การจัดการปัญหาเพื่อการเฝ้าระวังทางสังคม

ผู้แต่ง

  • ธีระนิตย์ อุ่นหล้า โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คำสำคัญ:

การจัดการปัญหา, การเฝ้าระวังทางสังคม, ระดับปัญหาทางสังคม

บทคัดย่อ

บทความเรื่อง “การจัดการปัญหาเพื่อการเฝ้าระวังทางสังคม” มีวัตถุประสงค์เพื่อจำแนกปัญหาทางสังคมของผู้ป่วยตามระดับปัญหาที่พบ (SS-S-M-L-XL) โดยใช้แบบบัญชีปัญหาทางสังคม (Social Problem List) เป็นฐานในการวิเคราะห์ปัญหาและเพื่อให้มีข้อมูลในการจัดการผู้ป่วยที่ประสบปัญหาทางสังคมได้ โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ป่วยที่เข้ามาใช้บริการทางสังคมสงเคราะห์ในช่วงเดือนมกราคม – กันยายน 2560 ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยที่เข้ามาใช้บริการทางสังคมสงเคราะห์มีปัญหาอยู่ในระดับ S (1 ปัญหา) หากนักวิชาชีพหรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในโรงพยาบาลเห็นความสำคัญว่าปัญหาที่ตนพบหรือผู้ป่วยประสบอยู่จะเป็นปัญหาที่รุนแรงในอนาคตแล้วส่งผู้ป่วยมาพบนักสังคมสงเคราะห์ก่อน จะช่วยทำให้ปัญหาของผู้ป่วยเบาบางลงหรือสามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างทันท่วงที ส่วนผู้ป่วยที่มีปัญหาทางสังคมที่ซับซ้อนหรือแก้ไขยาก (L และ XL) มีเพียงร้อยละ 10.39 เท่านั้น ส่วนผู้ป่วยที่ไม่ประสบปัญหาทางสังคมมีถึงร้อยละ 21.02 หากบุคลากรในโรงพยาบาลที่เกี่ยวข้องกับผู้ป่วยช่วยกันคัดกรองและเฝ้าระวังปัญหาทางสังคมในเบื้องต้นก่อนโดยการส่งผู้ป่วยและครอบครัวมาพบนักสังคมสงเคราะห์ นอกจากจะช่วยในการขจัดปัญหาให้เบาบางลงได้บ้างแล้ว ปัญหาที่พบอาจจะได้รับการแก้ไขไปในทางที่ถูกต้องโดยผู้ป่วยจะไม่ได้เป็นภาระของโรงพยาบาล

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2017-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

1.
อุ่นหล้า ธ. การจัดการปัญหาเพื่อการเฝ้าระวังทางสังคม. TUHJ [อินเทอร์เน็ต]. 31 สิงหาคม 2017 [อ้างถึง 27 กันยายน 2026];2(2):35-8. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TUHJ/article/view/240248

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ