การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคลกับสุขภาวะของผู้สูงอายุในจังหวัดปทุมธานี

บทคัดย่อ

ความสำคัญของปัญหา:  คุณลักษณะส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ  อายุ  ดัชนีมวลกาย  สถานภาพสมรส  ระดับการศึกษา  สถานภาพการทำงานในปัจจุบันของผู้สูงอายุที่มีความสัมพันธ์กับสุขภาวะทางกาย  จิต  เศรษฐกิจ และสังคม การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคลกับสุขภาวะของผู้สูงอายุในจังหวัดปทุมธานี  ทำให้ทราบถึงแนวโน้มของโรค  การดูแลสุขภาพ และการต้องการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในจังหวัดปทุมธานี  ซึ่งจะเป็นฐานข้อมูลให้กับศูนย์ธรรมศาสตร์ ธรรมรักษ์ ในการพัฒนาระบบบริการ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคลกับสุขภาวะของผู้สูงอายุในจังหวัดปทุมธานี  

วิธีดำเนินการวิจัย : คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป  ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน จำนวน 400 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่  ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และหาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน 

ผลการศึกษา : กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 60-65 ปี มีสถานภาพสมรสแล้ว  จบการศึกษาระดับประถมศึกษา 2-6 มีสภาพการทำงานเชิงเศรษฐกิจ  มีดัชนีมวลกาย(BMI) น้ำหนักปกติ ส่วนใหญ่เป็นโรคหัวใจและหลอดเลือดมากที่สุด  สุขภาวะทางกายสามารถช่วยเหลือตัวเองได้มาก  สุขภาวะทางจิตไม่มีภาวะซึมเศร้า สุขภาวะทางเศรษฐกิจมีจำนวนผู้ประกอบอาชีพในครอบครัว 1-2 คน มีรายได้เพียงพอกับรายจ่าย โดยไม่มีหนี้สินและไม่มีเงินออม  สุขภาวะทางสังคมมีสัมพันธภาพในครอบครัวดี อาศัยอยู่กับคู่สมรส ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อน/เพื่อนบ้าน  ได้รับการให้คำปรึกษา/แนะนำจากนักวิชาชีพแพทย์ พยาบาล มากที่สุด  ผู้สูงอายุมีความต้องการความรู้ในการดูแลตัวเองและดูแลผู้สูงอายุ และต้องการให้เข้าถึงโรงพยาบาลได้อย่างรวดเร็วมากที่สุด

สรุป :  การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคลพบปัจจัยระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับสุขภาวะทางจิตของผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญ