การพัฒนาระบบเฝ้าระวังเพื่อลดการจำหน่ายยาไม่ปลอดภัยในร้านชำผ่านกลไกการมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลสุคิริน จังหวัดนราธิวาส
คำสำคัญ:
ร้านชำ, ยาไม่ปลอดภัย, การมีส่วนร่วมของชุมชน, เภสัชกรรมปฐมภูมิบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบเฝ้าระวังการจำหน่ายยาไม่ปลอดภัยในร้านชำโดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนและผู้ประกอบการร้านชำ การเปรียบเทียบผลการจำหน่ายยาไม่ปลอดภัยในร้านชำก่อนและหลังพัฒนาระบบเฝ้าระวัง รวมทั้งเปรียบเทียบความรู้ของผู้ประกอบการร้านชำก่อนและหลังอบรม เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ ในร้านชำจำนวน 27 ร้าน ในช่วง 1 พฤศจิกายน 2567 ถึง 31 มกราคม 2568 ดำเนินการวิจัยตามแนวทาง RDU Community ในกิจกรรมการสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วนในชุมชน (Community Participation) ได้แก่ 1) การสำรวจและรวบรวมสถานการณ์การจำหน่ายยาในร้านชำ 2) การสร้างทีมเครือข่ายชุมชนเพื่อวางแผนพัฒนาระบบเฝ้าระวังและกำหนดบทบาทหน้าที่ 3) การสร้างองค์ความรู้และพัฒนาศักยภาพเครือข่ายชุมชม โดยการอบรมให้ความรู้ด้านยาและกฎหมายที่เกี่ยวข้องการประเมินความรู้ผู้ประกอบการร้านชำ การแจกโปสเตอร์ยาที่จำหน่ายได้และห้ามจำหน่ายในร้านชำ การจัดทำกลุ่มไลน์เครือข่ายชุมชน 4) การจัดทำบันทึกข้อตกลงร่วมของชุมชน (MOU) 5) การออกตรวจร้านชำและให้คำแนะนำแบบพี่เลี้ยง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ paired t-test กำหนดนัยสำคัญที่ P < 0.05
ผลการวิจัยพบว่า จำนวนร้านชำที่จำหน่ายยาไม่ปลอดภัยลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจากร้อยละ 95.00 เหลือร้อยละ 25.00 หรือคิดเป็นร้อยละ 70.00 ของร้านชำที่มีการจำหน่ายยาทั้งหมด (P<0.001) และผู้ประกอบการร้านชำมีความรู้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจาก 8.81±2.30 เป็น 12.70±2.40 (P<0.001) สรุปได้ว่า ระบบเฝ้าระวังที่พัฒนาขึ้นสามารถลดการจำหน่ายยาไม่ปลอดภัยในร้านชำและเสริมสร้างความรู้ของผู้ประกอบการร้านชำได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยความร่วมมือจากเครือข่ายชุมชน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการดำเนินงานพัฒนาระบบการใช้ยาอย่างสมเหตุผลในชุมชน (Rational Drug Use Community: RDU community). นนทบุรี: สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข; 2563.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. พระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม[อินเทอร์เน็ต]. 2553
[เข้าถึงเมื่อ 28 ก.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2510/A/101/7.PDF
อัปสร บุญยัง, รุ่งทิวา หมื่นปา. ความชุกของการจำหน่ายยาที่ไม่เหมาะสมของร้านชำในจังหวัดพิษณุโลกและปัจจัยที่มีผล. วารสารเภสัชกรรมไทย. 2562;11(1):105–18.
ศิริพร จิตรประสิทธิศิริ. ความชุกของการจำหน่ายยาอย่างผิดกฎหมายในร้านชำอำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารเภสัชกรรมไทย. 2562;11(2):387–96.
สมหญิง พุ่มทอง. รายการสรุปผลการดำเนินงานโครงการส่งเสริมการใช้ยาปลอดภัยในชุมชน ปี 2561–2562
[อินเทอร์เน็ต]. 2562 [เข้าถึงเมื่อ 28 ก.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://ndi.fda.moph.go.th/uploads/sensible_file/20191118101736.pdf
นพมาศ จันทร์ละออ. ความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับการจำหน่ายยาอันตรายในร้านขายของชำอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารการคุ้มครองผู้บริโภคด้านสุขภาพ (ออนไลน์). 2566;3(2):147–60.
จันทร์จรีย์ ดอกบัว, รัตนาภรณ์ ขันติมัง, หทัยรัตน์ พุกสอาด, ณัฐพร สู่หนองบัว. สถานการณ์การจำหน่ายยาในร้านขายของชำ อำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ. วารสารการคุ้มครองผู้บริโภคด้านสุขภาพ (ออนไลน์). 2564;1(1):37–44.
นภาภรณ์ ภูริปัญญวานิช. (2563). "จาก RDU Community สู่ RDU Country." ยาวิพากษ์, 11, 45: 4-8.
Bloom S. Human characteristics and school learning. New York: McGraw-Hill; 1976.
กาญจนา เสียงใส, ลีลาวดี ศรีสอน, นริศรา พรมบุตร. การพัฒนาแนวทางเพื่อลดการจำหน่ายยาผิดกฎหมายของร้านชำในอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร. วารสารเภสัชกรรมไทย. 2565;14(1):62–9.
ปัทมาพร ปัทมาสราวุธ, รุ่งทิวา หมื่นปา. การพัฒนาร้านชาต้นแบบจากโครงการประชารัฐร่วมใจส่งเสริมการใช้ยาอย่างปลอดภัยในชุมชน. วารสารเภสัชกรรมไทย. 2563;12(3):601–11.
นพมาศ จันทร์ละออ. ความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับการจำหน่ายยาอันตรายในร้านขายของชำอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารการคุ้มครองผู้บริโภคด้านสุขภาพ (ออนไลน์). 2566;3(2):147–60.
อัญชลีน ณ พัทลุง. ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการนำยาที่ไม่เหมาะสมเข้ามาจำหน่ายในร้านชำในจังหวัดภูเก็ต. วารสารการคุ้มครองผู้บริโภคด้านสุขภาพ (ออนไลน์). 2566;3(1):48–62.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ประกาศเกี่ยวกับลิขสิทธิ์
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของชมรมเภสัชสาธารณสุขแห่งประเทศไทย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับชมรมเภสัชสาธารณสุขจังหวัดแห่งประเทศไทย และบุคลากรท่านอื่นๆในสำนักงานฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว