ผลของโปรแกรมการสร้างพลังอำนาจโดยใช้กระบวนการแบบมีส่วนร่วมและ การให้แรงสนับสนุนทางสังคมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกของ แกนนำครอบครัวในเขตเทศบาลตำบลโคกก่ง อำเภอชานุมาน จังหวัดอำนาจเจริญ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสร้างพลังอำนาจโดยใช้กระบวนการแบบมีส่วนร่วมและการให้แรงสนับสนุนทางสังคมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกและเปรียบเทียบพฤติกรรมการมีส่วนร่วมในการดำเนินการควบคุมป้องกันโรคไข้เลือดออก ความรู้เรื่องโรคไข้เลือดออก การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคไข้เลือดออก การรับรู้ความรุนแรงของโรคไข้เลือดออก และค่าดัชนีการสำรวจลูกน้ำยุงลายระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่าง คือ แกนนำครอบครัวในเทศบาลตำบล โคกก่ง อำเภอชานุมาน จังหวัดอำนาจเจริญ จำนวน 128 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 64 คน และกลุ่มควบคุม 64คน ได้มาโดยวิธีการ สุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม ซึ่งกลุ่มทดลองเป็นกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมเป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้แบ่งเป็น 2 ชุด คือ ชุดที่ 1 โปรแกรมการสร้างพลังอำนาจโดยใช้กระบวนการแบบมีส่วนร่วมและการให้แรงสนับสนุนทางสังคมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกของแกนนำครอบครัว ชุดที่ 2 เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลซึ่งเป็นแบบสอบถามได้แก่ แบบทดสอบเกี่ยวกับความรู้เรื่องโรคไข้เลือดออก มีค่าความยากตั้งแต่ 0.30 ถึง 0.78 และค่าอำนาจจำแนก (r) ระหว่าง 0.45 ถึง 0.97 การรับรู้โอกาสเสี่ยง ต่อการเกิดโรคไข้เลือดออก มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.817 การรับรู้ความรุนแรงของโรคไข้เลือดออก มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.808 และแบบสอบถามพฤติกรรมการมีส่วนร่วมในการป้องกันโรคไข้เลือดออก มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.703 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t-test ผลการวิจัย พบว่า (1) แกนนำครอบครัวที่ได้รับโปรแกรมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกมีส่วนร่วมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกอยู่ในระดับดี (2) แกนนำครอบครัวที่ได้รับโปรแกรมการสร้างพลังอำนาจโดยใช้กระบวนการแบบมีส่วนร่วมและการให้แรงสนับสนุนทางสังคมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกมีพฤติกรรมการมีส่วนร่วมมากกว่าแกนนำครอบครัวที่ไม่ได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (3) แกนนำครอบครัวที่ได้รับโปรแกรมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกมีความรู้เกี่ยวกับโรคไข้เลือดออก การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคไข้เลือดออก และการรับรู้ความรุนแรงของโรคไข้เลือดออกมากกว่าแกนนำครอบครัวที่ไม่ได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ (4) ค่าดัชนีความชุกของลูกน้ำยุงลายของแกนนำครอบครัวที่ได้รับโปรแกรมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกมีค่า BI, HI และ CI อยู่ในระดับเสี่ยงต่ำกว่าแกนนำครอบครัวที่ไม่ได้รับโปรแกรม