การสำรวจองค์ประกอบของขยะมูลฝอยของวัดสามประเภท

ผู้แต่ง

  • พระอนุชิต นางาม (อตฺถยุตฺโต) สาขาวิชาการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • สุนันทา เลาวัณย์ศิริ สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

คำสำคัญ:

การสำรวจ, แนวทางการจัดการขยะ, วัด, องค์ประกอบขยะมูลฝอย

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจอัตราการเกิดของขยะมูลฝอย ความหนาแน่นปกติ และองค์ประกอบของขยะมูลฝอยของวัดสามประเภท เพื่อเสนอแนะแนวทางการจัดการขยะและมูลฝอยที่เหมาะสมสำหรับวัด โดยวัดทั้งสามชนิดในจังหวัดขอนแก่นจะถูกคัดเลือกจากพื้นที่ที่แตกต่างกัน ได้แก่ วัดพระอารามหลวง (วัดศรีจันทร์) วัดราษฎร์ (วัดมิ่งโพธิ์วนาราม) และสำนักสงฆ์ (วัดป่ารัตนาราม) ตามลำดับ  โดยข้อมูลอัตราการเกิดของขยะมูลฝอย ความหนาแน่นปกติ และองค์ประกอบของขยะมูลฝอย ถูกเก็บตัวอย่าง 7 วันต่อเนื่อง/ 1 เดือน และวิเคราะห์ 3 ซ้ำ มีการรวบรวมกระบวนการข้อมูลเดียวกันซ้ำเป็นระยะเวลาทั้งหมด 3 เดือนจากวัดสามแห่ง  การรวบรวมข้อมูลเหล่านี้ได้รับการวิเคราะห์และเสนอแนวทางการจัดการขยะมูลฝอย

ผลการศึกษาพบว่าวัดศรีจันทร์มีอัตราการเกิดขยะมูลฝอยเฉลี่ยมากที่สุด  (เท่ากับ 0.011 กิโลกรัม/ตารางเมตร-วัน ) รองลงมาคือ วัดมิ่งโพธิ์วนาราม (เท่ากับ 0.004 กิโลกรัม/ตารางเมตร-วัน)  และวัดป่ารัตนาราม (เท่ากับ 0.001 กิโลกรัม/ตารางเมตร-วัน) ตามลำดับ วัดศรีจันทร์มีค่าความหนาแน่นปกติเฉลี่ยมากที่สุดเท่ากับ 0.125 กิโลกรัม/ลิตร รองลงมาคือ วัดมิ่งโพธิ์วนาราม และวัดป่ารัตนาราม เท่ากับ 0.087 และ 0.080 กิโลกรัม/ลิตร ตามลำดับ เนื่องจากวัดศรีจันทร์มีองค์ประกอบขยะมูลฝอยที่มีน้ำหนักมาก เช่น ขยะมูลฝอยประเภทเศษอาหาร เศษผัก เศษผลไม้ มากกว่าวัดมิ่งโพธิ์วนารามและวัดป่ารัตนาราม จึงส่งผลให้วัดศรีจันทร์มีค่าความหนาแน่นปกติเฉลี่ยของขยะมูลฝอยมากตามไปด้วย องค์ประกอบขยะมูลฝอยของวัดสามประเภทพบเศษอาหาร เศษผัก และเศษผลไม้ มากที่สุด โดยองค์ประกอบขยะมูลฝอยของวัดศรีจันทร์ พบ เศษอาหาร เศษผัก และเศษผลไม้  เท่ากับร้อยละ 40.56 9 ตามด้วยวัดป่ารัตนาราม เท่ากับร้อยละ  30.61 และวัดมิ่งโพธิ์วนาราม เท่ากับร้อยละ  19.84 ตามลำดับ แนวทางการจัดการขยะและมูลฝอยที่เหมาะสมของทั้งสามวัด ควรจะมีการคัดแยกขยะมูลฝอยก่อนทิ้ง มีการคัดแยกขยะมูลฝอยทุกประเภท โดยจำแนกออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ ขยะย่อยสลาย ขยะรีไซเคิล ขยะอันตราย และขยะทั่วไป รูปแบบการจัดวางภาชนะรองรับขยะมูลฝอย ควรเป็นระบบถัง 4 ใบ สีเขียว สีเหลือง สีส้ม และสีน้ำเงิน มาตรการการจัดการขยะมูลฝอยสามารถแบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ การลดขยะที่ต้นทาง การลดขยะที่กลางทาง และการกำจัดขยะที่ปลายทาง

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ. (2547). การจัดการขยะมูลฝอยชุมชนอย่างครบวงจร. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กรมควบคุมมลพิษ. (2562). สรุปสถานการณ์มลพิษ ของประเทศไทย ปี 2561. กรุงเทพมหานคร : หจก.ส.มงคลการพิมพ์.

กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2561). จัดหนักหลัก 7R: วิธีลดขยะที่ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น [ออนไลน์]. ค้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2563, จาก scpdatacenter.deqp.go.th/newsdetail.php?id=468.

กองนโยบายและแผนงาน. (2561). การศึกษาการกระจายตัวของวัด ในเขตกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ.2560. กรุงเทพมหานคร : สำนักผังเมือง.

กิตติ ชยางคกุล. (2553). ผลกระทบด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมจากการจัดการขยะมูลฝอย: ศึกษากรณีการจัดการขยะ มูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย. 2 (1), 154-165.

ประกายรุ้ง ศรีนวลปาน, วนิดา ชูอักษร. (2562). การศึกษาปริมาณ ลักษณะของขยะ และความรู้ความเข้าใจในการจัดการขยะของนักท่องเที่ยว กรณีศึกษา ตลาดริมน้ำวัดศาลเจ้า จังหวัดปทุมธานี. วารสารการแพทย์และสาธารณสุข มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 2(3), 148-155.

พีรยา วัชโรทัย, จำลอง โพธิ์บุญ. (2557). การจัดการขยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษา เทศบาลตำบลเมืองแกลง จังหวัดระยอง. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม. 10(2), 71–89.

วิชชากร จารุศิริ. (2555). การจัดการขยะเป็นแหล่งพลังงานด้วยการแปรรูปขยะพลาสติกเป็นน้ำมันเชื้อเพลิง. วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรส สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 4(7), 125–144.

วรพจน์ รัตนพันธุ์, กมลวรรณ โพธิ์แก้ว, นุชนาฏ นิลออ. (2552). การศึกษาปริมาณและองค์ประกอบของขยะในพื้นที่เกาะมุกด์ จังหวัดตรัง. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. 1(2), 46-53.

ศูนย์ความเป็นเลิศทางด้านชีวมวล. (2559). การเพิ่มศักยภาพการจัดการขยะในพื้นที่เกาะท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. นครราชสีมา.

สำนักงานสถิติจังหวัดขอนแก่น. (2559). สถานการณ์ขยะจังหวัดขอนแก่น ปี 2559 [ออนไลน์]. ค้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2563, จาก http://khonkaen.nso.go.th/images/2560/conclusion/kkgarbage2560.pdf.

สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2562). การจัดการขยะมูลฝอยในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2552). คู่มือ วัดสะอาด ฆารวาสสุขใจ. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

อนันต์ชัย เขื่อนธรรม. (2549). วิธีการทางสถิติและการวิเคราะห์ข้อมูล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

อิทธิพล โฉมสุภาพ, วีณา อิศรางกูร ณ อยุธยา, กุหลาบ ปุริสาร. (2561). รูปแบบการจัดการขยะมูลฝอยโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนบ้านดงสะคร่าน ตำบลวังสวาบ อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย. 8(ฉบับพิเศษ), 308–322.

Chiemchaisri, C., Juanga, J.P., and Visvanathan, C. (2007). Municipal solid waste management in Thailand and disposal emission inventory. Environ. Monit. Assess. 135: 13-20.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-12-26

รูปแบบการอ้างอิง

นางาม (อตฺถยุตฺโต) พ. ., & เลาวัณย์ศิริ ส. . (2021). การสำรวจองค์ประกอบของขยะมูลฝอยของวัดสามประเภท . วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(2), 108–117. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/248772

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ