ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคล ความรอบรู้ดิจิทัล กับทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอปพลิเคชัน “สมาร์ท อสม.” ของประธานอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) จังหวัดนครนายก

ผู้แต่ง

  • พันธะกานต์ ยืนยง สาขาสาธารณสุขศาสตร์ คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี https://orcid.org/0009-0001-9193-8402
  • เจริญชัย อึ๊งเจริญสุข คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี
  • ภริษา สักทองธีรากุล สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครนายก

คำสำคัญ:

ความรอบรู้ดิจิทัล, ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก, ประธานอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน

บทคัดย่อ

บทนำ : ความรอบรู้ดิจิทัล เป็นทักษะสำคัญที่ส่งผลต่อการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลในงานสาธารณสุขอย่างมีประสิทธิภาพ การที่ประธานอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.)  ซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มมีความรอบรู้ดิจิทัล จะสามารถนำพากลุ่ม อสม. ไปในทิศทางที่เหมาะสม ต้องอาศัยทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกร่วมด้วยเพื่อจะส่งเสริมการใช้งานแอปพลิเคชันดังกล่าวอย่างมีประสิทธิภาพ

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาระดับ และความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคล ความรอบรู้ดิจิทัล และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอปพลิเคชัน “สมาร์ท อสม.” ของประธานอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) จังหวัดนครนายก

วิธีดำเนินการวิจัย : การศึกษาเชิงสำรวจแบบตัดขวางในประธานอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน    (อสม.) จังหวัดนครนายก จำนวน 196 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามคุณลักษณะส่วนบุคคล ความรอบรู้ดิจิทัล และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอปพลิเคชัน“สมาร์ท อสม.” วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติ chi – Square และสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันที่ระดับนัยสำคัญ 0.01

ผลการศึกษา : ความรอบรู้ดิจิทัล และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอปพลิเคชัน “สมาร์ท อสม.” อยู่ในระดับมาก (  = 3.83, SD = 0.68) และ (  = 3.74, SD = 0.61) โดยพบว่า ระดับการศึกษา และความถี่การใช้อุปกรณ์ดิจิทัลและแอปพลิเคชันมีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ดิจิทัล และอายุมีความสัมพันธ์กับทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก ขณะที่ความรอบรู้ดิจิทัลมีความสัมพันธ์ทางบวก กับทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอปพลิเคชัน “สมาร์ท อสม.” โดยมีค่าระดับความสัมพันธ์อยู่ในระดับสูง (p – value <.001, r = 0.768)

สรุปผล : ความรอบรู้ดิจิทัลภาพรวมและรายด้านมีความสัมพันธ์กับทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอปพลิเคชัน“สมาร์ท อสม.”ในระดับสูง ทำให้การพัฒนาทักษะการวิเคราะห์และแก้ไขปัญหาเชิงระบบผ่านเครื่องมือดิจิทัลมีความจำเป็นโดยเฉพาะการจัดการข้อมูลสุขภาพและการสื่อสารในชุมชน และพัฒนาศักยภาพในระยะยาว

เอกสารอ้างอิง

กองสนับสนุนบริการสุขภาพภาคประชาชน. แนวทางการพัฒนาศักยภาพ อสม. 4.0.[อินเทอร์เน็ต]. 2560 [เข้าถึงเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2568]; เข้าถึงได้จาก: http://phc.moph.go.th /data_center/Guideline _VHV.4.0.pdf

พันธะกานต์ ยืนยง, ญาณันธร กราบทิพย์, กนกกร จงประสิทธิ์ และคณะ. ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอพพลิเคชั่น “อสม. ออนไลน์” ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลแสนสุข อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. 2567;17(1):113-126.

ดวงกมล ก๊กอึ้งและ จรัสพงศ์ คลังกรณ์. นโยบายการพัฒนาบทบาทของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.). วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 2567;8(1):440-452.

กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. คู่มือ อสม. ยุคใหม่[อินเทอร์เน็ต]. 2554 [เข้าถึงเมื่อ 20 สิงหาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://hss.moph.go.th/fileupload_doc/2021-09-07-11-21-93471516.pdf

Krejcie, R.V., & D.W. Morgan.“Determining Sample Size for Research Activities”.EPM1970;30(3):607–610.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรอบสมรรถนะด้านดิจิทัลสำหรับพลเมืองไทย[อินเทอร์เน็ต].2562 [เข้าถึงเมื่อ 31 สิงหาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก:https://web.parliament.go.th/assets/portals/1/files/digital_competence_framework_for_thai_citizens.pdf

เปรมิศา บุญเกิด. ความสัมพันธ์ระหว่างทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก การรับรู้ การสนับสนุนจากองค์การและความตั้งใจในการลาออก โดยมีความพึงพอใจในงานเป็นตัวแปรสื่อในพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลศูนย์คัดสรรแห่งหนึ่งในภาคตะวันออก. [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต] ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2558.

ภัทร์พิชชา ครุฑางคะ, กษิดิศ ครุฑางคะ, จงจิตร รัยมธุรพงษ์ และเต็มดวง บุญเปี่ยมศักดิ์. การเปรียบเทียบความรอบรู้ด้านดิจิทัลของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย 2565;15(2):251-265.

Best, J. W. Research in education 4 th ed. New Jersey Hall: Prentice Hall; 1981.

บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. คู่มือการเขียนรายงานการวิจัย และวิทยานิพนธ์.กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักท์; 2551.

เพ็ญศรี โตเทศ. การศึกษารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม).4.0 ภาคเหนือ ปี 2561. วารสารวิชาการสังคมมนุษย์ 2563;10(1):34-44.

บรรจบ ใจระวัง. ประสิทธิผลการเสริมสร้างสมรรถนะอาสาสมัครสาธารณสุขประจาหมู่บ้านเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีดิจิทัลต่อการใช้โมบายแอปพลิเคชันด้านสุขภาพ อำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย. วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเชียงราย 2567;1(2):63-78.

ศิริชัย เทวิละ และประจวบ แหลมหลัก. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพเรื่องโรคโควิด-19 โดยการใช้แอปพลิเคชันไลน์ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน 2567;10(1):133-144.

พันธะกานต์ ยืนยง, ญาณันธร กราบทิพย์, กนกกร จงประสิทธิ์ และคณะ. ผลของโปรแกรมชุดกิจกรรม “ข้าวหลาม สร้างพลังใจ” เพื่อพัฒนาทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของอาสาสมัครสาธารณสุขประจําหมู่บ้าน ตําบลแสนสุข อําเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. วารสารสาธารณสุขมูลฐาน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) 2567;39(1),37-46.

ยณรงค์ อึ่งพวง, สุภาวดี ลาภเจริญ และวิสุทธิ์ วิจิตรพัชราภรณ์. ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์ 2567;9(2):17-28.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-03-14

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ยืนยง พ, อึ๊งเจริญสุข เ, สักทองธีรากุล ภ. ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะส่วนบุคคล ความรอบรู้ดิจิทัล กับทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกในการใช้งานแอปพลิเคชัน “สมาร์ท อสม.” ของประธานอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) จังหวัดนครนายก. TUHJ [อินเทอร์เน็ต]. 14 มีนาคม 2025 [อ้างถึง 19 มีนาคม 2026];10(1):82-94. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TUHJ/article/view/273119

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย