ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน ระดับปฏิบัติการในคลังสินค้าแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี

ผู้แต่ง

  • กมลวรรณ พรมเทศ สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • เสาวรส ใหญ่ยอด หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • หทัยกาญจน์ การรักษ์ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • อารยา ขอสีกล หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ปณต ฉ่ำฉวย หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ศิวกร หทัยเที่ยง หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • กวีทิพย์ ชัยวงษ์ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ขวัญแก้ว เอี่ยมพงษ์ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • นันทพร ภัทรพุทธ สาขาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

พฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน, การรับรู้, พนักงานระดับปฏิบัติการ, คลังสินค้า

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการในคลังสินค้าแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี ทำการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์ ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย ได้จำนวนผู้ตอบแบบสอบถาม 72 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ข้อมูลสถิติเชิงพรรณนาและเชิงอนุมาณ ได้แก่ สถิติไคสแควร์ และสหสัมพันธ์
สเปียร์แมน

                ผลการศึกษา พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามเป็นเพศชายร้อยละ 73.60 เพศหญิง ประสบการณ์ทำงานเฉลี่ย 4.24 (± 3.74) ปี
เป็นพนักงานที่ทำงานล่วงเวลา (ร้อยละ 80.60) มีชั่วโมงการทำงานล่วงเวลาเฉลี่ย 6.67 (± 4.05) ชั่วโมงต่อสัปดาห์พนักงาน
ส่วนใหญ่ (ร้อยละ 73.6) มีคะแนนการรับรู้ต่อการเกิดอุบัติเหตุในระดับปานกลาง และมีคะแนน พฤติกรรมความปลอดภัยอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 86.10 จากการศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน พบว่า การรับรู้การเกิดอุบัติเหตุมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r=0.376, p<0.01)

                การรับรู้ต่อการเกิดอุบัติเหตุเป็นองค์ประกอบหนึ่ง ที่ส่งผลต่อการแสดงพฤติกรรมความปลอดภัย การส่งเสริมการรับรู้ควรคำนึงถึงปัจจัยภายในอื่นๆ อาทิ ทัศนคติ อารมณ์ ความต้องการ ประสบการณ์ ความเครียด ภาระงาน นอกจากนี้ควรมีมาตรการป้องกันขั้นพื้นฐาน อาทิ การตรวจสอบอุปกรณ์เครื่องมือ การดูแลรักษาสภาพแวดล้อมการทำงานให้ปลอดภัย การกำหนดกฎระเบียบมาตรการด้านความปลอดภัยที่รัดคุมควบคู่กันไปเพื่อสร้างเสริมการรับรู้และพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานอย่างยั่งยืน

 

เอกสารอ้างอิง

กรวิกา หาระสาร และจิตรพรรณ ภูษาภักดีภพ. (2558). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน ฝ่ายผลิตในโรงงานอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนรถยนต์แห่งหนึ่งของจังหวัดชลบุรี. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 5(1), 84-102.

กองทุนเงินทดแทน (2565). สถานการณ์การประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยเนื่องจากการทำงาน. ค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2566, จาก URL https://www.sso.go.th/wpr/main/privilege/ข้อมูลสถิติกองทุนเงินทดแทน_sub_category_list-label_1_169_745

ธรรมรักษ์ ศรีมารุต. (2555). รายงานการวิจัยเรื่องพฤติกรรมความปลอดภัยในการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการฝ่ายผลิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. ค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2566, จาก URL http://ssruir.ssru.ac.th/bitstream/ssruir/776/1/197-55.pdf

ธานน ธนนัตสินธร. (2557). การรับรู้ด้านความปลอดภัยและพฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัยของพนักงานระดับปฏิบัติการกรณีศึกษา : บริษัทปิโตรเลียมและปิโตรเคมีแห่งหนึ่ง. รายงานศึกษาอิสระปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการอุตสาหกรรม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.

นิศากร ตันติวิบูลชัย (2565). ปัจจัยส่วนบุคคลที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้อุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคลของพนักงานเก็บขนขยะของเทศบาลตำบลในจังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน. 8(2), 16-28.

กระทรวงแรงงาน. (2554). พระราชบัญญัติความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554. ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 128.

พงษ์เทพ อินทรัพย์.(2564). การรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมความเสี่ยงจากการทำงานของบุคลากรที่ปฏิบัติงานงานซักฟอก โรงพยาบาลอุตรดิตถ์. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน. 6(3), 104-12.

ภารดี เทพคายน. (2564). การศึกษาระดับการรับรู้และความเข้าใจของบุคลากรสายสนับสนุน สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ต่อนโยบายความเป็นเลิศด้านการปฏิบัติงานและพฤติกรรมที่สอดคล้องกับนโยบายความเป็นเลิศด้านการปฏิบัติงาน. ค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2566, จาก URL https://www.km.nida.ac.th/th/images/PDF/research/paradeere164.pdf

ศิริรัตน์ พรมน้อย และ ยุวดี ทองมี. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานก่อสร้าง :กรณีศึกษาบริษัทก่อสร้างแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพมหานคร. วารสารความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม. 4(1), 43-8.

สุวรรณดา สงธนู. (2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมความเสี่ยงจากการทำงานของบุคคลกรแผนกซักฟอกโรงพยาบาลชุมชน. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการระบบสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

อภิชา ครุธาโรจน์, ศรีรัตน์ ล้อมพงศ์, นันทพร ภัทรพุทธ, และจิตรพรรณ ภูษาภักดีภพ. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานบนที่สูงของคนงานก่อสร้างรถไฟฟ้าในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารความปลอดภัยและสุขภาพ. 11(3), 29-30.

อดิเรก ธรรมวงศ์. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรม ความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงานของพนักงาน บริษัท สิริ ซัคเซส ซัพพลาย จำกัด.วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการสิ่งแวดล้อม คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

Krejcie, R.V., and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30, 607-610.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-12-28

รูปแบบการอ้างอิง

พรมเทศ ก. ., ใหญ่ยอด เ. ., การรักษ์ ห. ., ขอสีกล อ. ., ฉ่ำฉวย ป. ., หทัยเที่ยง ศ. ., ชัยวงษ์ ก. ., เอี่ยมพงษ์ ข. ., & ภัทรพุทธ น. (2023). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน ระดับปฏิบัติการในคลังสินค้าแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 12(3), 5–13. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/263455

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ