การพัฒนารูปแบบดำเนินงานโรงพยาบาล GREEN and CLEAN Hospital ของโรงพยาบาลน้ำขุ่น อำเภอน้ำขุ่น จังหวัดอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • ศรัญรัตน์ ธานี คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • เทอดศักดิ์ พรหมอารักษ์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

คำสำคัญ:

การพัฒนารูปแบบ, นโยบาย, GREEN and CLEAN Hospital

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการดำเนินงาน GREEN and CLEAN Hospital ของโรงพยาบาลน้ำขุ่น ประเมินผลการพัฒนารูปแบบ โดยรูปแบบการวิจัยเป็นเชิงปฏิบัติการ ดำเนินการวิจัยโดยใช้วงจรการพัฒนา PAOR 4 ขั้นตอน ประกอบด้วย 1) การวางแผน 2) ลงมือปฏิบัติ 3) สังเกตผล และ 4)การสะท้อนผล  กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรและเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลและภาคีเครือข่ายที่มีส่วนร่วม 133 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถามและสนทนากลุ่ม  วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยความถี่  ร้อยละ ค่าเฉลี่ย  และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษา พบว่า รูปแบบการดำเนินงาน GREEN and CLEAN Hospital ของโรงพยาบาลน้ำขุ่นคือ NAMKHUN-Model ประกอบด้วย 1) Network:การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายที่เข้มแข็ง 2) Activity: การกำหนดกิจกรรมการพัฒนาที่ชัดเจน 3)Management มีการจัดการอย่างมีส่วนร่วม 4) Knowledge การสร้างความรู้ความเข้าใจร่วมกัน 5) Healthy เป้าหมายสู่การมีสุขภาพที่ดี 6) Unity Team ความเป็นเอกภาพในการพัฒนา และ 7) Non Stop มีการพัฒนาขับเคลื่อนงานอย่างต่อเนื่อง ผลการประเมินรูปแบบที่สร้างขึ้นพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีคะแนนความรู้ การรับรู้บทบาท การมีส่วนร่วมและความพึงพอใจต่อการดำเนินงานเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)
ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการพัฒนาโรงพยาบาล GREEN and CLEAN Hospital ประกอบด้วยหลัก 3 P ดังนี้ Policy มีนโยบายการดำเนินงานที่ชัดเจน Participation การมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน Patients Focus มีผู้รับบริการเป็นศูนย์กลาง เป้าหมายในการพัฒนา

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2558). คู่มือการจัดการน้ำเสียจากอาคาร ประเภทโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.

กองยุทธศาสตร์และแผนงาน. (2561). แผนปฏิบัติการคำรับรองปฏิบัติราชการ ปี 2561. กรุงเทพฯ: กรุทรวงสาธารณสุข.

กิตติพร ปัญญาภิญโญผล. (2549). วิจัยเชิงปฏิบัติการ :แนวทางสำหรับครู. เชียงใหม่ : บริษัทนันทพันธ์พริ้นติ้ง จำกัด.

จีระศักดิ์ เจริญพันธ์. (2553). การจัดการสาธารณสุขในชุมชน. พิมพ์ครั้งที่ 9. มหาสารคาม: คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธิดารัตน์ ชูชื่น. (2558). แนวทางการส่งเสริมและสนับสนุนเพื่อพัฒนาสู่โรงพยาบาลสีเขียว. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.

ธีระวุฒิ เอกะกุล. (2552). การวิจัยปฏิบัติการ. พิมพ์ครั้งที่ 9. อุบลราชธานี: ยงสวัสดิ์อินเตอร์ กรุ๊ป.

นรินทร์ชัย พัฒนพงศา. (2546). การมีส่วนร่วม หลักการพื้นฐาน เทคนิค และกรณีตัวอย่าง. เชียงใหม่: สิริลักษณ์การพิมพ์.

ปกรณ์ ปรียากร. (2544). ทฤษฎีและแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สามเจริญพานิช.

แผนการจัดระบบบริการสุขภาพ. (2555). กองบริหารหารสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.

วันชัย วัฒนศัพท์. (2544). คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตัดสินใจของชุมชน. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.

วิมลรัตน์ ภูผาสุก. (2560). “การพัฒนาเกณฑ์คุณภาพสิ่งแวดล้อมของโรงพยาบาลชุมชน จังหวัด กาฬสินธุ์,” วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 7(1), 153-164.

สำนักสุขาภิบาลอาหารและน้ำ กรมอนามัย. (2563). คู่มือพัฒนาคุณภาพน้ำบริโภคในโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: สำนักสุขาภิบาลอาหารและน้ำ กรมอนามัย.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี. (2561). เอกสารประกอบการตรวจราชการและนิเทศงาน กรณีปกติ รอบที่ 1 ปีงบประมาณ 2561 จังหวัดอุบลราชธานี. อุบลราชธานี.

สำนักนโยบายและยุทธศาตร์. (2561). แผนยุทธศาตร์กระทรวงสาธารณสุข. [ออนไลน์]. ได้จาก:http://wops.moph.go.th/ops/oic/data/20180315154733_1_.pd. [สืบค้นเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2563].

สำนักอนามัยและสิ่งแวดล้อม. (2562). แนวทางการดำเนินงาน GREEN & CLEAN Hospital.พิมพ์ครั้งที่ 4. นนทบุรี: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม. (2011). แนวทางการดำเนินงาน GREEN & CLEAN Hospital. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม. (2559 ก). คู่มือการฝึกอบรมผู้ปฏิบัติงานมูลฝอยติดเชื้อ หลักสูตรการป้องกันและระงับการแพร่เชื้อหรืออันตรายที่อาจเกิดจากมูลฝอยติดเชื้อ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สามเจริญพาณิชย์ (กรุงเทพ) จำกัด.

สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม. (2559 ข). แนวทางการจัดการมูลฝอย ส้วมและสิ่งปฎิกูลในโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สำนักอนามัยสิ่งอวดล้อม กรมอนามัย. (2555). คู่มือสถานบริการสถานบริการสาธารณสุขสีเขียว. กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

อำพรรณ จันทโรกรและคณะ.(2560). “การจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างมีจริยธรรมเพื่อลดภาวะโลกร้อน โดยหัวหน้าหอผู้ป่วย โรงพยาบาลตติยภูมิภาคใต้,” วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 37(3),121-133.

เกศราพร แก้วลาย (2561).การพัฒนารูปแบบอนามัยสิ่งแวดล้อมโรงพยาบาลวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม,ผลงานวิชาการ งานมหกรรมวิชาการสาธารณสุข ของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม ปี 2561[ออนไลน์].ได้จาก http://mkho.moph.go.th/research2018/.

ธิติลักษณ์ พัฒเพ็ง. (2561).กระบวนการพัฒนาอนามัยสิ่งแวดล้อมโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวังแสง โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน,ผลงานวิชาการ งานมหกรรมวิชาการสาธารณสุข ของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม ปี 2561[ออนไลน์].ได้จาก http://mkho.moph.go.th/research2018/.

Best, J. W. (1977). Research in Education. 3rd ed. New Jersey: Prentice hall Inc.

Holloway, I. W. (2010). Qualitative research in nursing and health care. 3rd ed . India: Laser words Privates.

Kemmis, S. and McTaggart, R. (1988). The Action Research Planer. 3rd ed. Victoria, Australia: Deaken University Press.

Mills, G. E. (2000). Action research: a guide for the teacher researcher. Merrill, Upper Saddle River, NJ.

Schmuck, R. A. & Schmuck, P. A. (1997). Group process in the classroom. 7th ed. Iowa: Brown & Benchmark.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-04-28

รูปแบบการอ้างอิง

ธานี ศ. ., & พรหมอารักษ์ เ. . (2023). การพัฒนารูปแบบดำเนินงานโรงพยาบาล GREEN and CLEAN Hospital ของโรงพยาบาลน้ำขุ่น อำเภอน้ำขุ่น จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 12(1), 5–14. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/257732

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ