การเปรียบเทียบระดับโคลเรสตอรอลของกลุ่มที่เข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพโดยใช้สมุนไพร ในชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
พืชสมุนไพร, โคเลสเตอรอลบทคัดย่อ
การศึกษาผลการใช้สมุนไพรเพื่อการลดโคเลสโตรอลในโปรแกรมสุขภาพ ชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ เพื่อทดสอบสารสำคัญและเปรียบเทียบระดับโคเลสเตอรอลของกลุ่มตัวอย่างที่เข้าร่วมโปรแกรมสุขภาพ โดยใช้สมุนไพรที่ใช้ลดโคเลสเตอรอลในชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ผลการวิจัย พบว่า 1. สารสำคัญของสมุนไพรที่ใช้ในโปรแกรมสุขภาพชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ด้วยการตรวจหาจุดบนแผ่น TLC โดยการฉีดพ่นด้วย 10%H2SO4 ภายใต้แสง UV 254 และ UV 366 พบว่า แถบสารที่ 1 ใบหม่อน, แถบสารที่ 2 มะรุม, แถบสารที่ 4 ผักโขม, แถบสารที่ 6 สมอไทย, แถบสารที่ 9 ขมิ้น, แถบสารที่ 11 ข้าวกล้องงอก และแถบสารที่ 12 ไซเลียม ฮัสต์ มีสารสำคัญที่สามารถลดโคเลสเตอรอลได้ 2. การใช้พืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์การลดโคเลสเตอรอลในโปรแกรมสุขภาพชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ระหว่างกลุ่มควบคุมที่ไม่ให้รับประทานพืชสมุนไพร และกลุ่มทดลองที่ให้รับประทานพืชสมุนไพร มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 เมื่อพิจารณาเป็นรายกลุ่มทดลอง พบว่า กลุ่มที่ให้รับประทานพืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์การลดโคเลสเตอรอล พืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์การลดโคเลสเตอรอลได้สูงที่สุด คือ ผักโขม และพืชสมุนไพรที่มีฤทธิ์การลดโคเลสเตอรอลได้ต่ำที่สุด คือ ไซเลียมฮัสต์ โดยผักโขม, ขมิ้น และไซเลียม ฮัสต์ มีฤทธิ์การลดโคเลสเตอรอลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ส่วนสมอไทย, ข้าวกล้องงอก, มะรุม และใบหม่อน มีฤทธิ์การลดโคเลสเตอรอลไม่แตกต่างกัน สำหรับกลุ่มควบคุมที่ไม่ให้รับประทานพืชสมุนไพรในโปรแกรมสุขภาพชุมชนศีรษะอโศก อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ พบว่า มีฤทธิ์การลดโคเลสเตอรอลไม่แตกต่างกัน
เอกสารอ้างอิง
จรงค์ศักดิ์ พุมนวน พิฆเนศ รองพลและอามร อินทร์สังข์. “ประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยจาพืชสมุนไพรในการฆ่าไรดีด Formicomotes heteromorphus Magowski โดยการสัมผัส,” วารสารวิทยาศาสตร์ มข. 38 ,1(มกราคม – มีนาคม 2553) : 124 – 132.
จุฬารัตน์ อุดมศิลป์. (2553). การประยุกต์ใช้สารออกฤทธิ์บริสุทธิ์จากพืชสมุนไพรร่วมกับเทคโนโลยีการเคลือบเมล็ดพันธุ์ในการควบคุมเชื้อก่อโรคข้าวดอกมะลิ 105 : เพื่อผลิตอาหารสะอาดและปลอดภัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2553.
ญษมณ ละทัยนิล. (2553). ผลของสารองต่อการลดไขมันหน้าท้อง และน้ำหนักตัวในคนไทยที่มีภาวะอ้วน. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ดุจดาว คนยัง ณัฐพร จันทร์ฉายและวิรัตน์ หาญธงชัย. (2553). การใช้พืชสมุนไพรไทยในการเพิ่มสมรรถภาพการเจริญเติบโตและควบคุมโรคบิดในไก่เนื้อ. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
ธัชธรรม์ ฤทธิ์วิชัย. (2557). การศึกษาทดลองเปรียบเทียบประสิทธิภาพการลดไขมันในคนที่มีภาวะไขมันในเลือดสูง ระหว่างสารสกัดกาแฟเขียวและสารสกัดชาเขียว. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
พรพรรณ ทัศนศร, สุมัทนา กลางคาร และพีรศักดิ์ ผลพฤกษา. “รูปแบบการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ ในบุคลากรที่มีภาวะไขมันในเลือดผิดปกติ โรงพยาบาลค่ายวีรวัฒน์โยธิน จังหวัดสุรินทร์,” วารสารพยาบาลทหารบก. 7(2)(พฤษภาคม – สิงหาคม 2555) : 49 – 59.
พิมพร วัชรางค์กุลและนันทยา จงใจเทศ. (2557). คอเลสเตอรอลและกรดไขมันในอาหารไทย. พิมพ์ครั้งที่ 3. นนทบุรี : กิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโนนสมประสงค์ อำภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ. (2557). รายงานประจำปี 2556. เอกสารอัดสาเนา.
วิชัย เอกพลากรและคนอื่นๆ. (2552). การสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกายครั้งที่ 4 พ.ศ. 2551 – 2 . นนทบุรี: เดอะกราฟิโก ซิสเต็มส์ จากัด.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย (Research Methodology).กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
สมเกียรติ โพธิสัตย์. (2557). การทบทวนวรรณกรรม : สถานการณ์ปัจจุบันและรูปแบบการบริการด้านโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง. กรุงเทพ ฯ : สถาบันวิจัยและประเมินเทคโนโลยีทางการแพทย์ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.
สานักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2559). รายงานประจำปี 2558 (ANNUAL REPORT 2015). กรุงเทพฯ : กิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระราชูปถัมภ์.
______(2552). สถานการณ์โรคหัวใจและหลอดเลือด ปี 2552. กรุงเทพฯ : กิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระราชูปถัมภ์.
สุพิชญา จรูญสิริเศรษฐ์ และรุ่งลักษณ์ คิดเกื้อการุญ. “ลดความอ้วนด้วยสมุนไพร ได้ผลและปลอดภัยจริงเหรอ,?”. พุทธชินราชเวชสาร. 30(3) (กันยายน – ธันวาคม 2556) : 345 – 351.
สุภาพร พงษ์มณี และกัญณาญาภัค สนามพล. “การสกัดสารจากพืชสมุนไพรเพื่อยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคในอาหาร,” วารวิทยาศาสตร์เกษตร. 38(6) (พฤศจิกายน – ธันวาคม 2550) : 54 – 57.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากบรรณาธิการวารสารนี้ก่อนเท่านั้น
