ประสิทธิผลของการสร้างเสริมพลังในการดูแลสุขภาพตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวาน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • วิภาภรณ์ สิงห์ทอง
  • เด่นดวงดี ศรีสุระ
  • จำลอง วงษ์ประเสริฐ

คำสำคัญ:

การสร้างเสริมพลังในการดูแลสุขภาพตนเอง, ผู้ป่วยโรคเบาหวาน, ประสิทธิผล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการสร้างเสริมพลังในการดูแลสุขภาพตนเอง เปรียบเทียบผลการจัดกิจกรรมสร้างเสริมพลังกลุ่มทดลองกลุ่มควบคุม และเปรียบเทียบความรู้ พฤติกรรมการดูแลตนเอง และน้ำตาลในเลือดหลังการทดลองของกลุ่มควบคุม-กลุ่มทดลอง กลุ่มตัวอย่างได้จากการสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน กลุ่มควบคุม 30 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามและแบบทดสอบ สถิติที่ใช้ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test

ผลการวิจัยพบว่า ความรู้กลุ่มทดลองหลังการทดลองอยู่ในระดับสูง กลุ่มควบคุมหลังการทดลองอยู่ในระดับปานกลาง พฤติกรรมการดูแลตนเองกลุ่มทดลอง หลังการทดลองอยู่ในระดับสูง กลุ่มควบคุมก่อน-หลังการทดลองอยู่ในระดับปานกลาง น้ำตาลในเลือดกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมก่อน-หลังการทดลองอยู่ในระดับพอใช้ และน้ำตาลในเลือดชนิดฮีโมโกลบินเอวันซีกลุ่มทดลองก่อนการทดลองอยู่ในระดับไม่ดี หลังการทดลองอยู่ในระดับดี ส่วนกลุ่มควบคุมก่อน-หลังการทดลองอยู่ในระดับไม่ดี การเปรียบเทียบความรู้ พฤติกรรมการดูแลตนเองและระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วย พบว่า ความรู้และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยกลุ่มทดลอง-กลุ่มควบคุมหลังการทดลอง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

ผลการศึกษาสามารถนำไปเป็นข้อมูลในการวางแผนส่งเสริมสุขภาพเพื่อให้ผู้ป่วยได้มีพฤติกรรมการดูแลตนเองที่เหมาะสมอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

เกษม เผียดสูงเนิน .(2549). การพัฒนาพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวาน หมู่ที่ 3 ตำบลกุดตาเพชร อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี.

เขื่องใน, โรงพยาบาล. (2560). ทะเบียนคลินิโรคเบาหวานโรงพยาบาลเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. อุบลราชธานี: โรงพยาบาล เขื่องใน.

ชลการ ทรงศรี. (2550). การพัฒนารูปแบบการให้ความรู้เพื่อการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลทุ่งฝน จังหวัดอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฎอุดรธานี.

ชัยนิตย์ อินทร์งาม. (2553). การสร้างเสริมพลังเกี่ยวกับการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวาน จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสร้างเสริมสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี.

ไพโรจน์ ชมชู. (2552). โปรแกรมสุขศึกษาในการดูแลผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดไม่พึ่งอินซูลินในชุมชนเขตเมือง ของสถานีอนามัยบางเขนหมู่ที่ 7 ตำบลบางเขน อำเภอเมืองจังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการระบบสุขภาพ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สิริพิมพ์ ชูปาน. (2555). ผลของการพยาบาลตามทฤษฎีความสำเร็จตามจุดมุ่งหมายต่อพฤติกรรมควบคุมน้ำตาลในเลือดและระดับฮีโมโกลบินเอวันซี ของผู้ที่เป็นเบาหวานชนิดที่ 2. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Avila-Toledo, M.E. (2004). A pilotstudy of the educational value of the diabetes education program to thespanist – speaking at the fresno county California sequoia community health foundation. Masters Abstracts International. 43(1), 199.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-27

รูปแบบการอ้างอิง

สิงห์ทอง ว. ., ศรีสุระ เ. ., & วงษ์ประเสริฐ จ. . (2019). ประสิทธิผลของการสร้างเสริมพลังในการดูแลสุขภาพตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวาน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(2), 55–67. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/240312

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ