ความแตกต่างระหว่างวัยกับพฤติกรรมการป้องกันตนเอง จากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชน จังหวัดนครศรีธรรมราช

ผู้แต่ง

  • บุญประจักษ์ จันทร์วิน วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข
  • อัญชนา วิชช์วัฒนางกูร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข
  • จีรภา แก้วเขียว วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข
  • นิสากร จันทวี วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครศรีธรรมราช คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการป้องกันตนเอง, โรคไวรัสโควิด-19, ระหว่างวัย

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการป้องกันตนเอง และ
 2) เปรียบเทียบพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโน 2019 ระหว่างวัยของประชาชน จังหวัดนครศรีธรรมราช
กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนในจังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 2,220 คน สุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยประยุกต์จากมาตรการ D-M-H-T-T มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาช เท่ากับ 0.858 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติอนุมาน ใช้ One-way ANOVA เปรียบเทียบความแตกต่างโดยใช้ Fisher’s Least Significant Difference

ผลการวิจัยพบว่า ทุกกลุ่มวัยมีพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากโรคไวรัสโควิด-19 ในภาพรวมอยู่ในระดับดี เมื่อแยกรายมาตรการ พบว่า ทุกกลุ่มวัยมีระดับพฤติกรรมอยู่ในระดับดีทุกด้าน ยกเว้นการเช็กอินผ่านแอปพลิเคชัน “ไทยชนะ” ที่กลุ่มวัยทำงานและกลุ่มวัยรุ่น มีอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนผลการเปรียบเทียบระหว่างวัย พบว่า พฤติกรรมการเว้นระยะห่าง การล้างมือ การเช็กอินผ่านแอปพลิเคชัน “ไทยชนะ”และในภาพรวม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนการตรวจวัดอุณหภูมิร่างกายมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยพบว่า วัยรุ่นมีพฤติกรรมการป้องกันตนเองน้อยกว่าวัยทำงานและวัยผู้สูงอายุ

ฉะนั้นการส่งเสริมให้วัยรุ่นปฏิบัติตามมาตรการ D-M-H-T-T และสร้างความตระหนักให้มีพฤติกรรมที่ถูกต้อง จึงเป็นสิ่งที่สำคัญ โดยเฉพาะการเช็กอินผ่านแอปพลิเคชั่น “ไทยชนะ” เพราะเมื่อวัยรุ่นเติบโตเข้าสู่วัยผู้ใหญ่จะสามารถปลูกฝังให้มีพฤติกรรมที่ถูกต้องได้ต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2563). แนวทางการป้องกันและควบคุมโรคไวรัสโคโรนา 2019 สำหรับประชาชน. นนทบุรี

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2564). รายงานโรคไวรัสโคโรนา 2019. นนทบุรี.

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2559). องค์ความรู้การดำเนินงานดูแลสุขภาพวัยรุ่นแบบบูรณาการ สำหรับทีมนักจัดการสุขภาพวัยรุ่น. นนทบุรี; บียอนด์ พับลิสซิ่ง จำกัด.

ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ. (2563). มาตรการการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรค การแพร่ระบาดของโควิด-19. วารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข, 6(2), 467-485.

ณัฏฐณิชา วรรณมณี, ดารารัตน์ บางพระ, ศุภมาส อยู่อริยะ และจิรพจน์ สังข์ทอง. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และการรับรู้กับพฤติกรรมการดำเนินชีวิตแบบวิถีใหม่เพื่อการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของนักศึกษาวิทยาลัยชุมชนสงขลา, การประชุมสวนสุนันทาวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 9 เรื่อง “การยกระดับงานวิจัยสู่นวัตกรรม” มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (Online Conference) วันที่ 17-18 มิถุนายน 2564. มหาวิทยาลัยสวนสุนันทา, กรุงเทพมหานคร.

ณัฎฐวรรณ คำแสน. (2564). ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมในการป้องกันตนเองจากการติดเชื้อไวรัสโควิด-19 ของประชาชนในเขตอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 4(4), 33-48.

ณัธภัชร เฉลิมแดน. (2563). พฤติกรรมผู้บริโภคในการสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ผ่านโมบายแอปพลิเคชัน ช่วงเกิดโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 (COVID-19) ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม, 2(1), 92-106.

ธานี กล่อมใจ จรรยา แก้วใจบุญ ทักษิกา ชัชวรัตน์ (2563). ความรู้และพฤติกรรมของประชาชนเรื่องการป้องกันตนเองจากการติดเชื้อไวรัสโคโรนา

สายพันธุ์ใหม่ 2019. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุขและการศึกษา, 21(2), 29-39.

ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์. (2556). การกำหนดขนาดตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงพรรณนาในงานสาธารณสุข. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 16(2), 9-18.

ภัคณัฐ วีรขจร, โชคชัย ขวัญพิชิต, กิตติพร เนาว์สุวรรณ์ แลนภชา สิงห์วีรธรรม. (2563). การรับรู้และพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ของกำลังพลที่ปฏิบัติงานสายแพทย์ ศูนย์อำนวยการแพทย์ จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 3(3), 106-117.

รังสรรค์ โฉมยา และกรรณิกา พันธ์ศรี. (2563). ความตระหนักเกี่ยวกับพฤติกรรมการป้องกันการติดต่อโรคไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (โควิด-19): การเปรียบเทียบระหว่างวัย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 39(6), 71-82.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรรมราช กระทรวงสาธารณสุข. (2564). รายงานโรคไวรัสโคโรนา 2019. นครศรีธรรมราช.

สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. (2559). แผนยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (ด้านสาธารณสุข). นนทบุรี.

อภิวดี อินทเจริญ, คันธมาทน์ กาญจนภูมิ, กัลยา ตันสกุล และสุวรรณา ปัตตะพัฒน์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ จังหวัดสงขลา. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน, 3(2), 19-30.

BBC NEWS, Robert Cuffe. (2020). Coronavirus death rate: What are the chances of dying ?. England: London.

Best, J.W. (1977). Research in education. 3rded. Englewod cliffs: N.J. Prentice-Hall.

World Health Organization. (2020). Coronavirus. Geneva: World Health Organization.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-12-27

รูปแบบการอ้างอิง

จันทร์วิน บ., วิชช์วัฒนางกูร อ. ., แก้วเขียว จ. ., & จันทวี น. (2022). ความแตกต่างระหว่างวัยกับพฤติกรรมการป้องกันตนเอง จากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 11(2), 90–100. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/255429

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ