การประเมินปริมาณฝุ่นละอองรวมและสมรรถภาพปอดของพนักงานโรงโม่หินแห่งหนึ่ง จังหวัดสุราษฎร์ธานี

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปริมาณฝุ่นละอองรวมในพื้นที่ปฏิบัติงาน ประเมินสมรรถภาพปอดของพนักงาน และจำแนกสมรรถภาพปอดของพนักงานในแต่ละพื้นที่ปฏิบัติงานโรงโม่หิน
วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง ศึกษาในโรงโม่หินแห่งหนึ่ง จังหวัดสุราษฎร์ธานี กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานที่ปฏิบัติงานประจำ จำนวน 24 คน และพื้นที่ที่ศึกษาคือ บริเวณสถานที่ปฏิบัติงาน จำนวน 5 แผนก ประกอบด้วย โรงโม่หินบดย่อยหิน สำนักงาน ห้องซ่อมบำรุง บริเวณที่จอดรถบรรทุก และบริเวณชั่งตาชั่ง ระยะเวลาศึกษาระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2565 - มีนาคม 2566 ทำการเก็บตัวอย่างฝุ่นละอองรวมบริเวณพื้นที่ปฏิบัติงานตามมาตรฐานของ NIOSH Method no. 0500 ตลอดเวลาการทำงาน 8 ชั่วโมง และตรวจสมรรถภาพปอดของพนักงานด้วยเครื่อง Spirometer
ผลการศึกษา: บริเวณโรงโม่หินบดย่อยมีปริมาณความเข้มข้นฝุ่นละอองรวมมากที่สุด เท่ากับ 2.05 ± 1.13 mg/m3 อย่างไรก็ตามปริมาณฝุ่นละอองรวมในพื้นที่ปฏิบัติงานทุกแผนก มีค่าเฉลี่ยไม่เกินมาตรฐานของ OSHA และ ACGIH สำหรับผลตรวจสมรรถภาพปอดของพนักงานส่วนใหญ่ปกติ มีค่า FVC ร้อยละ 89.67 (S.D. ±11.15), ค่า FEV1 ร้อยละ 90.67 (S.D. ±11.59), ค่า FVC1/FEV1 ร้อยละ 101.91 (S.D. ±7.16) เมื่อจำแนกตามประเภทของสมรรถภาพปอดของพนักงานในแต่ละพื้นที่ปฏิบัติงาน พบว่า สมรรถภาพปอดปกติ จำนวน 23 คน คิดเป็นร้อยละ 95.84 และมีความผิดปกติแบบจำกัดการขยายตัวในพนักงานที่ปฏิบัติงานโรงโม่หินบดย่อย จำนวน 1 คน คิดเป็นร้อยละ 4.16
สรุป: ผู้ประกอบการควรมีมาตรการเฝ้าระวังกลุ่มเสี่ยงในแผนกที่อาจรับสัมผัสฝุ่นละอองรวมจากการทำงาน และสร้างความตระหนักในการสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันฝุ่นเพื่อลดการสัมผัสฝุ่นละอองของพนักงาน
คำสำคัญ: ฝุ่นละอองรวม, สมรรถภาพปอด, โรงโม่หิน