แนวปฏิบัติลดการเลื่อนหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง ในผู้ป่วยหออภิบาลผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรมอุบัติเหตุ โรงพยาบาลอุตรดิตถ์

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบอัตราและระยะเวลาการเลื่อนหรือหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางในผู้ป่วยวิกฤตที่ได้รับการดูแลตามแนวปฏิบัติและการดูแลตามปกติ
วิธีการศึกษา: Intervention study รูปแบบ retrospective ในกลุ่มควบคุมและ prospective ในกลุ่มทดลอง ศึกษาในผู้ป่วยที่ใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางที่หออภิบาลผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรมอุบัติเหตุ โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ กลุ่มควบคุมเก็บข้อมูลจากเวชระเบียนตั้งแต่ มกราคม 2563 ถึง มีนาคม 2564 จำ นวน 112 ราย กลุ่มทดลองเก็บข้อมูลจากผู้ป่วยตั้งแต่ พฤษภาคม 2564 จนครบจำ นวน 56 ราย กลุ่มทดลองให้การดูแลตามแนวปฏิบัติลดการเลื่อนหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง กลุ่มควบคุมให้การพยาบาลตามปกติ รวบรวมข้อมูลจากแบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบสังเกตการปฏิบัติตามแนวปฏิบัติ วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มด้วยการทดสอบ exact probability test,
non-parametric test for trend, t-test และปรับความแตกต่างเบื้องต้นด้วย multivariable rate difference regression
ผลการศึกษา: เมื่อปรับปัจจัย เพศ อายุ ภาวะ agitation ซึ่งมีผลต่อการเลื่อนหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางแล้วกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติลดการเลื่อนหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำยังไม่สามารถลดการเลื่อนของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางได้แต่ลดการหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางจาก 3% per 100 ชั่วโมงเหลือ 0 หรือลดการหลุด 3 คนใน 1,000 ชั่วโมง
สรุป: การใช้แนวปฏิบัติลดการเลื่อนหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางไม่สามารถลดการเลื่อนของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลางได้ แต่การลดการหลุดแม้จะไม่เห็นความแตกต่างทางสถิติระหว่างสองกลุ่มอย่างชัดเจนแต่ก็พบว่าในกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติไม่มีอุบัติการณ์การหลุดของสายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง
คำสำคัญ: Central venous catheter, displacement, slip