ผลของ CQI ต่อความพึงพอใจในงานของบุคลากรใน งานพัฒนาคุณภาพการบริการ โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ

ผู้แต่ง

  • อรมณี ภัทรทิพากร โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • มรรยาท รุจิวิชชญ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • ฉัตรชัย มิ่งมาลัยรักษ์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คำสำคัญ:

CQI, ความพึงพอใจในงาน

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์  เพื่อศึกษาความแตกต่างของระดับความพึงพอใจในงานของบุคลากรของงานพัฒนาคุณภาพการบริการโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ก่อนและหลังการนำCQIมาใช้(Continuous Quality Improvement; CQI), ประสบการณ์การเรียนรู้ของบุคลากรเกี่ยวกับ CQI และ การรับรู้ความพึงพอใจในงานของบุคลากรหลังการใช้ CQI  วิธีดำเนินการศึกษาเป็นการวิจัยเชิงผสมผสาน รูปแบการวิจัยเชิงแบบเชิงอธิบาย (Explanatory design)  กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรของงานพัฒนาคุณภาพการบริการ 12 คน เครื่องมือได้แก่ The  CQI  Implementation process,แบบสอบถามความพึงพอใจในงาน,แบบสอบถามความพึงพอใจในการใช้ CQI ในการตอบสนองความต้องการของบุคลากรและแบบสัมภาษณ์การเรียนรู้ของบุคลากรเกี่ยวกับ CQI การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติ  Descriptive และ Wilcoxon signed rank test ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้ Content analysis

            ผลการวิจัย เชิงปริมาณพบว่า CQI ส่งผลให้เกิดความแตกต่างของความพึงพอใจในงานของบุคลากรก่อนและหลังการใช้ CQI ในด้าน Knowledge management , Key performance management, และความพึงพอใจในงานรวมทุกด้านของบุคลากร โดยแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ 0.05  นอกจากนี้ CQI ไม่ส่งผลให้เกิดความแตกต่างของความพึงพอใจในงานของบุคลากรก่อนและหลังการใช้ CQI ในด้านQuality Management , Risk Management , และ Human resources development  ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05  ผลการวิเคราะห์แผนภูมิการควบคุม (Control chart) ) พบว่าระดับความพึงพอใจในการใช้ CQI ที่ตอบสนองความต้องการของบุคลากรเพิ่มขึ้นหลังมีการใช้ CQI     ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า CQI ช่วยเพิ่มระดับความพึงพอใจในงาน ส่งผลกระทบในเชิงบวกต่อประสบการณ์การเรียนรู้ของบุคลากรเกี่ยวกับ CQI และ การรับรู้ความพึงพอใจในงานของบุคลากร ปัจจัยแห่งความสำเร็จของทีมพัฒนาคุณภาพได้แก่การใช้เวลาและโอกาสเพื่อสะท้อนปัญหา, กำหนดเป้าหมายและระยะเวลา, แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและสนับสนุนผู้ร่วมงาน ประโยชน์ของ CQI ได้แก่การเพิ่มขี้นของขวัญและกำลังใจ ประสิทธิภาพงาน คุณภาพการบริการ และความพึงพอใจในงาน

เอกสารอ้างอิง

Anderson, D., & Ackerman-Anderson, L. (2001). Beyond change management: Advanced strategies for today’s transformational leaders. San Francisco: Jossey-Bass/Pleiffer.

Dale, H. B., Carol, B. -M., Glen, H. B., & Mary B. -S. (1995). Total Quality Management. New Jersey: Prentice-Hall, 77-85, . 151.

Deming, W. E. (1993). The new economics. Cambridge, MA: Massachusetts Institute of Technology, Center for Advanced Engineering Study.

Greenleaf, R. K. (2002). Servant leadership: A journey into the nature of legitimate power and greatness. Mahwah, NJ: Pualitst Press.

Hassen, P. (1993).Rx For Hospitals: New Hope for Medicare in the Nineties.Toronto: Stoddart Publishing.

Health Canada. (1993). Quest for Quality in Canadian Health Care: Continuous Quality Improvement. Canada: Minister of Supply and Services.

Juran, J. M. (1988). Juran’s quality control handbook (4th ed.). New York: McGraw-Hill.

Landry, M. B. (2013). The Effects of Life Satisfaction and Job Satisfaction on Reference Librarians and Their Work. Academic journal article from Reference & User Services Quarterly, 40(2).

Richard, A. A. (2010). Continuous Quality Improvement, Total Quality Management, and Leadership (Doctoral dissertation, Capella University).

Vroman, H. W., & Vincent P. L. (1994). Managing organization Quality. Boston, Massachusetts: IRWIN,: 188-189, 332-333.

Van de Ven. A. & Poole, M. 1995. Explaining development and change in organizations. Academy of Management Review, 20(3) : 510-540.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2016-04-29

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ภัทรทิพากร อ, รุจิวิชชญ์ ม, มิ่งมาลัยรักษ์ ฉ. ผลของ CQI ต่อความพึงพอใจในงานของบุคลากรใน งานพัฒนาคุณภาพการบริการ โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ. TUHJ [อินเทอร์เน็ต]. 29 เมษายน 2016 [อ้างถึง 6 กุมภาพันธ์ 2026];1(1):42-5. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TUHJ/article/view/240165

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย