การวิเคราะห์ชนิดของเชื้อและรูปแบบการดื้อยาต้านจุลชีพหลายขนานและดื้อยารุนแรงจากการเพาะเชื้อในกระแสเลือดของผู้ป่วยแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสมุทรสาคร

บทคัดย่อ

บทนำ : ภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ที่มีความรุนแรงและมีแนวโน้มพบเพิ่มขึ้น โดยเชื้อก่อโรคมีการดื้อยาสูงมากขึ้นจากการใช้ยาไม่เหมาะสม จึงจำเป็นต้องมีข้อมูลชนิดเชื้อและรูปแบบการดื้อยาเพื่อวางแผนการรักษาอย่างเหมาะสม

วัตถุประสงค์ : เพื่อวิเคราะห์ชนิดของเชื้อและรูปแบบการดื้อยาต้านจุลชีพหลายขนานและดื้อยารุนแรงจากการเพาะเชื้อในกระแสเลือดของผู้ป่วยในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสมุทรสาคร

วิธีดำเนินการวิจัย : การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา โดยรวบรวมข้อมูลของผู้ป่วยจำนวน 426 ราย ที่สงสัยว่ามีการติดเชื้อในกระแสเลือด อายุมากกว่า 18 ปี ที่เข้ารับการรักษาที่แผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสมุทรสาคร ระหว่างวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 ถึง 31 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ทำการวิเคราะห์ข้อมูล อายุ เพศ ชนิดของเชื้อแบคทีเรีย และจำนวน 324 รายสำหรับวิเคราะห์รูปแบบการดื้อยาต้านจุลชีพหลายขนานและดื้อยารุนแรง

ผลการศึกษา : ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีอายุเฉลี่ย 67 ± 15.9 ปี เพศชายร้อยละ 50.70 เชื้อพบบ่อยที่สุดคือ Gram-negative bacilli/coccobacilli (ร้อยละ 50.70) เชื้อที่พบมากที่สุดคือ Escherichia coli (ร้อยละ 27.00) รองลงมาคือ Staphylococcus hominis (ร้อยละ 10.80) และ Klebsiella pneumoniae (ร้อยละ 9.86) และพบเชื้อกลุ่ม ESKAPE ได้แก่ K. pneumoniae, Staphylococcus aureus, Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa และ Enterococcus faecium จากผู้ป่วย 324 ราย พบอัตราเชื้อดื้อยาหลายขนาน (multidrug-resistant organisms, MDROs) และเชื้อดื้อยารุนแรง (extensively resistant organisms, XDROs) ร้อยละ 31.48 โดยเฉพาะ E. coli, K. pneumoniae, A. baumannii และ P. aeruginosa

สรุป : การติดเชื้อในกระแสเลือดแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉินพบเชื้อดื้อยาในอัตราสูง โดยเฉพาะเชื้อแกรมลบในกลุ่ม ESKAPE ผลจากสถานการณ์เชื้อดื้อยาของผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด จำเป็นต้องมีแนวทางการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างเหมาะสมเพื่อลดความรุนแรงของเชื้อดื้อยาและการแพร่กระจายเชื้อดื้อยา