ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการออกกำลังกายแบบบาสโลบ ต่อการทรงตัวและความกลัวการหกล้มของผู้สูงอายุไทย

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการออกกำลังกายแบบบาสโลบต่อการทรงตัวและความกลัวการหกล้มของผู้สูงอายุไทย วิธีการ: ใช้การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลองในผู้สูงอายุ จังหวัดสงขลา จำนวน 74 ราย เครื่องมือประกอบด้วย 1) โปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการออกกำลังกายแบบบาสโลบ 2) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและพฤติกรรมสุขภาพ 3) แบบบันทึกการทดสอบความสามารถในการทรงตัว และ 4) แบบประเมินความกลัวการหกล้ม โดยเนื้อหาของโปรแกรมและแบบสอบถาม ผ่านการประเมินความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ (S-CVI = .90) แบบบันทึกการทดสอบความสามารถในการทรงตัวและแบบประเมินความกลัวการหกล้ม ผ่านการทดสอบความเที่ยง = .98 และ .90 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลพฤติกรรมสุขภาพด้วยสถิติเชิงบรรยาย เปรียบเทียบการทรงตัวด้วยสถิติทีคู่และทีอิสระ เปรียบเทียบความกลัวการหกล้มด้วยสถิติวิลคอกซ์ซอนและแมนน์วิทนีย์ยู ผลการศึกษา: ค่าเฉลี่ยความสามารถในการทรงตัวหลังเข้าร่วมโปรแกรมดีกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 8.08, p < .001) และดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 4.31, p < .001) ส่วนค่าเฉลี่ยคะแนนความกลัวการหกล้มของผู้สูงอายุหลังเข้าร่วมโปรแกรมน้อยกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z = -3.71, p < .001) และน้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z = -2.34, p < .05) สรุป: ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมดังกล่าว สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการออกกำลังกายเพื่อเพิ่มการทรงตัวและลดความกลัวการหกล้ม
ในบริบทของผู้สูงอายุไทยในชุมชน