การใช้สัดส่วนเปรียบเทียบในผลงานประติมากรรมรูปทรงมนุษย์ (Using comparative proportions in the human figurative sculptures)

Main Article Content

พงษ์พันธ์ จันทนมัฏฐะ (Pongpan Chantanamattha)
พิษณุ ศุภนิมิตร (Pisanu Supanimit)
วิชัย สิทธิรัตน์ (Wichai Sitthirat)
สุธี คุณาวิชยานนท์ (Sutee Kunavichayanont)

Abstract

            การใช้สัดส่วนเปรียบเทียบในผลงานประติมากรรมรูปทรงมนุษย์เป็นการศึกษาในส่วนหนึ่งของการทำดุษฎีนิพนธ์ในหัวข้อ “ชีวิตพ่อ การปกป้องจากลูก” ที่มีแนวความคิดว่า การมีลูกทำให้ชีวิตมีความสุขและความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น มีการแสดงออกด้วยการทำให้รูปทรงของลูกมีขนาดใหญ่กว่าขนาดเท่าจริงและทำให้รูปทรงของพ่อเล็กกว่าขนาดเท่าจริง จัดกิจกรรมให้อยู่ในลักษณะที่ลูกกำลังดูแลปกป้องพ่อด้วยความสุขร่วมกัน


            ผลงานของประติมากรทั้งสี่ท่านที่ได้ทำการศึกษานี้เป็นผลงานการสร้างสรรค์ที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง สัดส่วนเปรียบเทียบ โดยมีประติมากรที่สร้างสรรค์ผลงานเกี่ยวข้องดังนี้ มิเคลันเจโล บัวนาโรตี (Michelangelo Buonarotti) แสดงออกด้วยการเน้นรูปทรงให้มีพลังด้วยการเพิ่มขนาดและเน้นความรู้สึกให้อ่อนแอด้วยการลดขนาดของรูปทรงมนุษย์ในผลงานชื่อ “ปิเอตา ออฟ เซนปีเตอร์ส” (Pieta of St. Peters) อาจารย์นนทิวรรธน์ จันทนะผะลิน แสดงออกด้วยการใช้สัดส่วนของพ่อและลูกตามปกติคือพ่อ 7.5 ส่วน และลูก 5 ส่วน แต่มีการขยายขนาดให้ทั้งสองรูปทรงใหญ่ขึ้นเป็น 2 เท่า เพื่อเน้นความสำคัญของเรื่องราวและทำให้เกิดความงามเมื่อติดตั้งในสถานที่สาธารณะนอกอาคารที่มีสิ่งรบกวนมากในผลงาน “พ่อพระของลูก” ชารล์ส เรย์ (Charles Ray) แสดงออกถึงความแปลกประหลาดของความสัมพันธ์ทางเพศในครอบครัวของคนอเมริกัน โดยการยกเอารูปทรงของครอบครัวคนอเมริกันประกอบด้วยพ่อ แม่ ลูกชายและลูกสาว แล้วปรับขนาดใหม่ให้พวกเขามีขนาดความสูงเท่ากันที่ 125 เซนติเมตร เพื่อแสดงความสัมพันธ์ใหม่ในผลงานชื่อ “Family romance” และนีน่า เลวี่ (Nina Levy) ประติมากรหญิงที่แสดงออกด้วยการเพิ่มขนาดของลูกให้ใหญ่ขึ้นแต่คงขนาดของพ่อและแม่ให้มีขนาดเท่าเดิม เพื่อเป็นการเน้นความสำคัญของลูกที่มีต่อครอบครัวมากในผลงานชื่อ “Toss” ผลงานประติกรรมที่ได้ศึกษานี้มีประโยชน์ต่อการสร้างสรรค์ผลงานประติมากรรมในหัวข้อ“ชีวิตพ่อ การปกป้องจากลูก”เพราะการได้ศึกษาผลงานจากประติมากรชั้นนำเพื่อค้นหาแนวทางในการสร้างสรรค์ใหม่ให้เกิดขึ้น


            การศึกษานี้ทำให้พบแนวทางใหม่ของการใช้สัดส่วนเปรียบเทียบคือ การขยายขนาดของรูปทรงลูกให้ใหญ่ขึ้นกว่าปกติและการลดขนาดของพ่อให้เล็กลงกว่าปกติเพื่อรองรับแนวความคิดว่า การมีลูกมีครอบครัวทำให้ชีวิตมีความอบอุ่น ความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น จึงสร้างสรรค์ให้ลูกมีลักษณะที่ใหญ่กว่าเพื่อเสริมความรู้สึกให้แข็งแรงสามารถดูแลและปกป้องพ่อที่ถูกสร้างสรรค์ให้มีขนาดเล็กกว่าลูก


 


            “Using comparative proportions in the human figurative sculptures” is a part of the study for dissertation fulfillment entitled, “Father’s life, the protection from his child”. Under the concept of having a child bring joy and secure a parent’s life, the artworks were expressed through the proportion adjustment. By shaping the child’s size bigger and the father’s size smaller than the actual sizes, the sculptures were set in the actions that the child was pleasantly taking care of his father. 


            The selected artworks for this study related to the comparative proportions were created by four sculptors as follows; [1] Michelangelo Buonarotti’s Pieta of St. Peter’s powerfully emphasized the shapes by means of enhancing the Virgin Mary’s size and accentuated the human weakness via reducing the Jesus Christ’s size. [2] Nonthiwat Chandhanaphalin’s Father and Child was expressed via the ordinary proportion of father and child (7.5: 5); hence, it was exaggerated twofold to reiterate its significance and to install in the public outdoor space properly. [3] Charles Ray’s Family Romance expressed the weirdness of sexual relationships in American families by choosing the figures of father, mother, daughter and son, and resizing them equally in 125 centimeters to present the new family relationship. And [4] Toss by a female artist Nina Levy represented the importance of the child towards his family members through his gigantic size while keeping the regular size of the parents. All of these artworks by the sculptor masters are beneficial in exploring a new way for “Father’s life, the protection from his child” creation.


            As a result, this study has found the new means of using comparative proportions which are (1) exaggerating the child’s proportion and (2) downsizing the father’s proportion. This supports the idea that having a child makes the parent’s life safe and sound. For this reason, the child figures were created larger to enhance his strength of caring and protecting his little father.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความ : มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ