ผลของการใช้สื่อแอนิเมชันวิดีโอแบบมีปฏิสัมพันธ์ “Active Knowledge Stress of Flight” ต่อความรู้เรื่องความเครียดจากการบินในนักเรียนพยาบาลทหารอากาศ ชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา 2567

Main Article Content

น.ต.หญิง ตวงทิพย์ ลดาวัลย์ พย.ม.
น.ท.หญิง จิรภิญญา คำรัตน์ พย.ด.
นพอ.กชนิภา บุญพลอย

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบคะแนนความรู้เกี่ยวกับความเครียดจากการบิน (Stress of Flight) ของกลุ่มทดลองที่ใช้สื่อแอนิเมชัน Active Knowledge Stress of Flight ก่อนและหลังใช้สื่อ และเปรียบเทียบ คะแนนความรู้ระหว่างกลุ่มทดลองที่ใช้สื่อแอนิเมชัน Active Knowledge Stress of Flight และกลุ่มควบคุมที่เรียนรู้ด้วยตนเอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนพยาบาลทหารอากาศชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 60 คน ซึ่งผ่านการอบรมเรื่องความเครียด จากการบิน โดยพยาบาลเวชศาสตร์การบินจากสถาบัน


เวชศาสตร์การบิน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ สื่อแอนิเมชันวิดีโอ แบบมีปฏิสัมพันธ์ “Active Knowledge Stress of Flight” ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับ 11 ประเภทของความเครียดจากการบิน และแบบทดสอบความรู้เรื่อง  ความเครียดจากการบิน (Stress of Flight) จำนวน 30 ข้อ โดยแบ่งเป็นแบบทดสอบก่อนเรียน และแบบทดสอบหลังเรียน วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคล ด้วยสถิติเชิงพรรณนา (Descriptive statistics) ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และวิเคราะห์คะแนนความรู้เรื่อง ความเครียดจากการบิน (Stress of Flight) ก่อน และหลังการให้ความรู้ ด้วยสถิติ Paired t-test โดยกำหนดระดับนัยสำคัญที่ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยหลังการเรียนรู้ของกลุ่มที่ใช้ สื่อแอนิเมชันแบบมีปฏิสัมพันธ์อยู่ที่ 22.63 (S.D. = 2.76) ในขณะที่กลุ่มที่เรียนรู้ด้วยตนเองมีคะแนนเฉลี่ย 19.63 (S.D. = 4.39) ตามลำดับ ผลการทดสอบ Independent t-test พบว่าคะแนนเฉลี่ยของทั้งสองกลุ่มแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 (t = 3.17, p < 0.05)  โดยสรุปสื่อแอนิเมชัน Active Knowledge Stress of Flight เป็นสื่อการเรียนรู้ที่มี ประสิทธิภาพในการช่วยทบทวนและเสริมสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับความเครียดจากการบินในนักเรียนพยาบาลทหารอากาศ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ลดาวัลย์ ต., คำรัตน์ จ., & บุญพลอย ก. (2025). ผลของการใช้สื่อแอนิเมชันวิดีโอแบบมีปฏิสัมพันธ์ “Active Knowledge Stress of Flight” ต่อความรู้เรื่องความเครียดจากการบินในนักเรียนพยาบาลทหารอากาศ ชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา 2567. แพทยสารทหารอากาศ, 71(1), 21–30. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/rtafmg/article/view/273959
ประเภทบทความ
นิพนธ์ต้นฉบับ

เอกสารอ้างอิง

สถาบันเวชศาสตร์การบินกองทัพอากาศ. (2560). การลำเลียงผู้ป่วยทางอากาศ. กรุงเทพฯ: สถาบัน เวชศาสตร์การบิน กองทัพอากาศ.

วรัญญา ลี้สิ่งสวัสดิ์,ศิริรัตน์ เพ็ชรแสงศรี และสมเกียรติ ตันติวงศ์วาณิช.(2558). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีเสมือนจริงด้วยการ์ตูนแอนิเมชันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 14(3),612-3.

Davis, Beverly. (2015). Applying Dale’s Cone of Experience to increase learning and retention: A study of student learning in a foundational leadership course. QScience Proceedings. 2015. 6. 10.5339/qproc.2015.wcee2014.6.

Giorgdze, Madona & Dgebuadze, Marine. (2017).INTERACTIVE TEACHING METHODS: CHALLENGES AND PERSPECTIVES. IJAEDU- International E-Journal of Advances in Education. 544-548. 10.18768/ijaedu.370419.

ภวิกา ภักษา และ นิรมล จันทร์สุวรรณ. (2565). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญสำหรับผู้เรียน Generation Z LEARNING MANAGEMENT WITH STUDENT- CENTERED LEARNING FOR GENERAITION Z LEARNERS. วารสารบัณฑิตวิจัย. 13(2),4.

มาณี น้าคณาคุปต์. (2565). ผลของการใช้สื่อวีดิทัศน์แบบมีปฏิสัมพันธ์เรื่องการทำคลอดต่อความรู้ ความมั่นใจทักษะปฏิบัติการคลอดต่อความรู้ ความมั่นใจ ทักษะปฏิบัติการทำคลอด และความพึงพอใจต่อสื่อวีดิทัศน์ของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต. วารสารสภาการพยาบาล, 37(2),81-93.

วราพร ดำจับ. (2566). การออกแบบสื่อแอนิเมชันเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุม, 9(1),2-18.

สุริย์ฉาย คิดหาทอง. (2565). ผลของการใช้สื่อมัลติมีเดียร่วมสอนต่อความรู้และทักษะในการสร้างสัมพันธภาพและการสื่อสารเพื่อการบำบัดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 32(1),14-25.

ชนิดาภา ขอสุข, สุภาพักตร์ หาญกล้า และวรนุช ไชยวาน. ผลของการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้วิธีการ แข่งขันทีมเกมต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาความรู้รวบยอดทางการพยาบาลมารดาและทารกของ นักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4. สมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สํานักงานสาขาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 216-25.

Ismail M.E., Irwan Mahazir I., Othman H., Amiruddin M.H. and Ariffin A. (2023). The use of animation video in teaching to enhance the imagination and visualization of student in engineering drawing. Available from: https://iopscience.iop.org/article/ 10.1088/ 1757-899X/203/1/012023

Nida Rashid, Nadira Khanum, Fazal Rahim Khan.(2024). The Effect of Animation as a Teaching Tool on Students’ Learning -an Experimental Study.Media Literacy and Academic Research,7(1),129. Available from: https://www.researchgate.net/publication/381376172_The_Effect_of_Animation_as_a_Teaching_Tool_on_Students%27_Learning_-an_Experimental_Study.

Muhammad RUSLI & I Komang Rinartha Yasa NEGARA.(2017). The effect of animation in multimedia computer-based learning and learning style to the learning results, Turkish Online Journal of Distance Education,18(4),177-190.

Miner MA, Mallow J, Theeke L, Barnes E.(2015).Using Gagne’s 9events of instruction to enhance student performance and course evaluations in undergraduate nursing course. Nurse educator,40(3),152-4.