ผลการใช้โปรแกรมการดูแลเท้าเพื่อป้องกันการถูกตัดขาของผู้ป่วยโรคเบาหวาน ชนิดที่ 2 ตำบลสำโรงชัย อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความรู้ พฤติกรรมการดูแลเท้าและสภาวะเท้า และเพื่อเปรียบเทียบความรู้ พฤติกรรมการดูแลเท้าและสภาวะเท้า ก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการดูแลเท้า วัสดุและวิธีการ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลองโดยมีกลุ่มตัวอย่างในการศึกษา คือ ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 อยู่ในเขตตำบลตำบลสำโรงชัย อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ จำนวน 82 คน ซึ่งได้จากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ แบบประเมินสภาวะเท้า แบบทดสอบความรู้ในการดูแลเท้า มีค่าความเชื่อมั่น 0.78 และแบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลเท้า มีค่าความเชื่อมั่น 0.86 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเปรียบเทียบด้วยค่าที ชนิด 2 กลุ่มไม่เป็นอิสระต่อกัน ผลการศึกษา พบว่าหลังได้รับโปรแกรมการดูแลเท้าผู้ป่วยโรคเบาหวานที่เป็นกลุ่มตัวอย่างมีสภาวะเท้า มีความรู้ในการดูแลเท้าและมีพฤติกรรมการดูแลเท้า ดีกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการดูแลเท้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ a = 0.05 สรุปโปรแกรมการดูแลเท้าเป็นสิ่งจำเป็นและมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาคุณภาพบริการและสุขภาพของผู้ป่วยโรคเบาหวาน จึงควรมีการขยายไปสู่เครือข่ายบริการปฐมภูมิในพื้นที่รับผิดชอบแห่งอื่นๆ อย่างทั่วถึงต่อไปเพื่อส่งผลให้การดูแลเท้าเพื่อป้องกันการถูกตัดขาของผู้ป่วยเบาหวานมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น