ศักยภาพเมืองพัทยาเป็นแหล่งท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์)

Main Article Content

สิทธิชา ตองอบ
ชวลีย์ ณ ถลาง

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง ศักยภาพเมืองพัทยาเป็นแหล่งท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์) มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรม ทัศนคติ แรงจูงใจ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์) ที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวเมืองพัทยา และ 2) เพื่อศึกษาศักยภาพเมืองพัทยาในการเป็นแหล่งท่องเที่ยว ให้กับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์) งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์) จำนวน 400 คน และใช้แบบสอบถามเชิงปริมาณเป็นเครื่องมือวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ สถิติค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ในการทดสอบสมมติฐานใช้สถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ไคสแควร์แบบกลุ่มตัวอย่างเดียว (Chi-Square) การทดสอบสมมติฐานใช้ค่า (T-test) และการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-way ANOVA or F-test) กรณีพบความแตกต่างอย่างมีนัยทางสถิติจะทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe) โดยสมมติฐานกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05


          ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์) ที่เดินทางมาท่องเที่ยวเมือง พัทยาส่วนใหญ่มีลักษณะบทบาททางเพศเป็นเกย์ที่มีลักษณะทั้งชายและหญิง (both) ส่วนใหญ่มีอายุ 51 ปีขึ้นไป และถือสัญชาติอเมริกัน โดยจากการศึกษาครั้งนี้ นักท่องเที่ยวเหล่านี้มากกว่าครึ่งมีการศึกษาระดับปริญญาตรีและมีอาชีพอิสระ โดยมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน มากกว่า 40,001 บาทขึ้นไป ซึ่งพฤติกรรมในการท่องเที่ยว ของชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์) มีวัตถุประสงค์ในการเดินทางท่องเที่ยวเพื่อพักผ่อน ซึ่งโดยเฉลี่ยจะเดินทางมาท่องเที่ยวเมืองพัทยามากกว่า 4 ครั้งขึ้นไปต่อปี


จากข้อมูลดังกล่าว แสดงให้เห็นว่านักท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์) ที่เดินทางมาท่องเที่ยวเมืองพัทยามีทัศนคติในเชิงบวก โดยส่วนใหญ่ให้ข้อมูลว่า ความโดดเด่นของเมืองพัทยาคือความคุ้มค่าคุ้มราคา และผู้ที่เดินทางมาท่องเที่ยวยังมีความรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข โดยสิ่งดึงดูดใจในการท่องเที่ยวเมืองพัทยาคือความสะดวกในการเดินทาง นอกจากนี้ เมืองพัทยายังเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีการจัดกิจกรรมสำหรับชายรักชาย (เกย์) ที่หลากหลายและสนุกสนาน เมืองพัทยาจึงถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีความพร้อมในการต้อนรับนักท่องเที่ยวเฉพาะกลุ่ม ซึ่งแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวชื่นชอบมากที่สุดคือ จอมเทียนคอมแพล็ก และชายหาดโค้งดงตาล ดังนั้น จึงสรุปได้ว่าเมืองพัทยาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพในการรองรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตองอบ ส. ., & ณ ถลาง ช. . (2019). ศักยภาพเมืองพัทยาเป็นแหล่งท่องเที่ยวชาวต่างชาติชายรักชาย (เกย์). วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 11(3), 134–147. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/244577
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Benyapha Yonphothong and Sombat Kanchanakit. (2016). Behavior and satisfaction of international tourists about Thai food along the way Bangkok. Academic Journal of the Institute of Physical Education. 9(1), 91-105.

BongkotMat Ak-eiam. (1989). Gay development processes and maintaining homosexual identity. (Master’s thesis), Thammasart University.

Chuda Chitpitak. (2525). Behavioral science. (2nd edition). Bangkok: Public masses.

Clift, Stephen & Forrest, Simon. (1999). Gay Man and Tourism: Destinations and Holiday Motivations. Tourism Management. 20:615-625.

Gay Travel. (2017). Gaycation & gay friendly hotels. Retrieved October 10, 2017, from www.gaytravel.com.

Krit Techaprasert. (2013). Tourism behavior of male-homosexual (gay) men living in Khon Kaen province. (Master’s thesis), Khonkaen University.

Phakamas Chaiyarat. (2017). Integrated Tourism Development Plan, Udon Thani Province. (Master’s thesis), University of Phayao, Phayao.

Piyarat Marteng. (2003). Guidelines for providing education for understanding the lifestyles of same-sex lovers. Bangkok: Chulalongkorn University.

Pongpanu Svetarundra. (2018). Press release on the tourism situation in December 2017, Mr. Pongpanu Svetarundra, Permanent Secretary for Tourism and Sports. Bangkok.

Purin Nakasing. (2004). Identity and sexual life development process. (Master’s thesis), Thammasat University.

Research and Evaluation Department Development strategy Bureau of Strategy and Budget. (2017). Briefing on Pattaya City. Chon Buri.

Sanguan Sutthireerarun Chamrat Duangsuwan andThitipong Thammanusorn. (1979). Social psychology. Bangkok: Chaisiri printing.

Supaporn Hanthong. (2000). Tourism Management Potential in Phatthalung Province. Bangkok: National Institute of Development Administration.

Thananikan Sunthayapai. (2003). Factors influencing women to be women love women in Bangkok. (Master’s thesis), Chulalongkorn University.

UNWTO. (2010). The Gay and Lesbian Tourism Market January 2010. Retrieved December 16, 2017, from www.unwto.org.

W.G.Cochran. (1953). Sampling Techiques. New York: John Wiley & Sons. Inc.

Wichayanan Phorka. (2016). Guidelines for the development of a marketing strategy for tourism business for male-male-male (gay) consumers in Bangkok. (doctoral dissertation), Phayao University.