Development of Care Model for Children at Risk of 4 Major Psychiatric Diseases for Access to Medical Services in Primary School, Raman District, Yala Province
Keywords:
Children at risk of 4 major psychiatric diseases, Access to medical services, primary schoolAbstract
Background: Due to the limited access, we developed Care Model for children at risk of 4 major psychiatric diseases for access to medical services in primary school
Objective: To investigate the situation, develop a model and examine the effectiveness of Care Model for children at risk of 4 major psychiatric diseases model
Materials and methods: This research was a research and development. There were 3 phases: 1 Study the current situation on access to health care service. 2 Develop Care Model. 3 Investigate the effectiveness on the model by using a quasi-experimental with one group pretest and posttest. The sample size were parents with children at risk of 4 major psychiatric diseases for 108 in each group. Elementary school teachers in Raman district were 55 persons. Data were analyzed using descriptive statistics and Wilcoxon signed-rank test.
Results: 1. The situation of child psychiatric diseases increasing every year. Obstacles to accessing services include lack of knowledge, parental denial, and the failure of teachers to assess and refer children. 2. The model according to the KABU Model, comprises: K: Knowledge; A: Ability; B: Best treatment; and U: Unending attentiveness. 3. After the implementation of the model, parental satisfaction, teachers' knowledge and understanding increased at a statistical significance level of .01, while the care burden on parents significantly decreased and the percentage accessing services increased.
Conclusion: The improved model should be used to in crease screening rate and extended to community health center in the southern border province in Thai Muslim setting.
References
วรวรรณ จุฑา, เรวดี จายานะ, ดวงดาว ศรีเรืองรัตน์ และกมลลักษณ์ มากคล้าย. สถานการณ์โรคจิตเวชเด็กไทย ปี พ.ศ. 2565-พฤษภาคม พ.ศ. 2566 : การเฝ้าระวังโรคจิตเวชและปัญหาสุขภาพจิตจากคลังข้อมูลสุขภาพ (Health data center: HDC) 30 มิถุนายน 2023 [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 16 เมษายน 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://dmh-elibrary.org/items/show/1480.
ฤทัยรัตย์ ก่อแก้ว. รายงานผลการดำเนินงาน โครงการจัดบริการคัดกรองและช่วยเหลือสุขภาพจิตเด็ก 6-15 ปี [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 16 เมษายน 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://benchalakhospital.com/bch2 /images/รายงานผลโครงการ.pdf.
บุรฉัตร ศักดิ์ศรีทวี, เอกรัฐ จันทร์วันเพ็ญ และธารินทร์ เพ็ญวรรณ. การศึกษาเชิงวิเคราะห์ตามขวางของปัจจัยที่ส่งผลต่อโรคสมาธิสั้นในเด็กวัยเรียน ผู้รับบริการแผนกผู้ป่วยนอกคลินิกจิตเวชเด็ก โรงพยาบาลสิชล. วารสารวิชาการแพทย์ เขต 11. 2562; 33(2):327-338.
นวพรรษ บุญชาญ. 4 โรค กระทบการเรียนเด็กไทย[อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 16 เมษายน 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://th.rajanukul.go.th/_admin/file-download/groupreview0000365.pdf.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. คู่มือการดูแลสุขภาพจิตเด็ก กลุ่มปัญหาการเรียน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พรอสเพอรัสพลัส; 2561.
นันทพร กองเงิน. การพัฒนารูปแบบการดูแลเด็กที่มารับบริการในคลินิกสุขภาพจิตเด็กโรงพยาบาลหล่มสัก แบบมีส่วนร่วมของครู ผู้ปกครอง และเจ้าหน้าที่สาธารณสุข อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์[อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 9 มกราคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://hpc2appcenter.anamai. moph.go.th › files.
บุญเลี้ยง ทุมทอง, ธิตวันต์ หงษ์กิตติยานนท์. โรคสมาธิสั้น: แนวทางการช่วยเหลือในโรงเรียน. วารสารครุพิบูล. 2565; 9(1):12-24.
สุนทรี ศรีโกไสย, อุไรวรรณ วงศ์โปธิ, ณัฏฐ์พิมล วงศ์เมือง และอนงค์พร ต๊ะคำ. การพัฒนาระบบบริการสุขภาพจิตผู้ปกครองของเด็กและวัยรุ่นที่มีปัญหาสุขภาพจิตและพัฒนาการ. วารสารสภาการพยาบาล. 2566; 38(2):88-104.
ชัยวัฒน์ ดาราสิชฌน์. การพัฒนาระบบการดูแลเด็กโรคสมาธิสั้นแบบบูรณาการ โดยผู้ปกครอง บุคลากรทางการแพทย์และครู อําเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. 2562; 12(1):78-83.
โชษิตา ภาวสุทธิไพศิฐ, ลือชัย ศรีเงินยวง, ณรงค์ฤทธิ์ อัศวรงค์พิภพ, ธันวรุจน์ บูรณสุขสกุล, วนิดา ชนินทยุทธวงศ์, วิมลวรรณ ปัญญาว่อง, และธวัลรัตน์ ศรีวิลาส. สถานการณ์ความพิการและการเข้าถึงบริการสุข ภาพและบริการที่จำเป็นของรัฐสำหรับเด็กพิการในชุมชน. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข. 2561; 12(3):469-479.
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน). มาตรฐานโรงพยาบาลและบริการสุขภาพ ฉบับที่5. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี: สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน).; 2565.
Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner A. G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Res Methods. 2007;39(2):175-191.
Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd ed. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates; 1988.
จิณัฐตา ศุภศรี, อรวรรณ หนูแก้ว และ วันดี สุทธรังสี. ผลของโปรแกรมการให้สุขภาพจิตศึกษาครอบครัวต่อภาระของผู้ดูแลเด็กออทิสติก: การศึกษาเบื้องต้น. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้. 2560; 4(ฉบับพิเศษ):196-213.
Oberst MT. Appraisal of Caregiving Scale: AGS Revised. Madison: University of Wisconsin; 1991.
รัชฎาพร สีลา. การประเมินความครอบคลุมอย่างมีประสิทธิผลของรูปแบบการจัดบริการโรคสมาธิสั้นในเด็กและวัยรุ่นในพื้นที่อำเภอหนองฮี จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. 2566; 19(2):35-48.
นริศรา อารีรักษ์. การพัฒนารูปแบบการดูแลเด็กสมาธิสั้น จังหวัดยโสธร. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม; 2566.
นงคราญ สมยืน. การพัฒนาระบบบริการทางไกลในการคัดกรองโรคสมาธิสั้นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ในสถานการณ์แพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา-2019. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพศรีษะเกษ. 2566; 2(1):23-38.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Thammasat University Hospital Journal Online
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
