- การศึกษาการใช้ยาเม็ด Sofosbuvir (400mg) + Velpatasvir (100mg)  ในการรักษาโรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรังในโรงพยาบาลอุตรดิตถ์

เทียมใจ ตั้งเจริญไพศาล

doi:10.1016/hscr.v37i2.259667

ผู้แต่ง

เทียมใจ ตั้งเจริญไพศาล กลุ่มงานเภสัชกรรม โรงพยาบาลอุตรดิตถ์

DOI:

https://doi.org/10.1016/hscr.v37i2.259667

คำสำคัญ:

ยาเม็ด Sofosbuvir (400mg), ยาเม็ด Velpatasvir (100mg), โรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรัง, โรงพยาบาลอุตรดิตถ์

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิผลและความปลอดภัยของการรักษาผู้ป่วยโรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรังด้วยยาเม็ดสูตรรวม Sofosbuvir (400 mg) กับ Velpatasvir (100 mg) และเปรียบเทียบสัดส่วนของผลการรักษาผู้ป่วยโรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรังด้วยยาเม็ดสูตรรวม Sofosbuvir (400 mg) กับ Velpatasvir (100 mg) ในโรงพยาบาลอุตรดิตถ์
วิธีการศึกษา: การศึกษาย้อนหลัง ในผู้ป่วยโรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรัง ที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ ผู้ป่วยทุกรายต้องได้รับยาเม็ดสูตรรวม Sofosbuvir (400 mg) กับ Velpatasvir (100 mg) จนครบ 12 สัปดาห์และทราบผลการตรวจระดับ HCV RNA หลังจากสิ้นสุดการรักษา ที่ 12 สัปดาห์ ระยะเวลาในการศึกษาคือวันที่ 1 มกราคม 2564 ถึง 31 ธันวาคม 2564 ทำการเก็บข้อมูลพื้นฐานผู้ป่วย ผลการรักษาได้แก่การตอบสนองที่ดีต่อการรักษา Sustained Virologic Response (SVR) และความปลอดภัยได้แก่ผลที่เกิดจากอันตรกิริยาระหว่างยา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Chi-Square Test และ Fisher’s Exact Test ในการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม SVR และ Non-SVR
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบซีทั้งหมด 74 ราย ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 56.8) อายุเฉลี่ย 57.67±7.83 ปี นํ้าหนักเฉลี่ย 61.07±11.81 กก. พบสายพันธุ์ Genotype 6 (ร้อยละ 51.4) ไม่เคยมีประวัติการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (ร้อยละ 77.0) ทั้งหมดไม่เคยมีประวัติการใช้สารเสพติด มีค่าระดับ HCV RNA ก่อนการรักษา ≤6,000,000 IU/ml (ร้อยละ 70.3) ไม่ติดเชื้อเอชไอวีร่วมด้วย (ร้อยละ 91.9) ไม่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบบี (ร้อยละ 87.8) ไม่มีภาวะตับแข็งหรือตับแข็งระดับ child-pugh A (ร้อยละ 86.5) และไม่มีประวัติเคยรักษาด้วยยา Peginterferon ร่วมกับ Ribavirin หรือได้รับยา DAA ชนิดอื่นมาก่อน (ร้อยละ 94.6) ด้านผลการรักษา พบว่าส่วนใหญ่มีการตอบสนองที่ดีต่อการรักษา (SVR) (ร้อยละ 85.1) และพบอันตรกิริยาระหว่างยาเม็ดสูตรรวม Sofosbuvir (400 mg) กับ Velpatasvir (100 mg) กับยา Omeprazole มากที่สุด (ร้อยละ 9.4) และพบปัจจัยด้านสายพันธุ์ไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรัง ส่งผลต่อการตอบสนองการรักษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.002)
สรุป: การใช้ยาเม็ดสูตรรวม Sofosbuvir (400 mg) กับ Velpatasvir (100 mg) ในการรักษาโรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรังในโรงพยาบาลอุตรดิตถ์ ในภาพรวมผู้ป่วยมีการตอบสนองที่ดีต่อการรักษา ดังนั้นจึงเสนอให้พิจารณาเลือกใช้ยาเม็ดสูตรรวม Sofosbuvir (400 mg) กับ Velpatasvir (100 mg) เป็นสูตรแรกในการรักษาแต่ควรมีการศึกษาเพิ่มเติมในผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรังสายพันธุ์ 6
คำสำคัญ: ยาเม็ด Sofosbuvir (400mg), ยาเม็ด Velpatasvir (100mg), โรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรัง, โรงพยาบาลอุตรดิตถ์,การตอบสนองต่อการรักษา

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Hepatitis C Fact sheets. [Internet]. 2021 [cited 2022 July 27]. [Online]. Available from:https://www.who.int/news-room/factsheets/detail/hepatitis-C

กุณฑิกา ดำ รงปราชญ์ ,ปฤษฐพร กิ่งแก้ว และยศตีระวัฒนานนท์. การประเมินความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์และผลกระทบงบประมาณของการใช้ยา Peginterferon และ ribavirin ในข้อบ่งใช้สำ หรับผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรังในกลุ่มผู้ติดเชื้อ HIV ร่วมด้วย (HIV/HCV co-infection). กรุงเทพฯ: สำ นักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.); 2560:2.

อารี คุ้มพิทักษ์. สถานการณ์แนวทาง/ทิศทางการดูแลรักษาโรคไวรัสตับอักเสบซีและปัญหาการเข้าไม่ถึงยารักษา. ยาวิพากษ์ 2559; 7(29):3-15.

ประภาพร เป็งธินา และศิริมา มหัทธนาดุลย์. ยารับประทานรักษาไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรัง. สงขลา: คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์; 2563: 1.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุตรดิตถ์. รายงานการตรวจราชการเขต 2 ปี 2565 รอบ 2 งานโรคไวรัสตับอักเสบบีและซี. อุตรดิตถ์: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุตรดิตถ์; 2565:1.

Curry M.P., O’Leary J.G., Bzowej N., Muir A.J.,Korenblat K.M., Fenkel J.M., et al. Sofosbuvir and Velpatasvir for HCV in Patients with Decompensated Cirrhosis. New England Journal of Medicine 2015; 373(27):2618-28.

Feld J.J., Jacobson I.M., Hézode C., Asselah T., Ruane P.J., Gruener N., et al. Sofosbuvir and Velpatasvir for HCV Genotype 1, 2, 4, 5, and 6 Infection. New England Journal of Medicine 2015; 373(27):2599-2607.

Foster G.R., Afdhal N., Roberts S.K., Bräu N., Gane E.J., Pianko S., et al. Sofosbuvir and Velpatasvir for HCV Genotype 2 and 3 Infection. New England Journal of Medicine 2015; 373(27):2608-17.

Wyles D., Bräu N., Kottilil S., Daar E.S., Ruane P., Workowski K., et al. Sofosbuvir and Velpatasvir for the Treatment of Hepatitis C Virus in Patients Coinfected With Human Immunodeficiency Virus Type 1 : An Open-Label, Phase 3 Study. Clin Infect Dis 2017; 65(1):6-12.

Diago M, Castellano G, García-Samaniego J, Pérez C, FernándezI, Romero M, et al. Association of pretreatment serum interferon gamma inducible protein 10 levels with sustained virological response to peginterferon plus ribavirin therapy in genotype 1 infected patients with chronic hepatitis C. Gut 2006; 55:374-9.

Romero AI, Lagging M, Westin J, Dhillon AP, Dustin LB, Pawlotsky JM, et al. Interferon (IFN) -gamma-inducible protein-10: association with histological results, viral kinetics, and outcome during treatment with pegylated IFN-alpha 2a and ribavirin for chronic hepatitis C virus infection. J Infect Dis 2006; 194:895-903.

Mira JA, Valera-Bestard B, Arizcorreta-Yarza A, González-Serrano M, Torre-Cisneros J, Santos I, et al. Rapid virological response at week 4 predicts response to pegylated interferon plus ribavirin among HIV/HC-coinfected patient. Antivir Ther 2007; 12:523-9.

Bruno G, Fasano M, Saracino A, Volpe A, Bartolomeo N, Ladisa N, et al. Real life experience in treatment of HIV-1/HCV-coinfected patients with pegylated interferon alpha and ribavirin: predictors of SVR. New Microbiol 2015; 38:217.

โชติพงษ์ ศิริพิพัฒนมงคล, ชนกูร ศรีณรงค์ และพัชรียา อาษา.ประสิทธิผลและความปลอดภัยของการรักษาผู้ป่วยโรคไวรัสตับอักเสบซีเรื้องรังด้วยยาเพ็คกิเลตเต็ดอินเตอร์ฟิรอน และไรบาไวริน และยารักษาไวรัสตับอักเสบซีชนิดใหม่ (direct acting antiviral:DAA) ในโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์. เชียงรายเวชสาร 2562;11: 41-54.

ธราดล พลูทวี และบุษณีย์ รักษลิขิต. ประสิทธิภาพและผลข้างเคียงของการรักษาผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบซีเรื้อรัง ด้วยยา pegylated interferon/ribavirin และยารักษาไวรัสตับอักเสบซีชนิดใหม่ (direct acting antiviral: DAA) ในโรงพยาบาลลำปาง. วารสารโรงพยาบาลนครพิงค์ 2563; 11(1):60-72.

Kanistanon D., Neelamek M., Dharakul T. et al. Genotypic distribution of hepatitis C virus in different regions of Thailand. J Clin Microbial 1997; 35:1772-6.

Butt, N. Efficacy and Safety of Sofosbuvir-Velpatasvir combination in Hepatitis C Virus-infected Pakistani Patients without Cirrhosis or with Compensated Cirrhosis: A Prospective, Open-label Interventional Trial. Cureus, 2020; 12(1):653–7

Hoofnagle J.H., & Seeff L.B. Direct acting antiviral (DAA) for chronic hepatitis C. N Eng lJ Med 2017;355: 2444-51.

Milazzo L., Lai A., Calvi E., Ronzi P., Micheli V., Binda F., et al. Direct-acting antivirals in hepatitis C virus (HCV)-infected and HCV/HIV-coinfected patients: real-life safety and efficacy. HIV Med 2019; 18: 284-291.