ผลของโปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมการล้างมือต่อความรู้ ทัศนคติ และทักษะในสามเณร

บทคัดย่อ

          วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินผลของโปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมการล้างมือต่อความรู้ ทัศนคติ และทักษะในสามเณร

          รูปแบบการวิจัย: การวิจัยเชิงพรรณนาจากการวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการบริการวิชาการให้กับสามเณร โรงเรียนวัดไผ่ดำ จังหวัดสิงห์บุรี ประจำปี พ.ศ. 2559 ของสถาบันการศึกษาพยาบาลแห่งหนึ่ง

          วิธีดำเนินการวิจัย: ข้อมูลของสามเณรทั้งหมดในโรงเรียนจำนวน 162 รูป ที่เข้าร่วมโครงการบริการวิชาการ ได้แก่ ข้อมูลที่เก็บ 3 ระยะ คือ ก่อน-หลังทันที และระยะ 1 เดือนภายหลังร่วมโปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมการล้างมือ สามเณรตอบแบบประเมินประเมินความรู้ ทัศนคติต่อการล้างมือ ทักษะการล้างมือ และความพึงพอใจในการเข้าร่วมโปรแกรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบซ้ำ

          ผลการวิจัย: ความรู้ ทัศนคติ และทักษะการล้างมือของสามเณรหลังเข้าร่วมโปรแกรมเพิ่มสูงขึ้นจากก่อนการเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 และความรู้ ทัศนคติ และทักษะการล้างมือของสามเณรมีความคงทนอยู่ในระยะ 1 เดือนภายหลังร่วมโปรแกรม และสามเณรส่วนใหญ่ (ร้อยละ 80) มีความพึงพอใจในการเข้าร่วมโปรแกรมในระดับมากถึงมากที่สุด

          สรุปและข้อเสนอแนะ: โปรแกรมพัฒนาพฤติกรรมการล้างมือสามารถส่งผลให้สามเณรเกิดการเรียนรู้ มีทัศนคติและทักษะการล้างมือที่ดี จึงควรส่งเสริมให้มีการนำโปรแกรมฯ ไปใช้ในกลุ่มประชากรสามเณร และควรมีการเสริมแรงอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดความคงทนของพฤติกรรมซึ่งจะส่งผลต่อสภาวะสุขภาพของสามเณรต่อไป