ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคเมลิออยโดสิส จังหวัดมุกดาหาร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความชุกของโรคเมลิออยโดสิส และเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคเมลิออยโดสิส รูปแบบวิจัยเป็นแบบ Unmatched case-control study ประชากรที่ศึกษาเป็นผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษาในโรงพยาบาลรัฐ จังหวัดมุกดาหาร ปี 2564 กำหนดอัตราส่วน กลุ่มศึกษาต่อกลุ่มควบคุม คือ 1:1 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา จำนวน ร้อยละ และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ตัวแปรเชิงเดี่ยว และการวิเคราะห์พหุถดถอย
โลจิสติกส์ กำหนดระดับนัยสำคัญ P<0.05

                ผลการศึกษา พบว่า ความชุกของโรคเมลิออยโดสิส 3 ปีย้อนหลัง (2562-2564) เท่ากับร้อยละ 0.08 ,0.09, 0.08 ตามลำดับ เมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบพหุถดถอยโลจิสติกส์ พบว่า ปัจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคเมลิออยโดสิส 4  ตัวแปร ได้แก่ เพศชาย (ORadj=2.51; 95%CI=1.39–4.52) รอบบ้านชื้นแฉะ (ORadj=2.82; 95%CI=1.29-6.17) ความรู้เรื่องโรคเมลิออยโดสิสโดยรวมระดับปานกลาง (ORadj=1.99; 95%CI=1.03-3.82) พฤติกรรมการป้องกันโรคเมลิออยโดสิสโดยรวมระดับต่ำ (ORadj = 2.12; 95%CI=1.17-3.87) 

                ดังนั้น ควรมีการทำโครงการให้ความรู้ หรือปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในกลุ่มเสี่ยงดังกล่าวเพื่อป้องกันโรคเมลิออยโดสิส พร้อมทั้งการปรับทัศนคติของประชาชนในการดูแลสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อมรอบบ้านให้มีความสะอาด ไม่ชื้นแฉะ เพื่อให้มีความปลอดภัยจากโรคเมลิออยโดสิสมากขึ้น