การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน ในโรงพยาบาลชุมชน

ผู้แต่ง

  • ฟูรียา เบ็ญฮาวัน กลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติด โรงพยาบาลรามัน

คำสำคัญ:

จิตเวชฉุกเฉิน, อุบัติการณ์ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นขณะรักษาในโรงพยาบาล, การรักษาในโรงพยาบาลซ้ำ

บทคัดย่อ

บทนำ: เนื่องจากปัญหาผู้ป่วยจิตเวชเพิ่มขึ้น กลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติดของโรงพยาบาลรามัน  จึงพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน เพื่อช่วยให้การดูแลผู้ป่วยในหอผู้ป่วยมีประสิทธิภาพ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาสถานการณ์ผู้ป่วยจิตเวชในอำเภอรามัน พัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน และศึกษาผลของการใช้รูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน

วิธีดำเนินการวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีขั้นตอนดำเนินการวิจัย 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสถานการณ์ผู้ป่วยจิตเวชอำเภอรามัน และสนทนากลุ่มพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 33 คน ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน ระยะที่ 3 ประเมินผลลัพธ์ของรูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน โดยใช้จริงกับกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานแผนกผู้ป่วยในชาย จำนวน 17 คน และผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินที่รักษาตัวที่หอผู้ป่วยในชาย จำนวน 42 คน คัดเลือกแบบเจาะจง  เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของการใช้รูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน

ผลการศึกษา: รูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน โดยหลังการนำรูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยในไปใช้ พบว่า ไม่พบอุบัติการณ์ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นขณะรักษาผู้ป่วยในโรงพยาบาล และการกลับมารักษาในโรงพยาบาลซ้ำของผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินลดลง พยาบาลวิชาชีพมีความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และพยาบาลวิชาชีพมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยในตั้งแต่ระดับมากถึงมากที่สุดร้อยละ 82.31

สรุป: รูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยในที่พัฒนาขึ้น ทำให้การดูแลผู้ป่วยที่ชัดเจนและเป็นแนวทางเดียวกัน สามารถสื่อสารข้อมูลระหว่างทีมผู้ให้การดูแลที่สะดวก ชัดเจน ทำให้พยาบาลสามารถปฏิบัติตามแนวทางการดูแลได้ครบถ้วน ผู้ป่วยจึงได้รับการดูแลครอบคลุมตั้งแต่การเข้าถึงจนถึงการดูแลต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่าง ประเทศ. รายงานภาระโรคและการบาดเจ็บของประชากรไทย พ.ศ.2557. นนทบุรี: สำนักพิมพ์เดอะ กราฟิโก ซิสเต็มส์; 2560.

พรทิพย์ วชิรดิลก, ธีระ ศิริสมุด, อนุรัตน์ สมตน. ผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤตสุขภาพจิตที่เข้าถึงระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินในประเทศไทย. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต. 2561;32(2):69-83.

กรมสุขภาพจิต. แนวทางการจัดตั้งหอผู้ป่วยจิตเวชและยาเสพติด สำหรับโรงพยาบาลศูนย์ โรงพยาบาลทั่วไป (ฉบับทดลองใช้ พ.ศ. 2564). นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข; 2564.

กรมสุขภาพจิต. แนวทางการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉิน (Acute Care) สำหรับหน่วยบริการสาธารณสุข (ระดับ A, S, M1 และ M2) ฉบับทดลองใช้. นนทบุรี : กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข; 2563.

สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล. มาตรฐานโรงพยาบาลและบริการสุขภาพฉบับเฉลิมพระเกียรติฉลอง ศิริราชสมบัติครบ 60 ปี. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี: หนังสือดีวัน; 2554.

ธีระ ศิริสมุด, พรทิพย์ วชิรดิลก, อนุรัตน์ สมตน. การพัฒนารูปแบบระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤตสุขภาพจิตแบบบูรณาการในพื้นที่. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2562; 28(2):157-171.

ภัครินทร์ ชิดดี, สุจริต ทุมจันทร์, เพชรศรี สารรัตน์, อัชรา พิลาทอง, พิสมัย ทิพย์วารี, ดาราพร สิงห์ทอง. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวช โรงพยาบาลอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ.วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2563; 29(2):491-496.

จลี เจริญสรรพ. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคจิตเภทในโรงพยาบาลสวนสราญรมย์. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต. 2558; 29(3):85-98.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-12-26

รูปแบบการอ้างอิง

1.
เบ็ญฮาวัน ฟ. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชฉุกเฉินแบบผู้ป่วยใน ในโรงพยาบาลชุมชน. TUHJ [อินเทอร์เน็ต]. 26 ธันวาคม 2023 [อ้างถึง 20 กุมภาพันธ์ 2026];8(3):63-75. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TUHJ/article/view/266922

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความพิเศษ