ผลของซองยารูปภาพต่อความร่วมมือในการใช้ยาของผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง โรงพยาบาลรามัน จังหวัดยะลา: การทดลองแบบสุ่มควบคุมปกปิดทางเดียว

บทคัดย่อ

บทนำ:  ปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลต่อความร่วมมือในการใช้ยาคือการไม่เข้าใจฉลากยา ผู้ป่วยส่วนมากที่เป็นกลุ่มผู้สูงอายุ ด้อยการศึกษา ซึ่งมักประสบปัญหาในการอ่านฉลากยาข้อความ ส่งผลให้ความร่วมมือในการใช้ยาต่ำ จึงต้องใช้ฉลากยารูปภาพช่วยในการรับประทานยา

วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบความร่วมมือในการใช้ยาในผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังที่ได้รับซองยารูปภาพร่วมกับฉลากยามาตรฐานกับผู้ป่วยที่ได้รับฉลากยามาตรฐาน

วิธีดำเนินการวิจัย: รูปแบบการวิจัยเป็นแบบสุ่มควบคุมปกปิดทางเดียว คัดเลือกผู้ป่วยคลินิกโรคเรื้อรังที่เข้าเกณฑ์จำนวน 70 ราย สุ่ม (1:1) ไปยังกลุ่มทดลองหรือควบคุมโดยใช้วิธีสุ่มแบบบล็อคและแบ่งตามชั้นภูมิ วัดความร่วมมือในการใช้ยาเมื่อมาตรวจตามนัดครั้งที่ 1 และ 2 ใช้สถิติอนุมานประมาณค่าร้อยละและช่วงค่าความเชื่อมั่น 95% ของความร่วมมือในการใช้ยาเมื่อมาตรวจตามนัดครั้งที่ 1 และ 2 โดยใช้สถิติ Unpaired t-test และกำหนดค่า p-values <0.05 เพื่อระบุนัยสำคัญทางสถิติ เก็บข้อมูลเดือน ม.ค ถึง เม.ย. พ.ศ. 2565

ผลการศึกษา: ผู้ป่วยได้รับการสุ่มจำนวน 70 ราย (กลุ่มละ 35 ราย) โดยได้รับการติดตามผลครบทุกราย ลักษณะทั่วไปของผู้เข้าร่วมการศึกษาทั้งสองกลุ่มมีความเสมอเหมือนกัน ความร่วมมือในการใช้ยาเมื่อมาตรวจตามนัดครั้งที่ 1 ในกลุ่มทดลอง (mean ± S.D., 93.50 ± 5.15%) มากกว่ากลุ่มควบคุม (mean ± S.D., 75.60 ± 5.22) อย่างมีนัยสำคัญ (%mean difference 17.90%, 95% CI 14.20%-19.60%; p <0.001) และความร่วมมือในการใช้ยาเมื่อมาตรวจตามนัดครั้งที่ 2 ในกลุ่มทดลอง (mean ± S.D., 94.22 ± 4.86%) มากกว่ากลุ่มควบคุม (mean ± S.D., 76.10 ± 6.05) อย่างมีนัยสำคัญ (%mean difference 18.12%, 95% CI 14.88%-19.80%; p <0.001) เช่นเดียวกัน

สรุป: การศึกษานี้พบว่าการใช้ซองยารูปภาพร่วมกับฉลากยามาตรฐานสามารถเพิ่มความร่วมมือในการใช้ยาในผู้ป่วยโรคเรื้อรังได้