ผลของการอบรมหลักสูตรมาตรฐาน 70 ชั่วโมงต่อความรู้ ทัศนคติ และสมรรถนะการดูแลผู้สูงอายุของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน
คำสำคัญ:
อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน, การดูแลผู้สูงอายุ, หลักสูตรมาตรฐาน 70 ชั่วโมงบทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดซ้ำนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้ ทัศนคติ และสมรรถนะการดูแลผู้สูงอายุที่ประเมินตนเองของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านก่อนอบรม หลังอบรมทันที และติดตามผล 1 เดือน กลุ่มตัวอย่างเริ่มต้น 40 คน จากหน่วยบริการสุขภาพ 10 แห่งในจังหวัดขอนแก่น มีข้อมูลครบสามระยะ 39 คน ได้รับการอบรมหลักสูตรมาตรฐานผู้ดูแลผู้สูงอายุ 70 ชั่วโมงของกรมอนามัย เครื่องมือ ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบทดสอบความรู้ 25 ข้อ แบบประเมินทัศนคติ 15 ข้อ และแบบประเมินสมรรถนะที่ประเมินตนเอง 25 ข้อ เครื่องมือวัดผลลัพธ์มีค่าดัชนีความสอดคล้องเท่ากับ 0.76, 0.98 และ1.00 และค่าความเที่ยงจากการวัดซ้ำเท่ากับ 0.79, 0.81 และ 0.85 ตามลำดับ วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ และการเปรียบเทียบรายคู่ กำหนดระดับนัยสำคัญที่ .05 ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยความรู้ก่อนอบรม หลังอบรมทันที และติดตามผลเท่ากับ 15.51 (SD = 3.33), 17.97 (SD = 2.00) และ 20.48 (SD = 1.76) ตามลำดับ โดยสองระยะหลังมีผลต่างจากก่อนอบรมเท่ากับ 2.46 (95% CI: 1.77–3.15) และ 4.97 (95% CI: 4.12–5.82) คะแนนเฉลี่ยทัศนคติเท่ากับ 64.05 (SD = 5.20), 67.92 (SD = 3.74) และ 71.69 (SD = 2.38) โดยมีผลต่างเท่ากับ 3.87 (95% CI: 2.87–4.86) และ 7.64 (95% CI: 6.37–8.91) คะแนนเฉลี่ยสมรรถนะเท่ากับ 102.05 (SD = 12.63), 109.46 (SD = 10.39) และ 117.35 (SD = 6.37) โดยมีผลต่างเท่ากับ 7.41 (95% CI: 5.24–9.57) และ 15.30 (95% CI: 12.48–18.13) คะแนนทุกด้านแตกต่างตามเวลาและทุกคู่อย่างมีนัยสำคัญ (p < .001) ภายหลังอบรม ผู้เข้าร่วมมีคะแนนทั้งสามด้านสูงขึ้น ควรศึกษาร่วมกับกลุ่มเปรียบเทียบ ประเมินการปฏิบัติจริง และติดตามระยะยาวเพื่อยืนยันผลของหลักสูตร
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ; 2567.
Adelman RD, Tmanova LL, Delgado D, Dion S, Lachs MS. Caregiver burden: a clinical review. JAMA. 2014;311(10):1052-60. doi:10.1001/jama.2014.304.
Schulz R, Sherwood PR. Physical and mental health effects of family caregiving. Am J Nurs. 2008;108(9 Suppl):23-7. doi:10.1097/01.NAJ.0000336406.45248.4c.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. คู่มือระบบการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในพื้นที่ (Long Term Care) ในระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ปีงบประมาณ 2559. กรุงเทพฯ: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ; 2559.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. รายงานผลการดำเนินงานระบบการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง (LTC). กรุงเทพฯ: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ; 2562.
สำนักอนามัยผู้สูงอายุ กรมอนามัย. คู่มือแนวทางการอบรมผู้ดูแลผู้สูงอายุ (Caregiver) หลักสูตร 70 ชั่วโมง ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: กรมอนามัย; 2567.
World Health Organization. Integrated care for older people (ICOPE): guidance for person-centred assessment and pathways in primary care. 2nd ed. Geneva: World Health Organization; 2025. Available from: https://www.who.int/publications/i/item/9789240103726
จันทราวรรณ แก้วดุก, ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์, สมเกียรติยศ วรเดช. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อสมรรถนะของผู้ช่วยเหลือดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง จังหวัดพัทลุง. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้. 2566;10(3):e258719. Available from: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/scnet/article/view/258719
Wongpimoln B, Pholputta L, Phengphol N, Udonsat S. The program development of training for family caregivers caring for homebound older adults in a rural community in Thailand: a mixed-methods study. J Caring Sci. 2025;14(3):182-90. doi:10.34172/jcs.025.33367.
Knowles MS, Holton EF III, Swanson RA, Robinson PA. The adult learner: the definitive classic in adult education and human resource development. 9th ed. New York: Routledge; 2020.
Kirkpatrick Partners. What is the Kirkpatrick Model? [Internet]. [place unknown]: Kirkpatrick Partners; [date unknown] [cited 2026 Oct 1]. Available from: https://www.kirkpatrickpartners.com/the-kirkpatrick-model/
กุลวีณ์ วุฒิกร. รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของผู้ดูแลผู้สูงอายุ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2559.
Kraonual S, Prasitpattaravej A. Effectiveness of caregivers training program for older adults on the knowledge, attitude, and confidence of the caregivers in the three southern border provinces. Health Sci J Thai. 2026;8(1). doi:10.55164/hsjt.v8i1.278905.
Davis DA, Mazmanian PE, Fordis M, Van Harrison R, Thorpe KE, Perrier L. Accuracy of physician self-assessment compared with observed measures of competence: a systematic review. JAMA. 2006;296(9):1094-102. doi:10.1001/jama.296.9.1094.
Barnsley L, Lyon PM, Ralston SJ, Hibbert EJ, Cunningham I, Gordon FC, et al. Clinical skills in junior medical officers: a comparison of self-reported confidence and observed competence. Med Educ. 2004;38(4):358-67. doi:10.1046/j.1365-2923.2004.01773.x.
Howard GS. Response-shift bias: a problem in evaluating interventions with pre/post self-reports. Eval Rev. 1980;4(1):93-106. doi:10.1177/0193841X8000400105.
Ryall T, Judd BK, Gordon CJ. Simulation-based assessments in health professional education: a systematic review. J Multidiscip Healthc. 2016;9:69-82. doi:10.2147/JMDH.S92695.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น กระทรวงสาธารณสุข
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น และบุคลากรท่านอื่นๆในสำนักงานฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว