การสร้างรูปแบบดำเนินงานการมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความปลอดภัยทางจราจร ในโรงเรียน กรณีศึกษา โรงเรียนบ้านยางลุ่ม จังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างรูปแบบการดำเนินงานการมีส่วนร่วมในการป้องกันและควบคุมอุบัติภัยทางจราจรของโรงเรียน และ 2) การศึกษาผลการดำเนินงานตามรูปแบบการมีส่วนร่วมในการป้องกันอุบัติภัยทางจราจรในโรงเรียน กลุ่มตัวอย่าง 143 คน มาจากกลุ่มชุมชนบ้านยางลุ่ม  คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียน   และกลุ่มเป้าหมายที่จะเสริมสร้างความปลอดภัยในโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพรรณนา และข้อมูลเชิงเปรียบเทียบผล ด้วยสถิติทีเทส

                        ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบการดำเนินงานการมีส่วนร่วมในการป้องกันและควบคุมอุบัติภัยทางจราจรในโรงเรียน เรียกว่า “ยางลุ่มโมเดล” การทำงานที่อาศัยการมีส่วนร่วมในการป้องกันและควบคุมอุบัติภัยทางจราจร จากกลุ่มชุมชนบ้านยางลุ่ม  คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของโรงเรียน  และกลุ่มเป้าหมายที่จะเสริมสร้างความปลอดภัยในโรงเรียน และ 2) ผลการดำเนินงาน ยางลุ่มโมเดล พบว่า ระดับคะแนนความเสี่ยงทางการจราจรลดลง ผลการประเมินด้านความรู้ และพฤติกรรมความปลอดภัย ก่อนและหลังการดำเนินการสร้างรูปแบบการมีส่วนร่วมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.001)

                        การดำเนินงานการมีส่วนร่วมในการป้องกันและควบคุมอุบัติภัยทางจราจรในโรงเรียน เรียกว่ารูปแบบ “ยางลุ่มโมเดล”
ทำให้คะแนนความเสี่ยงทางการจราจรลดลง ผลการประเมินด้านความรู้ และพฤติกรรมความปลอดภัยของคนในชุมชนเพิ่มขึ้น