การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพองค์รวมของวัยรุ่น ที่ติดเชื้อเอชไอวีด้วยแนวคิดเป้าหมายชีวิต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมระดับปฏิบัติการนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพองค์รวมของวัยรุ่นที่ติดเชื้อเอชไอวี ด้วยแนวคิดเป้าหมายชีวิต รวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกันยายน 2558-มีนาคม 2560 ด้วยเครื่องมือวิจัย จำนวน 4 ชุด ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบบันทึกข้อมูลสุขภาวะองค์รวม แนวคำถามกึ่งโครงสร้างก่อนเริ่มสนทนา และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเพื่อสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 2 ชุด ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย 2 กลุ่ม ได้แก่ วัยรุ่นที่ติดเชื้อเอชไอวี จำนวน 22 ราย และพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 2 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไป ด้วยสิถิติเชิงบรรยาย และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลของสเตราท์และคอร์บินการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมระดับปฏิบัติการนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพองค์รวมของวัยรุ่นที่ติดเชื้อเอชไอวี ด้วยแนวคิดเป้าหมายชีวิต รวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกันยายน 2558-มีนาคม 2560 ด้วยเครื่องมือวิจัย จำนวน 4 ชุด ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบบันทึกข้อมูลสุขภาวะองค์รวม แนวคำถามกึ่งโครงสร้างก่อนเริ่มสนทนา และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเพื่อสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 2 ชุด ผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วย 2 กลุ่ม ได้แก่ วัยรุ่นที่ติดเชื้อเอชไอวี จำนวน 22 ราย และพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 2 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไป ด้วยสิถิติเชิงบรรยาย และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลของสเตราท์และคอร์บิน
ผลการศึกษา สามารถสรุปรูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพองค์รวมด้วยแนวคิดเป้าหมายชีวิต ซึ่งประกอบด้วย 5 ขั้นตอน และใช้ระยะเวลาทั้งสิ้น 54 สัปดาห์ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาการรับรู้เป้าหมายชีวิตและการดูแลสุขภาพองค์รวม ประกอบด้วย 2 กิจกรรม ได้แก่ 1) สร้างสัมพันธภาพและความไว้วางใจ และ 2) ทำความเข้าใจการรับรู้เป้าหมายชีวิตและการดูแลสุขภาพองค์รวม ขั้นตอนที่ 2 การค้นหาเป้าหมายชีวิต ประกอบด้วย 2 กิจกรรม ได้แก่ 1) ค้นหาเป้าหมายชีวิต และ 2) แลกเปลี่ยนเรียนรู้เป้าหมายชีวิต ขั้นตอนที่ 3 การออกแบบเส้นทางชีวิตเพื่อเป้าหมายชีวิต ประกอบด้วย 4 กิจกรรม ได้แก่ 1) ทบทวนเป้าหมายชีวิต 2) แลกเปลี่ยนเรียนรู้การดูแลสุขภาพองค์รวมกับพยาบาลวิชาชีพ 3) กำหนดแผนชีวิตและบันทึกในแบบฟอร์ม “เส้นทางชีวิตของฉันและคำมั่นสัญญาของฉัน” และ 4) เล่าสู่กันฟัง ขั้นตอนที่ 4 การปฏิบัติตามเส้นทางชีวิตเพื่อเป้าหมายที่เป็นจริง ประกอบด้วย 5 กิจกรรม ได้แก่ 1) ดำเนินกิจกรรมตามแผนชีวิตพร้อมบันทึกผลการปฏิบัติ 2) แลกเปลี่ยนเรียนรู้การดูแลสุขภาพองค์รวมกับพยาบาลวิชาชีพ 3) ใช้เทคโนโลยีเพื่อการค้นหาวิธีการดูแลสุขภาพและเข้าถึงระบบบริการสุขภาพ 4) เพิ่มความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองและสร้างแรงบันดาลใจในการดูแลสุขภาพด้วยวิธีหลากหลาย และ 5) เสริมสร้างจิตสำนึกความรับผิดชอบต่อสังคม และขั้นตอนที่ 5 การประเมินผลและส่งเสริมการปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ด้วยกิจกรรม “การร้อยลูกปัด” ผลที่เกิดขึ้นสะท้อนถึงการดูแลตนเองแบบองค์รวม ประกอบด้วย 7 ลักษณะ ดังนี้ 1) การมีเป้าหมายและมีความมุ่งมั่นที่จะไปถึงเป้าหมาย 2) การยอมรับการติดเชื้อเอชไอวี 3) การใช้ชีวิตอย่างมีสติ 4) การมีความหวังที่จะหายจากการติดเชื้อเอชไอวี 5) การสร้างโอกาสและทางเลือกให้กับตนเอง 6) การมีความรับผิดชอบต่อตนเอง และ 7) การมีความรับผิดชอบต่อผู้อื่นและสังคม
โดยผู้ที่เกี่ยวข้อง สามารถนำองค์ความรู้ไปใช้เป็นแนวทางในการสร้างเสริมสุขภาพองค์รวม บนพื้นฐานของการสร้างเสริมเป้าหมายชีวิต เพื่อการมีคุณภาพชีวิตที่ดีของวัยรุ่นที่ติดเชื้อเอชไอวี
Article Details
เอกสารอ้างอิง
2. World Health Organization. Adolescent development [Internet]. 2016 [cited 2017 July 20]. Available from http://www.who.int/maternal_child_adolescent/ topics/adolescence/dev/en/
3. Ongwandee S. Adolescents at risk for HIV infection [Internet]. [cited 2018 February 20]. Available from: http://www.thaihealth.or.th/Content/34201-วัยรุ่นกลุ่มเสี่ยงติดเชื้อเอชไอวี.html. Thai.
4. Balthip Q, Chandrema S. Process of establishing purpose of life of Thai teenagers living with HIV. Songklanagarind J Nurs. 2013; 33(3): 1-15. Thai.
5. Balthip Q, Purnell M. Pursuing meaning and purpose in life among Thai adolescents living with HIV: A grounded theory study. J Assoc Nurses AIDS Care. 2014; 25(4): e27-38. Thai.
6. Damon W, Menon J, Bronk KC. The development of purpose during adolescence. Appl Dev Sci. 2003; 7(3): 119-28. DOI: 10.1207/S1532480XADS0703_2
7. Machell KA, Disabato DJ, Kashdan TB. Buffering the negative impact of poverty on youth: The power of life purpose. Soc Indic Res. 2016; 126 (2): 845–61. doi 10.1007/s11205-015-0917-6
8. Hill PL, Burrow AL, Brandenberger JW, et al. Collegiate purpose orientations and well-being in early and middle adulthood. J Appl Dev Psychol. 2010; 31(2): 173-9. doi:10.1016/j.appdev.2009.12.001
9. Hatthakit U. Holistic nursing care integrating Eastern wisdom. Songkhla: Max Media; 2014. Thai.
10. Kemmis, S. and McTaggart, R. Participatory Action Research: Communicative Action and the Public Sphere. In: Denzin, N. and Lincoln, Y., Eds., Strategies of Qualitative Inquiry, Sage, Thousand Oaks, 2007; 271-330.
11. Strauss A, Corbin J. Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory. (2 nd ed.). Thousand Oaks, CA.: SAGE; 1998.
12. Balthip Q, Petchruschatachart P. Spiritual care for patients living with chronic health condition in the community. Songkhla: P.C. prospect; 2016. Thai.
13. Boonyasopun U, Balthip Q. Personal development skill for clients at the primary care, secondary care, and tertiary care center. In: Sritanyaratana, W, editor. Health promotion guidelines for nursing profession at the primary care, secondary care, and tertiary care center. Bangkok: Mata Press; 2017.
14. Coleman K, Austin BT, Brach C, et al. Evidence on the chronic care model in the new millennium. Health Aff (Millwood). 2009, 28(1):75-85. doi: 10.1377/hlthaff.28.1.75.
15. Balthip K, Petchruschatachart U, Piriyakoontorn S, et al. Application of purpose in life and self-sufficient economic philosophy in enhancing the holistic health promotion of Thai adolescents. Songklanagarind J Nurs. 2016; 36(3): 111-30. Thai.
16. Petchruschatachart U, Balthip K, Piriyakoontorn S. Life’s assets and quality of life of Thai junior high school adolescent, Songkhla province. Songklanagarind J Nurs. 2016; 36(Suppl.): 55-69. Thai.
17. Thammakul D, Krutthakart S, Thepworachai U, et al. Factors affecting the adherence to antiretroviral medication among HIV/AIDS patients. JSHR. 2010; 4(2): 1-11. Thai.
18. Di Risio M, Ballantyne PJ, Read SE, et al. “HIV isn’t me…”: HIV+ adolescents’ experiences in a positive context of support and treatment. AIDS Care. 2011; 23(6): 694-699. doi: 10.1080/09540121.2010.532539.
19. Call KT, Riedel AA, Hein K, et al. Adolescent health and well-being in the twenty-first century: A global perspective. J Res Adolesc. 2002; 12(1): 69-98. doi: 10.1111/1532-7795.00025
20. Balthip Q, Petchruschatachart U, Piriyakoontorn S, et al. Achieving peace and harmony in life: Thai buddhists living with HIV/AIDS. Int J Nurs Pract. 2013; 19 (Suppl. 2), 7-14.
21. Weaver AJ, Vane A, Flannelly KJ. A review of research on Buddhism and health: 1980-2003. J Health Care Chaplain. 2008; 14(2): 118-32.
22. Tongprateep T. The essential elements of spirituality among rural Thai elders. J Adv Nurs. 2000; 31(1): 197-203. doi: 10.1046/j.1365-2648.2000.01212.x
23. Tuicomepee A. Development of purpose-in life scales in Thai undergraduate students. Mental Health Thailand. 2001, 9(1): 18-26. Thai.
24. Suwannawat J, Kongsuwan V, Suttharangsee W. The effect of group-based learning psychological crisis Intervention on mental health state of adolescents affected by the unrest situation in Southern Thailand. Songklanagarind Journal of Nursing. 2016; 36(3): 131-49.
25. Ausalut W. HIV in children, part 1: A clinical overview. Br J Nurs. 2012; 7(4): 176-179.
26. Ruengrong P, Jiraworawong P, Manyum W, et al. Social media in Thailand education [Internet]. 2013 [cited 2017 July 1]. Available from https://hooahz.wordpress.com/tag/เครือข่ายสังคมออนไลน์/. Thai.
27. Katende-Kyenda NL, Lubbe MS, Serfontein JHP, et al. Prevalence of possible drug–drug interactions between antiretroviral agents in different age groups in a section of the private health care sector setting in South Africa. J Clin Pharm Ther. 2008; 33: 393–400.
28. Tripatri S, Sungthong P, Salachan S. User guide on life assets inventory for Thai children and youth (youth version). 2 nd ed. Bangkok: Appa Printing Group; 2010. Thai.
29. Pender NJ, Murdaugh C, Parsons MA. Health promotion in nursing practice. 6 th ed. Boston: Pearson; 2010.
30. Working Group for Supporting Rural Village Development Work. Principles of royal projetcs [Internet]. [cited 26 June 2017]. Available from http://www.wrp.or.th/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3/. Thai.
31. Campbell C. Scott K, Madenhire C, et al. Sources of motivation and frustration among healthcare workers administering antiretroviral treatment for HIV in rural Zimbabwe. AIDS Care. 2011; 23(7): 797-802. doi: 10.1080/09540121.2010.525622
32. Nordenfelt L, Edgar A. The four notions of dignity. Quality in Ageing. 2005; 6(1): 17-21.
33. Nortona WE, Amico KR, Fisher WA, et al. Information motivation behavioral skills barriers associated with intentional versus unintentional ARV non-adherence behavior among HIV patients in clinical care. AIDS Care. 2010; 22(8): 979-87. doi: 10.1080/09540121003758630
34. Kim S, Gerver SM, Fidler S, et al. Adherence to antiretroviral therapy in adolescents living with HIV: Systematic review and meta-analysis. AIDS. 2014; 28(13): 1945–1956. doi: 10.1097/QAD.0000000000000316.
