การเปรียบเทียบอัตราการเกิดซํ้าที่หนึ่งปีของภาวะหัวใจเต้นเร็วจากการหมุนเวียนไฟฟ้าภายในต่อมอะตริโอเวนตริคูลาร์หลังการรักษาด้วยคลื่นวิทยุความถี่สูง: การศึกษาเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มที่ไม่เหลือและเหลือเส้นทางการนำไฟฟ้าช้าบางส่วนที่ต่อมอะตริโอเวนตริคูลาร์ในโรงพยาบาลอุตรดิตถ์

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบอัตราการเกิดซํ้าของภาวะ AVNRT ที่ระยะเวลา 1 ปี ระหว่างผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วย RFCA จนไม่เหลือ slow pathway กับผู้ป่วยที่ยังเหลือ residual slow pathway แต่ไม่สามารถกระตุ้น AVNRT ได้
วิธีการศึกษา: เป็นการเก็บข้อมูลแบบย้อนหลัง (Retrospective cohort study) ในผู้ป่วย AVNRT ที่ได้รับการรักษาด้วยวิธี RFCA ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2559 ถึงวันที่ 1 มกราคม 2567 แล้วติดตามการรักษาต่อเนื่องในระยะเวลา ไป 1 ปีหลัง RFCA โดยเปรียบเทียบอัตราการเกิดซํ้าของ AVNRT ของกลุ่มที่เหลือ residual slow pathway กับกลุ่มที่ไม่เหลือ slow pathway
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยเป็น AVNRT ที่ได้รับการทำ EP study และ RFCA ณ โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2559 ถึงวันที่ 1 มกราคม 2567 คิดเป็นอัตราการ RFCA สำเร็จที่ร้อยละ 93.9 ภาวะแทรกซ้อนโดยรวมของการทำ RFCA ในผู้ป่วย AVNRT ทั้งหมด คือ เกิด atrioventricular block ชั่วคราว 1 ครั้ง คิดเป็น ร้อยละ 0.6 อัตราการเป็นซํ้าหลัง RFCA ที่ 1 ปี ในผู้ป่วย AVNRT ที่ทำการรักษาแล้วไม่เหลือ slow pathway กับกลุ่มที่เหลือ residual slow pathway แต่ไม่สามารถกระตุ้น AVNRT ได้อีก ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเกิดการเป็นซํ้าที่ร้อยละ 1 ในกลุ่มที่ไม่เหลือ slow pathway และร้อยละ 6.5 ในกลุ่มที่เหลือ residual slow pathway โดยมีค่า adjusted hazard ratio 7.8 (95% CI 0.76-79.83), p=0.083
สรุป: อัตราการเป็นซ้ำหลัง RFCA ที่ 1 ปีในผู้ป่วย AVNRT ที่ทำการรักษาแล้วไม่เหลือ slow pathway กับกลุ่มที่เหลือ residual slow pathway แต่ไม่สามารถกระตุ้น AVNRT ได้อีก ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ