การป้องกันปัญหาด้านสุขภาพจิตแก่ผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงในชุมชน

Main Article Content

ศรีสกุล เฉียบแหลม,คด.
เพ็ญนภา แดงด้อมยุทธ์, พย.ด.
สนธยา มณีรัตน์, พย.ด.

บทคัดย่อ

สุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงมีความสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงจะต้องให้การดูแลผู้ป่วย ตลอดทั้งวันอย่างต่อเนื่องยาวนาน ทำให้ไม่มีเวลาส่วนตัวหรือเวลาพักผ่อนที่เพียงพอ กิจกรรมที่ทำให้กับผู้ป่วยก่อให้เกิดความรู้สึก ซ้ำซากจำเจและเกิดความเบื่อหน่ายมีความเครียดสะสมจนอาจกลายเป็นผู้ที่มีปัญหาด้านจิตใจได้ จากการศึกษาข้อมูลเขตพื้นที่ ตำบลท่าช้าง อำเภอเมืองจันทบุรี พบว่าผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่ ผู้ดูแลที่เป็นญาติพี่น้อง  ผู้ดูแลที่เป็น เพื่อนบ้าน และผู้ดูแลที่มีอาชีพรับจ้างดูแลผู้ป่วยที่บ้าน ซึ่งผู้ดูแลทั้ง 3 ประเภทนี้มีระดับความเครียดในการดูแลผู้ป่วยติดเตียง ที่ไม่แตกต่างกัน ทั้งนี้เนื่องมาจากความรู้และประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วยที่ไม่มากพอ โดยจากการทบทวนวรรณกรรมผู้ดูแล ที่มีความรู้และมีประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วยมาก่อนจะมีความเครียดหรือความวิตกกังวลในการดูแลผู้ป่วยต่ำกว่าผู้ที่ไม่มีความรู้และประสบการณ์   ดังนั้นเพื่อป้องกันปัญหาด้านสุขภาพจิตแก่ผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงในชุมชน บุคลากรทางสุขภาพควรมีการประเมิน และคัดกรองปัญหาสุขภาพจิตให้กับผู้ดูแล รวมทั้งมีการให้ความรู้และทักษะที่สำคัญในการดูแลผู้ป่วยติดเตียง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เฉียบแหลม ศ., แดงด้อมยุทธ์ เ., & มณีรัตน์ ส. (2021). การป้องกันปัญหาด้านสุขภาพจิตแก่ผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงในชุมชน. แพทยสารทหารอากาศ, 67(1). สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/rtafmg/article/view/252436
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

1. สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. รายงานการประชุมสมัชชาประเด็นว่าด้วยนโยบายรองรับสังคมสูงวัย โดยสำนักงาน
คณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.) และภาคีเครือข่าย. 2562.
2. ชนิกานต์ ส่วยนุ, ภูมิ ชมพูศรี, จิตรลดา อุทัยพิบูลย์. การศึกษาปัญหาสุขภาพด้านร่างกายและจิตใจ และความต้องการให้ช่วยเหลือของ
ผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงในตำบลเวียงเหนือ อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ.
2561;2(2):62-9.
3. สายฝน เอกวรางกูร และปราณี เชษขุนทด. การพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต :ศาสตร์และศิลป์สู่การปฏิบัติ 1.
มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ นครศรีธรรมราช : โรงพิมพ์ไทม์ พริ้นติ้ง. 2558.
4. กุศลาภรณ์ ชัยอุดมสุข (บรรณาธิการ). จิตเวชศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2, ขอนแก่น : โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา. 2560.
5. Siriphongam, Y. Caregiver at home: Concepts and problems in research. Ramathibodi Medical Journal.
1996;20(1):41-6.
6. วันดี สุทธรังสี, ถนอมศรี อินทนนท์ และศรีสุดา วนาลีสิน. การพยาบาลสุขภาพจิตแลจิตเวช (เล่ม 1). สงขลา: บริษัทนีโอพ้อยท์ (1995)
จำกัด. 2559.
7. Jeauuphattham, R. The needs of relatives who take care for stroke patients at home. Master of nursing Thesis in
Community Health Nursing Program. Graduate School, Christian University. 2010.
8. จินตนา วัชรสินธ์. การพยาบาลครอบครัวที่มีสมาชิกเจ็บป่วยเรื้อรัง. ชลบุรี : ชลบุรีการพิมพ์. 2560.
9. กัญญาณัฐ สุภาพร. ภาระในการดูแลและปัญหาสุขภาพจิตของผู้ดูแลผู้สูงอายุระยะประคับประคองที่บ้าน. วารสารเกื้อการุณย์.
2563;27(1):150-1.
10. ภัคจีรา ศุภวิชชา. คู่มือดูแลผู้ป่วยอัมพฤกษ์ อัมพาต. กรุงเทพมหานคร : บริษัทเคล็ดไทยจำกัด. 2557.
11. อัจฉรา พุ่มดวง. การพยาบาลพื้นฐาน: ปฏิบัติการพยาบาล. พิมพ์ครั้งที่ 5 , กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2562.
12. สุปาณี เสนาดิสัย และวรรณภา ประไพพานิช. การพยาบาลพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร : บริษัท จุดทอง จำกัด. 2563.
13. อัมพรพรรณ ธีรานุตร, นงลักษณ์ เมธากาญจนศักดิ์ และดลวิวัฒน์ แสงโสม. คู่มือการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังที่บ้าน.ขอนแก่น :
โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา. 2552.
14. สำนักการพยาบาล กระทรวงสาธารณสุข. การพยาบาลผู้ป่วยที่บ้าน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
2556.