การวิเคราะห์ผลตอบแทนทางสังคมจากการดำเนินงานรูปแบบการท่องเที่ยว เชิงสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุโดยน้อมนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
คำสำคัญ:
การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ, ผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุนบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุนโครงการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุ โดยน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงตามบริบทอีสาน รูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสมผสานแบบแผนขั้นตอนเชิงสำรวจ 2 ขั้นตอน ขั้นตอนแรกเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เพื่อค้นหาข้อมูลต้นทุนและผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุนจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จากนั้น นักวิจัยนำข้อมูลที่ได้ไปสร้างเป็นเครื่องมือเพื่อเก็บข้อมูลในเชิงปริมาณในขั้นตอนที่ 2 จากผู้ให้ข้อมูลจำนวน 30 คนที่มีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก และเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถาม ระหว่างเดือนมกราคม 2561 ถึง เดือน มกราคม 2563 ข้อมูลที่ได้นำไปวิเคราะห์หาอัตราผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน เพื่อให้ทราบว่าโครงการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพมีผลตอบแทนทางสังคมเป็นมูลค่าเท่าไรต่อการลงทุน 1 บาท
ผลการศึกษาพบว่า ผลตอบแทนทางสังคมที่สำคัญที่โครงการสร้างขึ้นได้แก่ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของผู้เข้าร่วมโครงการ ทำให้ลดโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อนจากโรคประจำตัว เช่น เบาหวานและความดันโลหิตสูง สามารถลดรายจ่ายด้านสุขภาพทั้งภาครัฐบาลและครัวเรือนลงได้ อัตราผลตอบแทนทางสังคมเท่ากับ 4.21: 1 หมายความว่า โครงการสร้างผลตอบแทนทางสังคมคิดเป็นมูลค่า 4.21 บาท ต่อการลงทุน 1 บาท
สรุป โครงการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ มีความคุ้มค่าต่อการลงทุน
เอกสารอ้างอิง
กิตติยา ชูโชติ, และ นิลวรรณ อยู่ภักดี. (2561). ค่าใช้จ่ายในการดูแลผู้ป่วยเบาหวานตามหลักการจัดกลุ่มโรคผู้ป่วยนอกเพื่อการจ่ายเงินที่โรงพยาบาล บางบัวทอง. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 12(4), 645–656.
เดือนเพ็ญ พึ่งพระเกียรติ, และสุพัฒศิริ ทศพรพิทักษ์กุล. (2558). ประสิทธิผลของโปรแกรมการดูแลผู้ป่วยภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ชนิดเอสทียก ในแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลราชวิถี. วารสารกองการพยาบาล, 42(2), 6–22.
ทองทิพย์ สละวงษ์ลักษณ์, พุฒิพงษ์ สัตยวงศ์ทิพย์,ศิริพร พึ่งเพชร และ ทิวากรณ์ ราชูธร. (2562). การพัฒนาหลักสูตรส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุแบบมีส่วนร่วม เขตพื้นที่เทศบาลตำบลหัวทะเล อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัย ราชภัฏอุบลราชธานี, 8(2), 133-140.
รวิพรรดิ พูลลาภ, อนัญญา เหล่ารินทอง และ สุพรรณ วนิชปริญญากุล. (2562). การส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุ กรณีศึกษา โรงเรียนผู้สูงอายุ วัดหัวฝาย ตำบลสันกลาง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(1), 149 – 158.
“ระเบียบกระทรวงการคลัง ว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการอบรม การจัดงานและการประชุมระหว่างประเทศ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2555” ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 129 ตอนพิเศษ 141 ง วันที่ 17 กันยายน 2555 หน้า 1 - 9
สุรสิทธิ์ ล้อจิตรอำนวย, ณัฏฐิญา ค้าผล, น้ำฝน ศรีบัณฑิต, และ ยศ ตีระวัฒนานนท์. (2560). การวิจัยเชิงสังเคราะห์เพื่อประเมินผลลัพธ์ทางเศรษฐศาสตร์ของนโยบายคลินิกหมอครอบครัว. นนทบุรี. Retrieved from https://kb.hsri.or.th/dspace/bitstream/handle/11228/4804/hs2375.pdf?sequence=3&isAllowed=y
สุวิมล ว่องวาณิช. (2552). การออกแบบและประเมินโครงการโดยใช้ทฤษฎีการเปลี่ยนแปลง. วารสารการวิจัยสังคมศาสตร์, 7–25.
อาทร ริ้วไพบูลย์. (2561). การวิเคราะห์ต้นทุนในการพัฒนาระบบสุขภาพ. กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.
Anukoolsawat, P., Sritara, P., & Teerawattananon, Y. (2549). Costs of Lifetime Treatment of Acute Coronary Syndrome at Ramathibodi Hospital. วารสารโรคหัวใจ, 19(4), 132–143.
Banke-Thomas, A. O., Madaj, B., Charles, A., & van den Broek, N. (2015). Social Return on Investment (SROI) methodology to account for value for money of public health interventions: a systematic review. BMC Public Health, 15, 582. https://doi.org/10.1186/s12889-015-1935-7
Carter, N., Bryant-Lukosius, D., DiCenso, A., Blythe, J., & Neville, A. J. (2014). The Use of Triangulation in Qualitative Research. Oncology Nursing Forum, 41(5), 545–547. https://doi.org/10.1188/14.ONF.545-547
Jones, C., Edwards, R. T., & Windle, G. (2014). Social return on investment analysis of an art group for people with dementia. The Lancet, 384, S43. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(14)62169-3
Lophongpanit, P., Tongsiri, S., & Thongprasert, N. (2019). Social Return On Investment For Patient Treated By Continuous Ambulatory Peritoneal Dialysis: A Case Study In Ubon Ratchathani Province, Thailand. ClinicoEconomics and Outcomes Research, 2019(11), 569–578.
Muyambi, K., Gurd, B., Martinez, L., Walker-Jeffreys, M., Vallury, K., Beach, P., & Dennis, S. (2017). Issues in Using Social Return on Investment as An Evaluation Tool. Evaluation Journal of Australasia, 17(3), 32–39. https://doi.org/10.1177/1035719X1701700305
NEJM Catalyst. (2017). What is value-based healthcare? Retrieved August 19, 2018, from https://catalyst.nejm.org/what-is-value-based-healthcare/
Nicholls, J., Lawlor, E., Neitzert, E., & Goodspeed, T. (2012). A guide to Social Return on Investment. The SROI Network. Accounting for Value, (January), 108. https://doi.org/10.4135/9781412973793.n132
Teerawattananon, Y. (2006). Cost Effectiveness and Cost Utility of Renal Replacement Therapy in Thailand. Journal of The Nephrology Society of Thailand, 12(2), 50–67.
The SROI Network Accounting for Value. (2012). A guide to Social Return on Investment. Retrieved from http://www.socialvalueuk.org/resource/a-guide-to-social-return-on-investment-2012/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากบรรณาธิการวารสารนี้ก่อนเท่านั้น
