ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อวัณโรคแฝงในผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่รักษาในโรงพยาบาลกันตัง จังหวัดตรัง

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับการติดเชื้อวัณโรคแฝงในผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่เข้ารับการรักษา ณ โรงพยาบาลกันตัง จังหวัดตรัง โดยเป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง ดำเนินการระหว่างเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2568 ในผู้ติดเชื้อเอชไอวีอายุ ≥18 ปี จำนวน 194 ราย วินิจฉัยติดเชื้อวัณโรคแฝงด้วยการทดสอบปฏิกิริยาทางผิวหนังต่อการติดเชื้อวัณโรค โดยกำหนดผลบวกเมื่อรอยนูน ≥5 มิลลิเมตร ร่วมกับไม่มีอาการหรือหลักฐานทางรังสีวิทยาที่เข้าได้กับวัณโรค วิเคราะห์ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการติดเชื้อวัณโรคแฝง ด้วยการวิเคราะห์โลจิสติกรีเกรสชันแบบตัวแปรเดียวและหลายตัวแปร กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 จากการศึกษาพบผู้มีผลการทดสอบปฏิกิริยาทางผิวหนังต่อการติดเชื้อวัณโรค เป็นบวก 30 ราย คิดเป็นความชุกของการติดเชื้อวัณโรคแฝงร้อยละ 15.5 การวิเคราะห์แบบตัวแปรเดียว พบว่า เพศ ภาวะไขมันในเลือดสูง จำนวนเม็ดเลือดขาวรวม และการสูบบุหรี่ มีแนวโน้มสัมพันธ์กับการติดเชื้อวัณโรคแฝง (p<0.10) หลังการวิเคราะห์แบบหลายตัวแปร พบว่าการสูบบุหรี่เป็นปัจจัยเดียวที่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับการติดเชื้อวัณโรคแฝง(adjusted OR 51.74; 95% CI 15.21–176.02; p<0.001) โดยสรุปการสูบบุหรี่เป็นปัจจัยเสี่ยงอิสระที่สำคัญ จากผลการศึกษาสนับสนุนการคัดกรองการติดเชื้อวัณโรคแฝง และการส่งเสริมการเลิกสูบบุหรี่ในผู้ติดเชื้อเอชไอวี เพื่อป้องกันการเกิดวัณโรคระยะแสดงอาการในอนาคต