การพัฒนารูปแบบดำเนินงานโรงพยาบาล GREEN and CLEAN Hospital ของโรงพยาบาลน้ำขุ่น อำเภอน้ำขุ่น จังหวัดอุบลราชธานี
คำสำคัญ:
การพัฒนารูปแบบ, นโยบาย, GREEN and CLEAN Hospitalบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการดำเนินงาน GREEN and CLEAN Hospital ของโรงพยาบาลน้ำขุ่น ประเมินผลการพัฒนารูปแบบ โดยรูปแบบการวิจัยเป็นเชิงปฏิบัติการ ดำเนินการวิจัยโดยใช้วงจรการพัฒนา PAOR 4 ขั้นตอน ประกอบด้วย 1) การวางแผน 2) ลงมือปฏิบัติ 3) สังเกตผล และ 4)การสะท้อนผล กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรและเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลและภาคีเครือข่ายที่มีส่วนร่วม 133 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถามและสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษา พบว่า รูปแบบการดำเนินงาน GREEN and CLEAN Hospital ของโรงพยาบาลน้ำขุ่นคือ NAMKHUN-Model ประกอบด้วย 1) Network:การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายที่เข้มแข็ง 2) Activity: การกำหนดกิจกรรมการพัฒนาที่ชัดเจน 3)Management มีการจัดการอย่างมีส่วนร่วม 4) Knowledge การสร้างความรู้ความเข้าใจร่วมกัน 5) Healthy เป้าหมายสู่การมีสุขภาพที่ดี 6) Unity Team ความเป็นเอกภาพในการพัฒนา และ 7) Non Stop มีการพัฒนาขับเคลื่อนงานอย่างต่อเนื่อง ผลการประเมินรูปแบบที่สร้างขึ้นพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีคะแนนความรู้ การรับรู้บทบาท การมีส่วนร่วมและความพึงพอใจต่อการดำเนินงานเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)
ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการพัฒนาโรงพยาบาล GREEN and CLEAN Hospital ประกอบด้วยหลัก 3 P ดังนี้ Policy มีนโยบายการดำเนินงานที่ชัดเจน Participation การมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน Patients Focus มีผู้รับบริการเป็นศูนย์กลาง เป้าหมายในการพัฒนา
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2558). คู่มือการจัดการน้ำเสียจากอาคาร ประเภทโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน. (2561). แผนปฏิบัติการคำรับรองปฏิบัติราชการ ปี 2561. กรุงเทพฯ: กรุทรวงสาธารณสุข.
กิตติพร ปัญญาภิญโญผล. (2549). วิจัยเชิงปฏิบัติการ :แนวทางสำหรับครู. เชียงใหม่ : บริษัทนันทพันธ์พริ้นติ้ง จำกัด.
จีระศักดิ์ เจริญพันธ์. (2553). การจัดการสาธารณสุขในชุมชน. พิมพ์ครั้งที่ 9. มหาสารคาม: คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธิดารัตน์ ชูชื่น. (2558). แนวทางการส่งเสริมและสนับสนุนเพื่อพัฒนาสู่โรงพยาบาลสีเขียว. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
ธีระวุฒิ เอกะกุล. (2552). การวิจัยปฏิบัติการ. พิมพ์ครั้งที่ 9. อุบลราชธานี: ยงสวัสดิ์อินเตอร์ กรุ๊ป.
นรินทร์ชัย พัฒนพงศา. (2546). การมีส่วนร่วม หลักการพื้นฐาน เทคนิค และกรณีตัวอย่าง. เชียงใหม่: สิริลักษณ์การพิมพ์.
ปกรณ์ ปรียากร. (2544). ทฤษฎีและแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สามเจริญพานิช.
แผนการจัดระบบบริการสุขภาพ. (2555). กองบริหารหารสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
วันชัย วัฒนศัพท์. (2544). คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตัดสินใจของชุมชน. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
วิมลรัตน์ ภูผาสุก. (2560). “การพัฒนาเกณฑ์คุณภาพสิ่งแวดล้อมของโรงพยาบาลชุมชน จังหวัด กาฬสินธุ์,” วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 7(1), 153-164.
สำนักสุขาภิบาลอาหารและน้ำ กรมอนามัย. (2563). คู่มือพัฒนาคุณภาพน้ำบริโภคในโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: สำนักสุขาภิบาลอาหารและน้ำ กรมอนามัย.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี. (2561). เอกสารประกอบการตรวจราชการและนิเทศงาน กรณีปกติ รอบที่ 1 ปีงบประมาณ 2561 จังหวัดอุบลราชธานี. อุบลราชธานี.
สำนักนโยบายและยุทธศาตร์. (2561). แผนยุทธศาตร์กระทรวงสาธารณสุข. [ออนไลน์]. ได้จาก:http://wops.moph.go.th/ops/oic/data/20180315154733_1_.pd. [สืบค้นเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2563].
สำนักอนามัยและสิ่งแวดล้อม. (2562). แนวทางการดำเนินงาน GREEN & CLEAN Hospital.พิมพ์ครั้งที่ 4. นนทบุรี: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม. (2011). แนวทางการดำเนินงาน GREEN & CLEAN Hospital. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม. (2559 ก). คู่มือการฝึกอบรมผู้ปฏิบัติงานมูลฝอยติดเชื้อ หลักสูตรการป้องกันและระงับการแพร่เชื้อหรืออันตรายที่อาจเกิดจากมูลฝอยติดเชื้อ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สามเจริญพาณิชย์ (กรุงเทพ) จำกัด.
สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม. (2559 ข). แนวทางการจัดการมูลฝอย ส้วมและสิ่งปฎิกูลในโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักอนามัยสิ่งอวดล้อม กรมอนามัย. (2555). คู่มือสถานบริการสถานบริการสาธารณสุขสีเขียว. กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
อำพรรณ จันทโรกรและคณะ.(2560). “การจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างมีจริยธรรมเพื่อลดภาวะโลกร้อน โดยหัวหน้าหอผู้ป่วย โรงพยาบาลตติยภูมิภาคใต้,” วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 37(3),121-133.
เกศราพร แก้วลาย (2561).การพัฒนารูปแบบอนามัยสิ่งแวดล้อมโรงพยาบาลวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม,ผลงานวิชาการ งานมหกรรมวิชาการสาธารณสุข ของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม ปี 2561[ออนไลน์].ได้จาก http://mkho.moph.go.th/research2018/.
ธิติลักษณ์ พัฒเพ็ง. (2561).กระบวนการพัฒนาอนามัยสิ่งแวดล้อมโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวังแสง โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน,ผลงานวิชาการ งานมหกรรมวิชาการสาธารณสุข ของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม ปี 2561[ออนไลน์].ได้จาก http://mkho.moph.go.th/research2018/.
Best, J. W. (1977). Research in Education. 3rd ed. New Jersey: Prentice hall Inc.
Holloway, I. W. (2010). Qualitative research in nursing and health care. 3rd ed . India: Laser words Privates.
Kemmis, S. and McTaggart, R. (1988). The Action Research Planer. 3rd ed. Victoria, Australia: Deaken University Press.
Mills, G. E. (2000). Action research: a guide for the teacher researcher. Merrill, Upper Saddle River, NJ.
Schmuck, R. A. & Schmuck, P. A. (1997). Group process in the classroom. 7th ed. Iowa: Brown & Benchmark.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากบรรณาธิการวารสารนี้ก่อนเท่านั้น