การพัฒนาตนเองเพื่อเพิ่มศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสาธารณสุขในสำนักงานสาธารณสุขแขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

ผู้แต่ง

  • อะนุสอน จันทะปะเสีด หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • กุลชญา ลอยหา หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
  • เด่นดวงดี ศรีสุระ หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

คำสำคัญ:

การพัฒนาตนเอง, ทักษะการปฏิบัติงาน, ศักยภาพของบุคลากรสาธารณสุข

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้บุคลากรสาธารณสุขสามารถพัฒนาตนเองเพื่อเพิ่มศักยภาพในการปฏิบัติงานของตนเองในสำนักงานสาธารณสุขแขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ แบ่งการศึกษาออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ระยะเตรียมการ โดยมีการศึกษาบริบทของสภาพปัญหาที่เกี่ยวข้องกับทักษะความสามารถ และเทคนิควิธีการปฏิบัติงานในแผนกงานตนเองของบุคลากรทางด้านสาธารณสุข ระยะที่ 2 ระยะดำเนินการ โดยดำเนินการตามกระบวนการ PDCA  และระยะที่ 3 ระยะประเมินผลการศึกษาการการพัฒนาตนเองเพื่อเพิ่มศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสาธารณสุข ได้แก่ การค้นหาปัญหาจากการศึกษาบริบทของสภาพปัญหาในระยะที่ 1 การประเมินความรู้ ความเข้าใจที่เกี่ยวกับงานในแผนกของตนเองของบุคลากรสาธารณสุข การประเมินทัศนคติที่เกี่ยวข้องกับภาระงานและการปฏิบัติงานจริง และการประเมินทักษะ ความสามารถ และเทคนิควิธีความชำนาญที่เกี่ยวข้องกับงานในแผนกของตนเอง  โดยศึกษาในกลุ่มบุคลากรสาธารณสุข 6 แผนกงานที่เกี่ยวข้องกับงานบริการทางด้านสุขภาพ ได้แก่ แผนกจัดตั้งพนักงานและการศึกษาสาธารณสุข แผนกรักษาฟื้นฟูหน้าที่การงาน แผนกอนามัยและส่งเสริมสุขภาพ แผนกควบคุมโรคติดต่อ แผนกอาหารและยา และแผนกประกันสุขภาพ โดยกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 2 ส่วน คือ 1. กลุ่มตัวอย่างที่ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพ 15 คน ประกอบไปด้วย ผู้บริหารระดับสูงของสำนักงานสาธารณสุขจำปาสัก 5 คน หัวหน้าและตัวแทนของแผนกงาน รวม 10 คน 2. กลุ่มที่ให้ข้อมูลเชิงปริมาณ ในส่วนของการมีกิจกรรมการอบรมความรู้ ความเข้าใจ รวมไปถึงทักษะที่เกี่ยวข้องกับแผนกงาน จำนวน 43 คน ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่
ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และประเมินผลด้วยสถิติ Paired t-test ที่ระดับ P-value <0.05

                ผลการศึกษา พบว่า ในระยะที่ 1 บุคลากรสาธารณสุขในสำนักงานสาธารณสุขแขวงจำปาสักยังขาดทักษะความเชี่ยวชาญที่สูงขึ้นและจำเป็นในการให้บริการทางด้านสุขภาพ และยังมีความต้องการในการอยากพัฒนาตนเองทั้งด้านการเข้ารับการฝึกอบรม และการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น ในระยะที่ 2 เนื่องจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ยังขาดทรัพยากรบุคคลทางด้านสาธารณสุข แม้ภาครัฐจะมีนโยบายให้การสนับสนุนในเรื่องการศึกษาต่อและความสัมพันธ์อันดีในการเป็นเครือข่ายกับประเทศไทยในการได้รับโอกาสได้เข้ามาศึกษาต่อในประเทศไทยก็ตาม แต่บุคลากรสาธารณสุขยังมีความขาดแคลน ยังไม่สามารถผลิตบุคลากรได้เพียงพอต่อการดูแลสุขภาพของคนในประเทศ ดังนั้นจึงจะเร่งที่การพัฒนาศักยภาพของบุคลากรสาธารณสุขด้วยการจัดการอบรมเพิ่มขึ้นและมีรางวัลเพื่อกระตุ้นแรงจูงใจในการพัฒนาตนเองของบุคลากร  และในระยะที่ 3 จากการศึกษาได้รูปแบบการพัฒนาตนเองเพื่อเพิ่มศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร  สาธารณสุข ในสำนักงานสาธารณสุขแขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวนั้น พบว่า มีการจัดการศึกษาทางการพยาบาลและระบบบริการสาธารณสุขที่กำลังปรับปรุงพัฒนารูปแบบแนวทางการจัดการเรียนการสอน และกลุ่มตัวอย่างมีระดับความรู้ ความเข้าใจ ที่เกี่ยวข้องกับงานในแผนกของตนเองและระดับทัศนคติที่เกี่ยวข้องกับภาระงานและการปฏิบัติงานจริงที่เกี่ยวข้องกับงานในแผนกของตนเอง หลังเข้าร่วมกิจกรรมมีระดับสูง (Mean=23.43; S.D.= 2.84) ซึ่งเพิ่มขึ้นจากก่อนเข้าร่วมกิจกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ P-value <0.05

ดังนั้นจึงควรมีการพัฒนาระบบการพัฒนาทักษะการปฏิบัติงานโดยการเพิ่มศักยภาพของบุคลากรสาธารณสุขในสำนักงานสาธารณสุขแขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอย่างต่อเนื่องและควรมีการกำกับติดตามและการรายงานผลการเข้าร่วมอบรม สัมมนา หรือการศึกษาต่อของบุคลากรเพื่อให้ผลการพัฒนามีประสิทธิภาพต่อไป

เอกสารอ้างอิง

จิราพร สร้อยมุกดา. (2558). สมรรถนะของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในหน่วยบริการปฐมภูมิ ภาคเอกชน เครือข่ายโรงพยาบาลนวมินทร์. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการการบริการสาธารณสุขคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ธานี ขามชัย. (2562). การพัฒนาระบบบริการสุขภาพของโรงพยาบาลรัฐเพื่อความมั่นคงทางสุขภาพของประชาชน: ศึกษากรณีเครือข่ายบริการสุขภาพจังหวัดชลบุรี. วารสารการเมือง การบริหารและกฎหมาย. 11(1), 163-189.

ปนรรฆ์ ประทีปเกาะ และ รุสลี บาเหะ. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการสร้างเสริมสุขภาพของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลจังหวัดปัตตานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ศุภสิทธิ์ พรรณนารุโณทัย. (2553). ความเป็นธรรมในระบบสุขภาพ. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.

อรรณพ สนธิไชย, รุ่งอรุณ กระมุทกาญจน์, อานุภาพ แสนใจ, ปริญญา จิตอร่าม และ จิรนันท์ ตุลชาติ. (2561). การสร้างและพัฒนาหลักสูตรนักบริหารยุทธศาสตร์สุขภาพปฐมภูมิ. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้. 5(3), 69-83.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607-610.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-12-27

รูปแบบการอ้างอิง

จันทะปะเสีด อ. ., ลอยหา ก., & ศรีสุระ เ. . (2022). การพัฒนาตนเองเพื่อเพิ่มศักยภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสาธารณสุขในสำนักงานสาธารณสุขแขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 11(2), 25–41. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/253708

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ