14.18, p < .001) สรุป  รูปแบบ CI-KK Model เป็นการดูแลต่อเนื่องที่เน้นการมีส่วนร่วมของสหวิชาชีพและชุมชน สามารถเพิ่มการคงอยู่ในระบบบำบัด ตลอดจนลดอัตราการกลับไปเสพซ้ำและพฤติกรรมเสี่ยงต่อความรุนแรงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กองบริหารการสาธารณสุข สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการดำเนินงานการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดตามประมวลกฎหมายยาเสพติด ปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. นนทบุรี: บอร์น ทู บี พับลิชชิ่ง; 2565.

กองบริหารการสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือการพัฒนาระบบบริการสุขภาพ (Service plan) สาขายาเสพติด. สมุทรสาคร: บอร์น ทู บี พับลิชชิ่ง; 2561.

กรมสุขภาพจิต. คู่มือระบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่มีความเสี่ยงสูงต่อการก่อความรุนแรง สำหรับสถาบัน/โรงพยาบาล สังกัดกรมสุขภาพจิต. กรุงเทพฯ: พรอสเพอรัสพลัส; 2563.

ปิยกัณญา แก่นวิชา, สุณี อาวรณ์, วิไลลักษณ์ ดูวงบุปผา. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยยาเสพติดที่มีอาการทางจิตและเสี่ยงก่อความรุนแรง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ. 2567;5(2):230–41.

สวิตตา ธงยศ. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชจากยาเสพติดที่มีพฤติกรรมรุนแรงโดยใช้รูปแบบการจัดการโรคเรื้อรัง. วารสารการศึกษา-สุขภาพและการจัดการสิ่งแวดล้อม. 30 เมษายน 2024;9(2):388–95.

ณฐพร ผลงาม. การพัฒนารูปแบบการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยยาเสพติด โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนจังหวัดระยอง. วารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม. 30 สิงหาคม 2021;1(2):49–71.

Dennis ML, Foss MA, Scott CK. An eight-year perspective on the relationship between abstaining duration and other aspects of recovery. Eval Rev. 2007;31(6):585–612.

บำรุง วงษ์นิ่ม, แสงเดือน ดีผิว, สุรพล สุพวง. การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชสารเสพติดโดยการมีส่วนร่วมและไร้รอยต่อ ตัวแบบลพบุรี: กรณีศึกษาอำเภอโคกสำโรง. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน. 2024;10(1): 223–223.

กองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). คู่มือการจัดตั้งศูนย์แยกกักตัวในชุมชน. กรุงเทพฯ: กองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.); 2564.

ศูนย์ปฏิบัติการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดจังหวัดขอนแก่น. ผลการดำเนินงานป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดจังหวัดขอนแก่น. ขอนแก่น: ศูนย์ปฏิบัติการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดจังหวัดขอนแก่น; 2567.

Cohen JM, Uphoff NT. Participation in rural development: Seeking clarity through specificity. World Dev. 1977;8(3):213–35.

Davis K, Newstrom JW. Human behavior in the workplace: Organizational behavior. 8th ed. New York: McGraw-Hill; 1989.

Kemmis S, McTaggart R. The action research planner. 3rd ed. Victoria: Deakin University Press; 1988.

Brown MG, Svenson RA. Measuring R&D productivity. Res Technol Manage. 1988;31(4):11–15.

อรุณ จิรวัฒน์กุล. สถิติวิทยาศาสตร์สุขภาพสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: วิทยาภัทร; 2558.

Best JW, Kahn JV. Research in education. 9th ed. USA: Pearson Education; 2003.

วนิดา รัตนสุมาวงศ์, รัศมน กัลยาณศิริ, พิชัย แสงชาญชัย. ทฤษฎีของพฤติกรรมเสพติด และ ข้อถกเถียงที่มี ในปัจจุบัน. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย 2561; 63(3): 295-306

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-06

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ก้านจักร ก. การพัฒนารูปแบบการดูแลต่อเนื่องสำหรับผู้ป่วยยาเสพติดในศูนย์พักคอย จังหวัดขอนแก่น. JKKPHO [อินเทอร์เน็ต]. 6 กรกฎาคม 2026 [อ้างถึง 23 กรกฎาคม 2026];8(2):e283111. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/jkkpho/article/view/283111

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ