บทบาทของ e-Learning กับการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง
คำสำคัญ:
e-Learning, การเรียนรู้ด้วยการนำตนเองบทคัดย่อ
บทความนี้จะแสดงภาพให้เห็นถึงอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของพัฒนาการด้านสื่อการเรียนการสอนโดยการนำเอาเทคโนโลยีเข้ามาประยุกต์ใช้งานทางด้านการศึกษา ความหมาย e-Learning ความหมายการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง (Self-directed learning) การพัฒนาของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน (Computer Assisted Instruction : CAI) ไปสู่ e-Learning ลักษณะและองค์ประกอบของ e-Learning แนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับการเรียนรู้ของผู้ใหญ่ และรูปแบบของการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง โดยนำไปสู่การกล่าวถึงรูปแบบของการพัฒนาบทเรียนอิเล็กโทรนิคที่เข้ามามีส่วนในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง การนำเอาสารสนเทศมาใช้พัฒนาสื่อการเรียนการสอน เพื่อเพิ่มโอกาสทางการศึกษา เพื่อการสืบค้นหาข้อมูลสนเทศ การค้นหา การเข้าถึงฐานความรู้ จากแหล่งข้อมูลสนเทศด้านต่างๆ เช่น ข่าวสารความก้าวหน้าทั่วไป ข่าวธุรกิจ บันเทิง รวมถึงด้านการศึกษา เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นไปสู่ การเรียนรู้ตลอดชีวิตและการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง
เอกสารอ้างอิง
ขรรค์ชัย คงเสน่ห์. (2547). การศึกษารูปแบบของ E-learning ที่เหมาะสมกับการศึกษานอก
โรงเรียน. กรุงเทพฯ. ศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา.
ชัยฤทธิ์ โพธิสุวรรณ.(2544). การศึกษาผู้ใหญ่ : ปรัชญาตะวันตกและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ.
สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (นายกรัฐมนตรี). แผนการศึกษาแห่งชาติ ฉบับ
ปรับปรุง (พ.ศ. 2552 - 2559). วันที่ 5 มกราคม 2553.
สุวัฒน์ วัฒนวงศ์. (2544). จิตวิทยาเพื่อการฝึกอบรมผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ.
บริษัท เอ็กซเปอร์เน็ท จำกัด
Malcolm S.Knowles. (1975). Self-Directed Learning. USA.Prentice Hall Regents.Neil Selwyn, Marc J.Rosenberg.(2001). e-Learning : Stratrgies for delivering knowledge in the digital age.
USA. McGraw-Hill.
Otto Peters. (2001). Learning and Teaching in Distance Education. Virginia USA. Stylus Publishing Inc.
