การศึกษาเปรียบเทียบผลทางคลินิกระหว่างการอุด และไม่อุดโพรงกระดูกต้นขาส่วนล่างในการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ภูมิหลัง: การเจาะรูที่โพรงกระดูกต้นขาส่วนล่าง เพื่อวัดแนวแกนกระดูกต้นขา (Distal femoral intramedullary guide) เป็นเทคนิคที่ได้รับการยอมรับ และเป็นที่นิยมในการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมชนิดเต็มข้อ (Total knee arthroplasty) การอุดโพรงกระดูกมักนิยมปฏิบัติภายหลังเสร็จสิ้นกระบวนการตัดกระดูกผิวข้อเพื่อปรับแนวแกนกระดูกต้นขาส่วนล่างแล้ว เพื่อลดปริมาณการสูญเสียเลือดภายหลังการผ่าตัด อย่างไรก็ตาม ไม่มีงานวิจัยใดศึกษาเกี่ยวกับผลกระทบของการอุดโพรงกระดูกต้นขาส่วนล่างที่อาจมีต่ออาการทางคลินิก
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลกระทบจากการอุด และไม่อุดโพรงกระดูกต้นขาส่วนล่าง ทั้งทางด้านอาการทางคลินิก และการสูญเสียเลือดภายหลังการผ่าตัด
วัสดุ และวิธีการ: ผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมชนิดปฐมภูมิ (Primary OA knee) ที่ได้เข้ารับการรักษาโดยการผ่าตัดข้อเข่าเทียมชนิดเต็มข้อที่รพ.จุฬาลงกรณ์จำนวน 81 ราย (81 เข่า) ได้รับการสุ่มแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยทั้ง 2 กลุ่มนี้จะได้รับการดูแลก่อน และหลังการผ่าตัดด้วยมาตรฐานเดียวกัน รวมถึงขั้นตอนในการผ่าตัดต่างๆในแบบเดียวกัน ยกเว้น ในกลุ่มที่ 1 ผู้ป่วยจะได้รับการอุดโพรงกระดูกด้วยชิ้นกระดูกจากตัวผู้ป่วยเอง (Autologous strut bone graft) และในกลุ่มที่ 2 จะไม่ได้รับการอุดโพรงกระดูกภายหลังจากการผ่าตัด
ข้อมูลปริมาณเลือดที่ออกในขวดระบายเลือด, การลดลงของระดับความเข้มข้นเลือด (Hematocrit) และการได้รับการเติมเลือด จะได้รับการบันทึกไว้ รวมถึงข้อมูลในทางคลินิก ได้แก่ Thigh and leg heaviness (TLH), Quadriceps peak torque (QPT), ROM, visual analog scale (VAS), Western Ontario and McMaster Universities Arthritis Index (WOMAC) และ Knee Society score (KS) จะได้รับการประเมิน และบันทึกในระหว่างการตรวจติดตามอาการที่ 2 สัปดาห์, 6 สัปดาห์ และ 12 สัปดาห์
ผลการศึกษา: มีผู้เข้าร่วมการวิจัยในกลุ่มที่หนึ่ง 41 คน และ กลุ่มที่สอง 40 คน ข้อมูลก่อนการผ่าตัดไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทั้งทางด้าน อายุ, QPT, ROM, VAS และ KS score ในผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่ม จากการติดตามอาการภายหลังการผ่าตัด พบว่า QPT ลดลง 38% ในช่วง 2 สัปดาห์แรก และจะค่อยๆกลับเข้าสู่สภาวะก่อนการผ่าตัดภายใน 12 สัปดาห์ อย่างไรก็ตามไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในแง่อาการทางคลินิกในผู้เข้ารับการวิจัยทั้ง 2 กลุ่ม ทั้งจาก TLH, ROM, VAS, WOMAC และ KS score
ทางด้านการสูญเสียเลือดภายหลังการผ่าตัด พบว่าปริมาณเลือดที่ออกในขวดระบายเลือดไม่ได้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P=0.61) ในกลุ่มที่ 1 ระดับความเข้มข้นของเลือดลดลง 5.4%±3.3% และในกลุ่มที่ 2 ลดลง 4.5%±3.6% (P=0.94) มีการเติมเลือดในกลุ่มที่ 1 จำนวน 12 ราย และในกลุ่มที่ 2 จำนวน 18 ราย (P=0.14)
สรุป: แม้ว่าในบางงานวิจัยจะพบว่าการอุดโพรงกระดูกต้นขาส่วนล่างจะสามารถลดปริมาณการสูญเสียเลือดภายหลังจากการผ่าตัดได้ ทางผู้วิจัยไม่พบความแตกต่างทั้งในแง่ของการสูญเสียเลือด, การลดลงของระดับความเข้มข้นเลือด และการได้รับเลือด ในทั้ง 2 กลุ่ม รวมถึงไม่พบความแตกต่างกันของอาการทางคลินิกในช่วง 12 สัปดาห์แรกหลังการผ่าตัด ทั้งทางด้าน TLH, QPT, ROM, VAS, WOMAC และ KS score ดังนั้นการจะอุด หรือไม่อุดโพรงกระดูกต้นขาส่วนล่างนั้นก็สามารถกระทำได้ตามความเห็นชอบของศัลยแพทย์ผู้ทำการผ่าตัด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
2. Tanavalee A, Thiengwittayaporn S, Ngarmukos S. Rapid ambulation and range of motion after minimally invasive total knee arthroplasty. J Med Assoc Thai 2004; 87 Suppl 2: S195-201.
3. Costa CR, Johnson AJ, Harwin SF, Mont MA, Bonutti PM. Critical review of minimally invasive approaches in knee arthroplasty. J Knee Surg 2013; 26: 41-50.
4. Nophakhun P, Yindee A, Amornpiyakij P, Hlekmon N, Tanavalee A. The efficiency of the patient care team on 3-day protocol for early ambulation after MIS-TKA. J Med Assoc Thai
1. 2012; 95: 537-43.
5. Berth A, Urbach D, Awiszus F. Improvement of voluntary quadriceps muscle activation after total knee arthroplasty. Arch Phys Med Rehabil 2002; 83: 1432-6.
6. Mizner RL, Petterson SC, Stevens JE, Vandenborne K, Snyder-Mackler L. Early quadriceps strength loss after total knee arthroplasty. The contributions of muscle atrophy and failure of voluntary muscle activation. J Bone Joint Surg Am 2005; 87: 1047-53.
7. Raut VV, Stone MH, Wroblewski BM. Reduction of postoperative blood loss after press-fit condylar knee arthroplasty with use of a femoral intramedullary plug. J Bone Joint Surg Am 1993; 75: 1356-7.
8. Kumar N, Saleh J, Gardiner E, Devadoss VG, Howell FR. Plugging the intramedullary canal of the femur in total knee arthroplasty: reduction in postoperative blood loss. J Arthroplasty 2000; 15: 947-9.
9. Ko PS, Tio MK, Tang YK, Tsang WL, Lam JJ. Sealing the intramedullary femoral canal with autologous bone plug in total knee arthroplasty. J Arthroplasty 2003; 18: 6-9.
10. Protzman NM, Buck NJ, Weiss CB. Autologous bone plugs in unilateral total knee arthroplasty. Indian J Orthop 2013; 47: 182-7.
11. Reinking MF, Bockrath-Pugliese K, Worrell T, Kegerreis RL, Miller-Sayers K, Farr J. Assessment of quadriceps muscle performance by hand-held, isometric, and isokinetic dynamometry in patients with knee dysfunction. J Orthop Sports Phys Ther 1996; 24: 154-9.
12. Bellamy N, Buchanan WW, Goldsmith CH, Campbell J, Stitt LW. Validation study of WOMAC: a health status instrument for measuring clinically important patient relevant outcomes to antirheumatic drug therapy in patients with osteoarthritis of the hip or knee. J Rheumatol 1988; 15: 1833-40.
13. Insall JN, Dorr LD, Scott RD, Scott WN. Rationale of the Knee Society clinical rating system. Clin Orthop Relat Res 1989; (248): 13-4.
14. Klein MP, Rahn BA, Frigg R, Kessler S, Perren SM. Reaming versus non-reaming in medullary nailing: interference with cortical circulation of the canine tibia. Arch Orthop Trauma Surg 1990; 109: 314-6.
15. Stevens-Lapsley JE, Balter JE, Kohrt WM, Eckhoff DG. Quadriceps and hamstrings muscle dysfunction after total knee arthroplasty. Clin Orthop Relat Res 2010; 468: 2460-8.
16. Conway JD, Shabtai L, Specht SC, Herzenberg JE. Sequential harvesting of bone graft from the intramedullary canal of the femur. Orthopedics 2014; 37: e796-803.
