ชุดข้อมูลที่สำ�คัญและจำ�เป็นในการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวาน ในชุมชน ภายใต้บริบทหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ

Article Sidebar

pdf
เผยแพร่แล้ว: ธ.ค. 29, 2018
คำสำคัญ:
ข้อมูล ชุมชน ผู้ป่วยโรคเบาหวาน หน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ

Main Article Content

Benjayamas Pilayon
Songkran Nakbun
Charoenchai Muenhor
Naovarat Senachai
Sukhamabhorn Phuengphasook

บทคัดย่อ

     การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดชุดข้อมูลที่สำคัญและจำเป็นในการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษา เพื่อพัฒนาแอปพลิเคชันติดตามและดูแลสุขภาพส่วนบุคคลสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานบนสมาร์ทโฟน โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยศึกษาเชิงคุณภาพ เลือกผู้ให้ข้อมูลแบบเจาะจง (purposive sampling) ศึกษาในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ประกอบด้วย ผู้ให้ข้อมูลหลัก 65 คน คือ ผู้ป่วยเบาหวาน ผู้ดูแล เจ้าหน้าที่หน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ผู้ให้มูลรอง 1 คน คือ ผู้ใหญ่บ้าน เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกต การสนทนากลุ่ม และการศึกษาเอกสาร
     ผลการศึกษา พบว่า ชุดข้อมูลที่สำคัญและจำเป็น ประกอบด้วย 7 ชุดข้อมูล ได้แก่ 1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2) ข้อมูลภาวะสุขภาพ 3) ข้อมูลเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลตนเองสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน 4) ข้อมูลสำหรับจัดบริการสุขภาพ 5) ข้อมูลบริการสุขภาพที่ได้รับ 6) ข้อมูลปัญหาสุขภาพสำหรับประสานแพทย์ผู้รักษา และ 7) ข้อมูลสำหรับการพัฒนาศักยภาพ อสม. จะเห็นได้ว่าชุดข้อมูลดังกล่าวมีความสำคัญและจำเป็นในการจัดบริการสุขภาพสำหรับผู้ป่วยเบาหวานในพื้นที่ เนื้อหาที่ได้สามารถนำมาพัฒนาเป็นแอปพลิเคชันหรือระบบฐานข้อมูลในการติดตามภาวะสุขภาพผู้ป่วยเบาหวาน เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตผู้ป่วยเบาหวาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Pilayon, B., Nakbun, S., Muenhor, C., Senachai, N., & Phuengphasook, S. (2018). ชุดข้อมูลที่สำ�คัญและจำ�เป็นในการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวาน ในชุมชน ภายใต้บริบทหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ. วารสารวิจัยทางการพยาบาล การผดุงครรภ์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 38(4), 91–102. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/nur-psu/article/view/163913
ฉบับ
ปีที่ 38 ฉบับที่ 4 (2018): วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
บทความและรายงานวิจัยในวารสารพยาบาลสงขลานครินทร์เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน มิใช่ของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

เอกสารอ้างอิง

1. Wild S, Roglic G, Green A, et al. Global prevalence of diabetes: estimates for the year 2000 and projections for 2030. Diabetes research and clinical practice, 2010, 87(1): 4-14.

2. World Health Organization. Diabetes 2017 [internet]. 2017 [cited 2017 July 29]. Available from: http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs312/en/.

3. Aekplakorn W. National Health Examination Survey for Thai Popluation, 5th, B.E. 2557. Nonthaburi: Health Research System Institute; 2014. Thai.

4. Diabetes Association of Thailand, Ministry of Public Health and National Health Security Office. Clinical Practice Guideline for Diabetes, 2014. Bangkok: Aroon Publishing. Thai.

5. National Health Security Office. National Health Security Fund Management Manual, Fiscal Year 2016: Management of the budget for services of control, prevention and treatment of chronic diseases (control, prevention and treatment of patients with diabetes and hypertension). Thana Press. Bangkok, 2015. Thai.

6. Boonsawasdgulchai P, Nuntaboot K, Sangchart B. Data Utilization through Community Participation in Care of Persons with DM. Thai Journal of Nursing Council. 2011; 26(1): 29-40. Thai.

7. Deerochanawong C, Ferrario A. Diabetes management in Thailand: a literature review of the burden, costs, and outcomes. Globalization and Health. 2013; 9:11. Thai.

8. Hangsorn N, Moolsart S, Pichayapinyo P. Effectiveness of a self-management support program for type II diabetes patients with uncontrolled blood sugar. Journal of Nursing and Health Care. 2016; 34(4), 142-151.Thai.

9. Adu MD, Malabu UH, Callander EJ, et al. Considerations for the development of mobile phone apps to support diabetes self-management: Systematic review. JMIR mHealth and uHealth. 2018; 6(6), e10115.

10. Saran T, Pedrycz A, Mucha D. Follow-up monitoring of physical activity after rehabilitation by means of a mobile application: Effectiveness of measurements in different age groups. Advances in clinical and experimental medicine: official organ Wroclaw Medical University. 2018.

11. Fetterman DM. Ethnography: Step by step. Thousand Oaks, CA: Sage; 1989.

12. Oumtanee A. Qualitative research in nursing. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House; 2016. Thai.

13. Podhisita C. Science and Art of Qualitative Research. 3rd. Bangkok: Amarin Printing and Publishing Public Company Limited; 2007. Thai.

14. Guba EG. Lincoln YS. Fourth generation evaluation. Newbury Park, CA: Sage; 1989.

15. Miles MB, Huberman MA, Saldana J. Qualitative data analysis a methods sourcebook. 3rd. New Delhi: Sage. 2014.

16. Polit DF, Beck CT. Nursing resaerch: Principles and methods. 7th ed. Philadelphai: Lippincott & Wilkins. 2004

17. Chantavanich S. Qualitative Research Methods. Bangkok: Chulalongkorn University Printing House; 2013. Thai.

18. Jaraeprapal U, Nuntaboot K. Information utilization for care of the elders by the community. Journal of Nursing Science & Health. 2016; 39 (3): 64-74. Thai.

19. Orem DE. Nursing: Concepts of practice. 2nd ed. New York: McGraw–Hill; 1980.

20. Yoschamras S, Nippanon P. The Effects of selfefficacy and goal setting to compare for blood sugar control behaviors of type 2 diabetes patients in Chumphaehospital, Chumphae District, Khon Kean Province. KKU Journal for Public Health Research. 2013; 6(3): 21-30. Thai.