ผลลัพธ์การป้องกันการแพร่ระบาดของโรคไข้เลือดออก ด้วยวิธีการป้องกันเชื้อโรคไข้เลือดออกจากคนสู่ยุง (เพิ่มเติมจากวิธีการปกติ) เทียบกับ วิธีการป้องกันเชื้อโรคไข้เลือดออก วิธีการปกติ
คำสำคัญ:
โรคไข้เลือดออก, ยุงลาย, การระบาด, การป้องกันโรคบทคัดย่อ
ความสำคัญ: โรคไข้เลือดออกเป็นโรคติดต่อที่นำเชื้อโดยยุงลาย เป็นปัญหาด้านสาธารณสุขที่สำคัญ และเป็นสาเหตุของการป่วยและเสียชีวิตจำนวนมาก
วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบ ผลลัพธ์การควบคุมการระบาดระลอกใหม่ของโรคไข้เลือดออกอย่างได้ผล ด้วยวิธีการป้องกันเชื้อโรคไข้เลือดออกจากคนสู่ยุงโดยเพิ่มเติมจากวิธีการปกติเปรียบเทียบกับ วิธีการป้องกันเชื้อโรคไข้เลือดออกตามวิธีการปกติ
วิธีดำเนินการวิจัย: การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบไม่ทดลอง ดำเนินการในพื้นที่ อำเภอบ้านเหลื่อม และเขตรอยต่อของอำเภอบ้านเหลื่อม จ.นครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 62 ตัวอย่าง ทำการรวบรวมสำรวจข้อมูลจากงานระบาดวิทยา โรงพยาบาลบ้านเหลื่อม ระยะเวลาในการศึกษา วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2558 – 31 ธันวาคม พ.ศ.2559 วิเคราะห์ข้อมูลโดย ใช้สถิติเชิงพรรณนาแสดงผลเป็นค่าร้อยละ และใช้สถิติเชิงอนุมานโดยวิธีทางสถิติ Chi-square test กำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติไว้ที่ 0.05
ผลการวิจัย : วิธีการป้องกันเชื้อโรคไข้เลือดออกมีผลต่อผลลัพธ์การควบคุมการระบาดระลอกใหม่ของโรคไข้เลือดออกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
สรุป : วิธีการป้องกันเชื้อโรคไข้เลือดออกจากคนสู่ยุงโดยเพิ่มเติมจากวิธีการปกติ สามารถควบคุมการระบาดระลอกใหม่ของโรคไข้เลือดออกได้ดีกว่า วิธีการปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05
เอกสารอ้างอิง
งานระบาดวิทยา กลุ่มงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม โรงพยาบาลบ้านเหลื่อม.ข้อมูลการระบาดโรคไข้เลือดออก ปี พ.ศ.2558 – 2559, นครราชสีมา: โรงพยาบาลบ้านเหลื่อม; 2560.
ธีรภาพ เจริญวิริยภาพ, พิมพ์สุรางค์ เตชะบุญเสริมศักดิ์, ศิริเพ็ญ กัลป์ยาณรุจ, สราวุธ สุวัณณะทัพพะ, สุจิตรา นิมมานนิตย์ และสุธี ยกส้าน. คู่มือวิชาการโรคติดเชื้อเดงกีและโรคไข้เลือดออกเดงกี ด้านการแพทย์และสาธารณสุข. นนทบุรี:สำนักโรคติดต่อนำโดยแมลง; 2558.
ศิริเพ็ญ กัลป์ยาณรุจ. แนวทางการวินิจฉัยและรักษาโรคไข้เลือดออกเดงกี. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2551.
สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 5. การดำเนินงานอำเภอควบคุมโรคเข้มแข็งแบบยั่งยืน. นครราชสีมา: สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 5; 2554.
Hicks, H. G. The Management of Organization : A Systems and Human Resources Approach,12nd ed. New York: Appletion -Century-Crofts; 1972.
World Health Organization. Community Participation, Health for all by the year, 40(5). Geneva: World Health Organization; 2009.
