ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพกับพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อ นำโดยยุงลายของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์

ผู้แต่ง

  • ชลธิชา หล่าอุดม ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อนำโดยแมลงที่ 9.2 จังหวัดบุรีรัมย์
  • อนุพงศ์ สุขใจ สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9 จังหวัดนครราชสีมา
  • วรรณภา ทองโม้ ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อนำโดยแมลงที่ 9.2 จังหวัดบุรีรัมย์

คำสำคัญ:

ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, พฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรค, โรคติดต่อนำโดยยุงลาย, อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน

บทคัดย่อ

อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านมีบทบาทสำคัญในการดำเนินงานป้องกันโรคติดต่อนำโดยยุงลาย การศึกษาวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวางครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพ และพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลาย และความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพกับพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลายของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ กลุ่มตัวอย่าง คือ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ โดยทำการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 325 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามความรอบรู้ด้านสุขภาพเกี่ยวกับโรคติดต่อนำโดยยุงลาย และพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลาย ในระหว่างเดือนตุลาคม ถึง ธันวาคม พ.ศ. 2567 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณา และสถิติอ้างอิงโดยใช้การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรอบรู้ด้านสุขภาพอยู่ในระดับดีเยี่ยม (ร้อยละ 79.08) พฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลายส่วนใหญ่อยู่ในระดับดี (ร้อยละ 97.54) ความรอบรู้ด้านสุขภาพมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับปานกลางกับพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลาย (r=0.45, p<0.01) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า การเข้าถึงข้อมูล (r=0.37, p<0.01) การเข้าใจทางสุขภาพ (r=0.38, p<0.01) การรู้เท่าทันสื่อ (r=0.37, p<0.01) มีความสัมพันธ์เชิงบวกระดับปานกลางกับพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลาย ส่วนทักษะการตัดสินใจ (r=0.29, p<0.01) และการนำไปใช้จัดการตนเอง (r=0.30, p<0.01) มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับน้อยกับพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้น หน่วยงานภาครัฐควรมีนโยบายส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านผ่านการพัฒนาองค์ประกอบของความรอบรู้ด้านสุขภาพทั้ง 5 ด้าน เพื่อให้มีพฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อนำโดยยุงลายที่พึงประสงค์และสามารถปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างให้กับประชาชนในชุมชน เพื่อลดความเสี่ยงและป้องกันโรคติดต่อนำโดยยุงลาย

เอกสารอ้างอิง

สุวิช ธรรมปาโล, วรรณา หาญเชาว์วรกุล, อภิญญา นิรมิตสันติพงศ์, บุษบง เจาฑานนท์, บุญเสริม อ่วมอ่อง, สุภาวดี พวงสมบัติ. แนวทางการดำเนินงานเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อนำโดยยุงลาย สำหรับเจ้าหน้าที่สาธารณสุข พ.ศ. 2564. พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2564.

ณัฐพล จำปาสาร. สถานการณ์โรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวัง เขตสุขภาพที่ 9 นครชัยบุรินทร์ [อินเทอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 28 พ.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://sites.google.com/view/dashboard-ddsr9

ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. รอบรู้เรื่องสุขภาพ Health Literacy เข้าถึง เข้าใจ จริงหรือ? [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ 28 พ.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: http://hepa.or.th/assets/file/journal/book/48.eBook%20ถาม-ตอบเพิ่มความรอบรู้%20รศ.ดร.ขวัญเมือง%20แก้วดำเกิง%202565.pdf

วีระ กองสนั่น, อมรศักดิ์ โพธิ์อ่ำ. ความรอบรู้ด้านสุขภาพที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านเขตตำบลหนองใหญ่ อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพและการสาธารณสุขชุมชน 2563; 3(1):35-44.

มารยาท โยทองยศ, ปราณี สวัสดิสรรพ์. การกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างเพื่อการวิจัย [อินเทอร์เน็ต]. ม.ป.ป. [เข้าถึงเมื่อ 26 ก.ย. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://shorturl.asia/VEx9d

Nutbeam D. The evolving concept of health literacy. Soc Sci Med. 2008 Dec; 67(12):2072-8.

ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. เครื่องมือประเมิน Health Literacy. วารสารสมาคมวิชาชีพสุขศึกษา 2564; 36(2):7-18.

Bloom BS. Human characteristics and school learning. New York: McGraw-Hill Companies; 1976.

ฤชุอร วงศ์ภิรมย์, พฤศจิกาพรน์ ปัญญาคมจันทพูน. การประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคติดต่อนำโดยยุงลาย และภาพลักษณ์ของกรมควบคุมโรคในมุมมองประชาชนในจังหวัดอุบลราชธานีและมุกดาหาร. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10 จังหวัดอุบลราชธานี 2567; 22(2):9-24.

สิวลี รัตนปัญญา. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมและรูปแบบกิจกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของประชาชน อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 2562; 27(1):135-48.

สำนักสื่อสารความเสี่ยงและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ กรมควบคุมโรค. มาตรการ 3 เก็บ ป้องกัน 3 โรค [อินเทอร์เน็ต]. 2023 [เข้าถึงเมื่อ 12 มี.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://datariskcom-ddc.moph.go.th/download/มาตรการ-3-เก็บ-ป้องกัน-3-โรค/

ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ: ขั้นพื้นฐาน ปฏิสัมพันธ์ วิจารณญาณ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง; 2562.

ภณิชชา จงสุภางค์กุล, ธนากร ก้อนทอง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของประชากรตำบลบ้านเลือก อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี. วารสารราชนครินทร์ 2567; 21(2):114-29.

สุวรรณา หล่อโลหการ, ประพรศรี นรินทร์รักษ์. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ พฤติกรรมสุขภาพและคุณภาพชีวิตของอาสาสมัครสาธารณสุขจังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2564; 30(3):414-22.

Saiwutthikul S, Panpoklang S. The relationship between health literacy, prevention behaviors, and COVID-19 infection among industrial workers in Chachoengsao province, Thailand. Thai J Public Health 2023; 53(1):349-64.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

1.
หล่าอุดม ช, สุขใจ อ, ทองโม้ ว. ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพกับพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคติดต่อ นำโดยยุงลายของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอคูเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. JODPC10 [อินเทอร์เน็ต]. 30 มิถุนายน 2026 [อ้างถึง 21 กรกฎาคม 2026];24(1):201-12. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/odpc10ubon/article/view/280231

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ