การส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชนของนิสิต หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คำสำคัญ:
รูปแบบการส่งเสริม, สมรรถนะ, สาธารณสุขศาสตร์บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชนของนิสิตหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม กลุ่มเป้าหมายคือ อาจารย์ประจำหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต อาจารย์พี่เลี้ยง และนิสิตหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต ชั้นปีที่ 4 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test
ผลการศึกษาบริบทและสภาพปัญหาของการส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพนั้น พบว่าระดับสมรรถนะด้านความรู้ภาพรวมของนิสิตอยู่ในระดับน้อย มีค่าเฉลี่ย 45.58 (SD 7.55) ระดับสมรรถนะด้านทักษะภาพรวม ค่าเฉลี่ย 3.66 (SD 0.49) ภาพรวมความคาดหวังของอาจารย์พี่เลี้ยงรายกลุ่มของสมรรถนะทางวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน พบว่า กลุ่มสมรรถนะที่อาจารย์พี่เลี้ยงคาดหวังมากที่สุด คือ กลุ่มตรวจประเมิน บำบัดโรคเบื้องต้น ดูแลช่วยเหลือฟื้นฟูสภาพ และการส่งต่อ ค่าเฉลี่ย 4.10 (SD 0.51) จึงได้ดำเนินการจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน โดยการจัดอบรมและจัดห้องเรียนออนไลน์ เพื่อส่งเสริมสมรรถนะด้านความรู้ ก่อนส่งนิสิตให้ไปฝึกปฏิบัติงาน เพื่อส่งเสริมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะด้านความรู้ และด้านทักษะ ซึ่งมีการกำกับติดตามโดยอาจารย์นิเทศ และอาจารย์พี่เลี้ยง โดยภายหลังการดำเนินกิจกรรมการส่งเสริมสมรรถนะทางวิชาชีพที่จัดขึ้น พบว่า สมรรถนะด้านความรู้และทักษะหลังการดำเนินการมีค่าเฉลี่ยมากกว่าก่อนการดำเนินการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value <0.001)
ข้อเสนอแนะควรส่งเสริมสมรรถนะด้านความรู้ และด้านทักษะในทุกกลุ่มวิชาให้เพิ่มมากยิ่งขึ้น เพื่อให้นิสิตมีมาตรฐานตรงตามที่สภาวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชนกำหนด และเพื่อให้นิสิตมีความพร้อมในการประกอบวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชนต่อไป
เอกสารอ้างอิง
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. (2561). มคอ. 2 หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต. [อินเตอร์เน็ต]. เข้าถึงได้จาก https://publichealth.msu.ac.th/th/wp-content/uploads/2019/07/ph-2561.pdf
Mason, R. (2006). Literacy in the digital age. British Journal of Educational Technology, 37(2), 315–315.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
นงนุช โรจนเลิศ. (2561). การศึกษาสมรรถนะเชิงการเรียนรู้ของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 10(1), 11–27.
สภาการสาธารณสุขชุมชน. (2556). พระราชบัญญัติวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน พ.ศ. 2556. In ราชกิจจานุเบกษา (pp. 19–35).
Kemmis, S. and McTaggart, R. The Action Research Reader. Third edition. Deakin University Press, Victoria, 1988.
กิตติพัทธ์ เอี่ยมรอดและพิมเพ็ญ เจนอักษร. (2559). สมรรถนะของนักวิชาการสาธารณสุขโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 26(1) มกราคม-เมษายน.
ปริทัศน์ เจริญช่าง และคณะ. (2559). สมรรถนะวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชนของนักวิชาการสาธารณสุขที่ปฏิบัติงานในหน่วยบริการปฐมภูมิไทย. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 26(1) มกราคม-เมษายน.
สมาคมวิชาชีพสาธารณสุข (2558). ร่างกรอบมาตรฐานวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน : โครงการฝึกอบรมและวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อเตรียมความพร้อมวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.). 29 กันยายน 2558.
วสันต์ ปิ่นวิเศษ. (2561). การพัฒนาสมรรถนะสำหรับนักวิชาการสาธารณสุข ตามความต้องการของผู้ใช้บัณฑิต. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม. 15 (2). (พฤษภาคม - สิงหาคม).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากบรรณาธิการวารสารนี้ก่อนเท่านั้น
