การสำรวจการใช้สมุนไพรในชุมชน ตำบลก่อเอ้ อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี
คำสำคัญ:
พืชสมุนไพร, ภูมิปัญญาท้องถิ่น, ชุมชนบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจพืชสมุนไพร และการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพรในชุมชนตำบลก่อเอ้ การสำรวจพืชสมุนไพรในชุมชนทำร่วมกับหมอพื้นบ้าน ส่วนการใช้ประโยชน์ของสมุนไพรใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึกโดยกลุ่มประชาชนคือคนที่อาศัยอยู่ในชุมชนบ้านก่อ บ้านเอ้ บ้านพับและบ้านยางน้อย จำนวน 120 คน ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนมากอยู่ในช่วงอายุ 51-60 ปี รูปแบบการใช้ยาสมุนไพรที่ใช้มาก ได้แก่ สมุนไพรสด ยาต้ม ยาขี้ผึ้ง ยาดมและยาน้ำมัน ตามลำดับ การสำรวจสมุนไพรใน 4 หมู่บ้าน พบสมุนไพรจำนวน 138 ชนิด ได้นำมาศึกษาลักษณะทางพฤกษศาสตร์ตามชื่อวิทยาศาสตร์ และสรรพคุณของสมุนไพรจากคำบอกเล่าของประชาชน หมอพื้นบ้านและเอกสารอ้างอิง ผลการทดลองได้แสดงว่าชุมชนแห่งนี้ยังมีการใช้ประโยชน์จากสมุนไพรในการดูแลสุขภาพเบื้องต้น และหมอพื้นบ้านเป็นผู้แนะนำ ดังนั้น การนำความรู้จากภูมิปัญญาพื้นบ้านและใช้สมุนไพรในการรักษาโรคเป็นสิ่งที่ควรส่งเสริมอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะกับคนรุ่นให้ได้รู้จักการใช้สมุนไพรไทย รวมถึงการจัดทำฐานข้อมูลสมุนไพรเพื่อเป็นแนวทางให้ผู้สนใจนำไปเป็นข้อมูลเบื้องต้นในดูแลสุขภาพของตนเองได้ และเพื่อลดภาระกับบุคลากรทางการแพทย์และค่าใช้จ่ายของภาครัฐ
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม. (2561). พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ. [ออนไลน์]. ได้จาก https://wetland.onep.go.th/NongLengsai.html. [สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2561]
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา .(2560). สรุปผลการดำเนินงานประจำปี 2560. พะเยา: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา.
Agency for Toxic Substances and Disease Registry (ATSDR). (2007). Toxicological Profile for Lead. [online]. Available from https://www.atsdr.cdc.gov/toxprofiles/tp13.pdf. [cited 20 January, 2017]
Botkin and Keller. (2007). Biomagnifications. [online]. Available from https://dspace.ist.utl.pt/bitstream/2295/50876/1/Saude_riscos_e_toxicologia.pdf. [cited 20 January, 2017]
Codex alimentarius commission. (2006). Joint FAO/WHO Food Standards Programme. Twenty-ninth Session International Conference Centre, Geneva, Switzerland 3 -7 July 2006.
Food Standards Agency. (2007). Front of Pack Nutritional Signpost Labelling Technical Guide Issue. [online]. Available from https://www.food.gov.uk/multimedia/pdfs/frontofpackguidance2.pdf. [cited 20 January, 2017]
Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA) (2000). 55th meeting. Geneva, Switzerland: FAO/WHO, 6-15 June 2000.
Page, N.P. (1994). Human health risk assessment. In Cockerham L, Gandshaned BS(Ed), Basic Environmental Toxicology. Florida: CRC Press, Boca Raton.
U.S. Environmental Protection Agency (2000). Guidance for assessing chemical contaminant data for use in fish advisories, Volume 2-Risk assessment and fish consumption limits 3rded. EPA 823-B-00-008. Washington, D.C., USA
World Health Organization (1992). IPCS Environmental Health Criteria 134. Cadmium. Geneva.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากบรรณาธิการวารสารนี้ก่อนเท่านั้น