การพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพรบรรเทาอาการผื่นคันจากแมลงสัตว์กัดต่อย

ผู้แต่ง

  • สุธิดา วิริยา วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • จิราพร หัตถผะสุ วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • ศิริพักตร์ จันทร์สังสา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • สุวนันท์ แก้วจันทา วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
  • ปัญญรัช คำเสือ วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

คำสำคัญ:

อาการผื่นคันจากแมลงสัตว์กัดต่อย, สมุนไพร, ผลิตภัณฑ์, การพัฒนาผลิตภัณฑ์, การแพทย์แผนไทย

บทคัดย่อ

   

 งานวิจัยและพัฒนาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมุนไพรที่มีสรรพคุณบรรเทาอาการผื่นคันจากแมลงสัตว์กัดต่อย ศึกษาและพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมในการบรรเทาอาการผื่นคันจากแมลงสัตว์กัดต่อย โดยศึกษาจากเอกสารและตำราที่เกี่ยวข้อง คัดเลือกสมุนไพรจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญการรักษาโรคด้วยการแพทย์แผนไทย วิเคราะห์รูปแบบผลิตภัณฑ์ ทดสอบลักษณะทางกายภาพ และติดตามผลความพึงพอใจของการใช้ผลิตภัณฑ์ในกลุ่มอาสาสมัครได้แก่ บุคลากรวิทยาลัยการแพทย์ฯ จำนวน 20 คน โดยคัดเลือกแบบเจาะจง มีเกณฑ์ในการคัดเลือก คือ (1) เป็นผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป (2) ไม่มีโรคผิวหนัง และ (3) ไม่มีโรคประจำตัว  

  ผลการศึกษา พบว่า มีสมุนไพร 3 ชนิด ที่ผ่านตามเกณฑ์ ได้แก่ กระดูกไก่ดำ เสลดพังพอนตัวเมีย และตำลึง  วิเคราะห์และคัดเลือกรูปแบบของผลิตภัณฑ์ที่มีคุณสมบัติซึมผ่านผิวหนังได้เร็ว ให้ความรู้สึกเย็นเมื่อสัมผัสกับผิวหนังในกลุ่มอาการผื่นคันจากแมลงสัตว์กัดต่อยที่เหมาะสมในรูปแบบเจล และนำสมุนไพรมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ได้ทั้งหมด 6 สูตร จากนั้นนำมาตรวจสอบลักษณะทางกายภาพของผลิตภัณฑ์ทั้ง 6 สูตร พบว่า สีของผลิตภัณฑ์ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ค่า pH เท่ากับ 7 ลักษณะทางกายภาพของผลิตภัณฑ์ไม่มีการแยกชั้น ความสามารถในการกระจายตัวบนผิวเรียบโดยใช้แรงโน้มถ่วงระยะเวลา 24 และ 48 ชั่วโมง พบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) และจากการติดตามผลความพึงพอใจที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด คือ เจลเสลดพังพอนตัวเมียสูตร 2 พบว่าด้านลักษณะทางกายภาพมีคะแนนเฉลี่ย 8.00±0.65 ด้านสี 8.10±0.85 ด้านกลิ่น 7.45±1.50 ด้านเนื้อสัมผัส 7.90±1.17 การซึมเข้าผิวหนัง 8.05±0.95 และความพึงพอใจโดยรวมของผลิตภัณฑ์ 8.05± ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงให้เห็นถึงโอกาสในการพัฒนายาสมุนไพรในรูปแบบของผลิตภัณฑ์เจลที่ร่วมสมัย และต่อยอดให้เป็นประโยชน์สำหรับการเรียนการสอนให้บัณฑิตแพทย์แผนไทยสามารถนำไปใช้ในการรักษาผู้ป่วย

เอกสารอ้างอิง

สุรเกียรติ อาชานานุภาพ. ตำราการตรวจรักษาโรคทั่วไป 2 350 โรคกับการดูแลรักษาและการป้องกัน (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : โฮลิสติก พับลิชชิ่ง; 2553.

คณะทำงานเพื่อรักษาและป้องกันการแพ้ชนิดรุนแรงแห่งประเทศไทย. แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับการดูแลผู้ป่วยที่มีการแพ้ชนิดรุนแรง. [ออนไลน์]. (ม.ป.ป.) [เข้าถึงเมื่อ วันที่ 17 พฤศจิกายน 2568]. เข้าถึงได้จาก https://www.allergy.or.th/2016/pdf/Thai_CPG_Anaphylaxis_2017_Full_version.pdf

กระทรวงสาธารณสุข. สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. สำนักบริหารการสาธารณสุข.แผนพัฒนา ระบบบริการสุขภาพ (Service Plan) พ.ศ. 2561-2565. นนทบุรี: โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด; 2559.

สำนักคณะกรรมการการสุขภาพแห่งชาติ (สช.). ธรรมนูญสุขภาพว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2565. พิมพ์ครั้งที่ 1 นนทบุรี: บริษัท พิมพ์สิริพัฒนา จำกัด; 2565.

วิทยาลัยการแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก. แนวเวชปฏิบัติการรักษาโรคด้วยการแพทย์แผนไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). เชียงราย : อุษาการพิมพ์ : วนิดาการพิมพ์; 2562.

ยามีละ ดอแม และลัดดาวัลย์ ชูทอง. การพัฒนาเจลจากสารสกัดลูกประคบสมุนไพรที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ. วารสารศิลปการจัดการ 2564; 5(3): 862-76.

จุไรรัตน์ ศิริสมบัติ พิชาพัชร์ ฐิติธนอภิพงษ์ ดุษฎี ศรีธาตุ และพงศธร ทองกระสี. การตั้งตำรับและการทดสอบความคงตัวของเจลสมุนไพรจากสารสกัดหยับของผักเสี้ยนผี. วารสารวิชาการกัญชากัญชงและสมุนไพร 2565; 1(1): 36-51.

อรมณี ประจวบจินดา อินทัช ศักดิ์ภักดีเจริญ ผกากรอง ทองยิ่งดี และสุมาลี ปานทอง. สมุนไพรในงานสาธารณสุขมูลฐานที่ช่วยรักษาอาการแพ้อักเสบของผิวหนังจากแมลงสัตว์กัดต่อย. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก 2563; 18(3) : 604-15.

สุธิดา วิริยา โชคชัย แซ่ว่าง ปัญญรัช คำเสือ สุวนันท์แก้ว จันทา และณิศรา ชัยวงค์. แนวทางการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุด้วยการใช้สมุนไพรใกล้มือในพื้นที่ตำบลดอยฮาง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วารสาร การแพทย์และสาธารณสุขเขต 2568; 4(15): 129-38.

พวงรัตน์ ภักดีโชติ ยุพา คู่คงวิริยพันธุ์ และวีรพล คู่คงวิริยพันธุ์. การตรวจกรองฤทธิ์ต้านอนุมูนอิสระของสารสกัดตำลึงและบัวบก. ศรีนครินทร์เวชสาร 2546; 18(2): 78-84.

กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. สมุนไพรแก้แมลงสัตว์กัดต่อย. นนทบุรี : กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก; 2561.

ฉัตรชัย สวัสดิไชย และสุรศักดิ์ อิ่มเอี่ยม. พญายอ. วารสารศูนย์การศึกษาแพทยศาสตร์คลินิกโรงพยาบาลพระปกเกล้า 2561; 35(1): 106-10.

สโรชา ว่องจิรกิตติ์ และณิชภัทร โพธิ์เงิน. ประสิทธิผลของสเปรย์กระดูกไก่ดำต่อการลดปวดกล้ามเนื้อคอ บ่า ไหล่ 2565; 20(1): 5-16.

บุษบา จินดาวิจักษณ์. รูปแบบยามีกี่แบบใช้อย่างไร. [ออนไลน์]. (2553). [เข้าถึงเมื่อ วันที่ 1 ตุลาคม2567]. เข้าถึงได้จาก https:// pharmacy.mahidol.ac.th/

ปฐมา จันทรพล อำพล บุญเพียร ฐิติมาพร แสงจันทร์ และณัฐศจี พุกสุข. การทบทวนวรรณกรรมตำรับยา สมุนไพรรักษาโรคผิวหนังของภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก 2563; 21(1): 175-85.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-22

รูปแบบการอ้างอิง

1.
วิริยา ส, หัตถผะสุ จ, จันทร์สังสา ศ, แก้วจันทา ส, คำเสือ ป. การพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพรบรรเทาอาการผื่นคันจากแมลงสัตว์กัดต่อย. journalkorat [อินเทอร์เน็ต]. 22 มกราคม 2026 [อ้างถึง 27 มกราคม 2026];11(2):154-69. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/journalkorat/article/view/277729

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย