ปัจจัยความสัมพันธ์ของพฤติกรรมการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชของประชาชน ตำบลบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชของประชาชนตำบลบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านบุคคล ปัจจัยด้านเศรษฐกิจกับพฤติกรรมการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชของประชาชนตำบลบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไปที่มีการใช้หรือสัมผัสสารเคมีกำจัดศัตรูพืชและอาศัยอยู่ในตำบลบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 400 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ  แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและข้อมูลพฤติกรรมการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช โดยผ่านการตรวจความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.89 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบไคสแควร์ และสัมประสิทธิ์สัมพันธ์คราเมอร์ วี

                ผลการวิจัยพบว่า 1. พฤติกรรมการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช แบ่งเป็น 5 ด้าน คือ พฤติกรรมก่อนใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช พฤติกรรมขณะผสมสารเคมีกำจัดศัตรูพืช พฤติกรรมระหว่างใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช พฤติกรรมหลังการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช และ พฤติกรรมการปฏิบัติเมื่อได้รับสารเคมีกำจัดศัตรูพืช โดยภาพรวมทั้ง 5 ด้าน อยู่ในระดับ ดีมาก 2. เพศ อายุ รายได้ครอบครัวต่อเดือน ชนิดพืชที่ปลูกมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชของประชาชน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 มีค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์คราเมอร์ วี ตั้งแต่ 0.146 ถึง 0.247 ส่วนระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชที่ระดับ 0.05 ค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์คราเมอร์ วี เท่ากับ 0.131

ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปเป็นข้อมูลพื้นฐานในการวางแผน เฝ้าระวัง และส่งเสริมสุขภาพ ลดการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชของประชาชนและเป็นประโยชน์ในการศึกษาครั้งต่อไป