การบูรณาการความร่วมมือของหน่วยงานระดับพื้นที่ในการพัฒนาระบบการบริหารจัดการกองทุนผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในพื้นที่เทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ

ผู้แต่ง

  • พรพรรณ แสนสระ หลักสูตรสาธารณสุขสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • สงครามชัยย์ ลีทองดีศกุล คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • จารุวรรณ วิโรจน์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

คำสำคัญ:

การบริหารจัดการ, ผู้สูงอายุ, กองทุนผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงปฏิบัติการครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการบูรณาการความร่วมมือของหน่วยงานในพื้นที่ในการบริหารจัดการกองทุนผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง หรือ LTC Fund ของเทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ มีผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งสิ้น 160 คน เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามที่สร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบค่าเฉลี่ย (dependent t-test)   วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา

                ผลการศึกษา พบว่า กระบวนการบูรณาการครั้งนี้ ประกอบด้วย 8 ขั้นตอน ได้แก่  1)การวิเคราะห์สถานการณ์และบริบท  2) จัดประชุมเพื่อวางแผน 3) ขออนุมัติแผน 4) ดำเนินงานตามแผน 5) การติดตามและกำกับดูแล 6) การประเมินผล 7) สรุปผลและข้อเสนอแนะ 8) สรุปและถอดบทเรียน ผลการวิจัยในด้านพฤติกรรมและกระบวนการดำเนินงาน พบว่า กลุ่มเป้าหมายทั้งสามกลุ่ม  มีระดับความรู้ ความเข้าใจและมีส่วนร่วมในการดำเนินงานเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.05) ทำให้
ผลการประเมินการบริหารกองทุนฯ เปลี่ยนแปลงดีขึ้น จากแต่เดิมอยู่ในระดับกลาง (65คะแนน) เป็นระดับดีมาก (92 คะแนน)

                โดยสรุป การบูรณาการความร่วมมือในระดับพื้นที่เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและบรรลุผล โดยปัจจัยแห่งความสำเร็จในครั้งนี้ เกิดจาก 1) การสร้างเครือข่าย (Network creation) ที่เชื่อมโยงกันในระดับท้องถิ่นที่ครบถ้วนและหลากหลาย 2) มีการเสริมสร้างสมรรถนะและระดับความสามารถ (Building capacity) ของผู้ที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับการทำงานด้านนี้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และ 3) วิธีการทำงานได้เปลี่ยนแปลงโดยการกระจายอำนาจและบทบาท (Devolution) ให้เครือข่ายได้ดำเนินงานด้วยตนเองในพื้นที่ โดยอาจจะเรียกได้ว่า N-B-D model เป็นรูปแบบที่ส่งผลต่อความสำเร็จครั้งนี้

เอกสารอ้างอิง

กนิษฐา บุญธรรมเจริญ และศิริพันธุ์ สาสัตย์. (2551). ระบบการดูแลระยะยาว: การวิเคราะห์ เปรียบเทียบเพื่อเสนอแนะเชิงนโยบาย. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 14.

กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2557). คู่มือการคัดกรอง/ประเมินผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการ โรงพิมพ์สงเคราะห์องค์การทหารผ่านศึก.

กัญญารัตน์ กันยะกาญจน์, ฐิติมา โกศัลวิตร และนฤมล บุญญนิวารวัฒน์ฐ. (2562). รูปแบบการดูแล ระยะยาวแบบบูรณาการโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดงบังอำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารมนุษญสัม คมสาร. 17(1).

กลุ่มงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม โรงพยาบาลหนองบัวแดง. (2565). ลักเกณฑ์การดำเนินงานการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้ที่มีภาวะพึ่งพิง (Long Term Care : LTC) ภายใต้กองทุนหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.

จีระศักดิ์ เจริญพันธ์. (2551). การจัดการสาธารณสุขในชุมชน. พิมพ์ครั้งที่ 6. มหาสารคาม: คณะ สาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เฉลียว บุรีภักดี. (2545). การวิจัยชุมชน. กรุงเทพฯ: เอส.อาร์.พริ๊นติ้ง แมสโปร-ดักส์.

ชยุต ชานาญเนาว์. (2558). รูปแบบการพัฒนาการดำเนินงานชมรมผู้สูงอายุ ตำบลหัวถนน อำเภอ นางรอง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิทยาลัยทักษิณ, 18(2), 5–18.

ชวลิต สวัสดิ์ผล และคณะ. (2560). การดูแลผู้สูงอายุที่อยู่ในภาวะพึ่งพิงในพื้นที่ภาค ตะวันออกเฉียงเหนือของไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.

ทัศนา ชูวรรธนะปกรณ์, ลินจง โปธิบาล และ จิตตวดี เหรียญทอง. (2551). การดูแลผู้สูงอายุที่ต้อง พึ่งพาในสถานสงเคราะห์คนชรา. พยาบาลสาร, 35(1).

วิราพรรณ วิโรจน์รัตน์ และคณะ. (2557). การพัฒนาระบบบริการสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุที่ต้องพึ่งพา ผู้อื่น. วารสารสภาการพยาบาล, 29(3) , 104-115.

ศุภนิมิต หนองม่วง. (2555). การพัฒนาระบบบริการเพื่อส่งเสริมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคความ ดันโลหิตสูงโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเสื่องข้าว อำเภอศรีรัตนะ จังหวัดศรีสะเกษ. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบันทิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สมาคมพฤฒาวิทยา และเวชศาสตร์ผู้สูงอายุไทย. (2553). การประชุมวิชาการประจำปี พ.ศ. 2552 เรื่อง “การจัดการ ดูแล เกื้อหนุน และรักษาผู้สูงวัย” วันที่ 20-23 มกราคม 2553. กรุงเทพฯ: บริษัท ส.เอเชียเพรส (1989) จำกัด.

สัมฤทธิ์ ศรีธารงสวัสดิ์ และคณะ. (2561). รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการ ดูแลระยะยาว (Long-term care) สำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงภายใต้ระบบหลักประกัน สุขภาพแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: บริษัท ดีเซมเบอรี่ จำกัด.

สุมัทนา กลางคาร และวรพจน์ พรหมสัตยพรต. (2553). หลักการวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 6. มหาสารคาม:

สารคามการพิมพ์ – สารคามเปเปอร์.

สุวิมลรัตน์ รอบรู้เจน. (2560). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ สำหรับผู้ดูแลผู้สูงอายุ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี.วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ; 9 (3) 57 – 69

Best, J. W. (1977). Research in Education. (3rded). New Jersey: Prentice hall Inc.

Cohen, J. M. and Uphoff, N. T. (1981). Rural Development Participation: Concept and Measures for Project Design Implementation and Evaluation. Rural Development Committee Center for International Studies, Cornell University.

Kemmis, S. and McTaggart, R. (1988). The Action Research Planer. 3rd ed. Victoria, Australia: Deaken University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-08-29

รูปแบบการอ้างอิง

แสนสระ พ. ., ลีทองดีศกุล ส. ., & วิโรจน์ จ. . (2024). การบูรณาการความร่วมมือของหน่วยงานระดับพื้นที่ในการพัฒนาระบบการบริหารจัดการกองทุนผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในพื้นที่เทศบาลตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 13(2), 77–86. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ubruphjou/article/view/267244

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ