การสำรวจการใช้สมุนไพรในชุมชน ตำบลก่อเอ้ อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • กัญญารัตน์ เป็งงำเมือง
  • ธีรนาฎ จันสุตะ
  • โสมรัศมี แสงเดช
  • พรกรัณย์ สมขาว

คำสำคัญ:

พืชสมุนไพร, ภูมิปัญญาท้องถิ่น, ชุมชน

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจพืชสมุนไพร และการใช้ประโยชน์จากพืชสมุนไพรในชุมชนตำบลก่อเอ้ การสำรวจพืชสมุนไพรในชุมชนทำร่วมกับหมอพื้นบ้าน ส่วนการใช้ประโยชน์ของสมุนไพรใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึกโดยกลุ่มประชาชนคือคนที่อาศัยอยู่ในชุมชนบ้านก่อ บ้านเอ้ บ้านพับและบ้านยางน้อย จำนวน 120 คน ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนมากอยู่ในช่วงอายุ 51-60 ปี รูปแบบการใช้ยาสมุนไพรที่ใช้มาก ได้แก่ สมุนไพรสด ยาต้ม ยาขี้ผึ้ง ยาดมและยาน้ำมัน ตามลำดับ การสำรวจสมุนไพรใน 4 หมู่บ้าน พบสมุนไพรจำนวน 138 ชนิด ได้นำมาศึกษาลักษณะทางพฤกษศาสตร์ตามชื่อวิทยาศาสตร์ และสรรพคุณของสมุนไพรจากคำบอกเล่าของประชาชน หมอพื้นบ้านและเอกสารอ้างอิง ผลการทดลองได้แสดงว่าชุมชนแห่งนี้ยังมีการใช้ประโยชน์จากสมุนไพรในการดูแลสุขภาพเบื้องต้น และหมอพื้นบ้านเป็นผู้แนะนำ ดังนั้น การนำความรู้จากภูมิปัญญาพื้นบ้านและใช้สมุนไพรในการรักษาโรคเป็นสิ่งที่ควรส่งเสริมอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะกับคนรุ่นให้ได้รู้จักการใช้สมุนไพรไทย รวมถึงการจัดทำฐานข้อมูลสมุนไพรเพื่อเป็นแนวทางให้ผู้สนใจนำไปเป็นข้อมูลเบื้องต้นในดูแลสุขภาพของตนเองได้ และเพื่อลดภาระกับบุคลากรทางการแพทย์และค่าใช้จ่ายของภาครัฐ

เอกสารอ้างอิง

สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม. (2561). พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ. [ออนไลน์]. ได้จาก https://wetland.onep.go.th/NongLengsai.html. [สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2561]

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา .(2560). สรุปผลการดำเนินงานประจำปี 2560. พะเยา: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา.

Agency for Toxic Substances and Disease Registry (ATSDR). (2007). Toxicological Profile for Lead. [online]. Available from https://www.atsdr.cdc.gov/toxprofiles/tp13.pdf. [cited 20 January, 2017]

Botkin and Keller. (2007). Biomagnifications. [online]. Available from https://dspace.ist.utl.pt/bitstream/2295/50876/1/Saude_riscos_e_toxicologia.pdf. [cited 20 January, 2017]

Codex alimentarius commission. (2006). Joint FAO/WHO Food Standards Programme. Twenty-ninth Session International Conference Centre, Geneva, Switzerland 3 -7 July 2006.

Food Standards Agency. (2007). Front of Pack Nutritional Signpost Labelling Technical Guide Issue. [online]. Available from https://www.food.gov.uk/multimedia/pdfs/frontofpackguidance2.pdf. [cited 20 January, 2017]

Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA) (2000). 55th meeting. Geneva, Switzerland: FAO/WHO, 6-15 June 2000.

Page, N.P. (1994). Human health risk assessment. In Cockerham L, Gandshaned BS(Ed), Basic Environmental Toxicology. Florida: CRC Press, Boca Raton.

U.S. Environmental Protection Agency (2000). Guidance for assessing chemical contaminant data for use in fish advisories, Volume 2-Risk assessment and fish consumption limits 3rded. EPA 823-B-00-008. Washington, D.C., USA

World Health Organization (1992). IPCS Environmental Health Criteria 134. Cadmium. Geneva.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-27

รูปแบบการอ้างอิง

เป็งงำเมือง ก. ., จันสุตะ ธ. ., แสงเดช โ. ., & สมขาว พ. . (2019). การสำรวจการใช้สมุนไพรในชุมชน ตำบลก่อเอ้ อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(2), 150–165. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/240321

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ