Physical Activity in Older Adults: Applying Self-Efficacy Theory

  • Natsala Longphasuk สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ สถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย
Keywords: Physical Activity; Older Adults; Self-Efficacy Theory

Abstract

Growing rapidly of ageing population with increased healthcare needs. While the population can look forward to longer years of good health, many people will be living with one or more chronic conditions. However, modifiable lifestyle such as a physical activity can encourage healthy ageing. It is associated with better physical and mental functioning as well as reverse some effects of chronic disease. In order to modify physical activity, self-efficacy is a crucial factor. Older adults who receive the self-efficacy enhancement have higher self-efficacy, which make them adjust physical activity to enhance proper, correct, and sustainable exercise behavior to keep older adults mobile and independent and improve the quality of life of older adults.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กุลทัต หงส์ชยางกูร, พงศ์เทพ สุธีรวุฒิ และ ญัตติพงศ์ แก้วทอง. (2561). คู่มือการเพิ่มกิจกรรมทางกาย ในคนไทย. สงขลา: สถาบันการจัดการระบบสุขภาพ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
คณะกรรมการพัฒนาแผนการส่งเสริมกิจกรรมทางกาย. (2561). แผนการส่งเสริมกิจกรรมทางกาย (พ.ศ.
๒๕๖๑ – ๒๕๗๓). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
ชลธิชา จันทร์คีรี. (2559). การส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกายในผู้สูงอายุที่เปราะบาง. วารสารคณะ
พยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 24(2), 1-13.
ฐิติกร โตโพธิ์ไทย, อรณา จันทรศิริ และ ปฏิญญา พงษ์ราศรี. (บก.). (2560). ข้อแนะนำการส่งเสริม กิจกรรมทางกาย การลดพฤติกรรมเนือยนิ่ง และการนอนหลับสำหรับผู้สูงวัย (ตั้งแต่ 60 ปี ขึ้นไป). นนทบุรี: กรมอนามัย
ดุษณี เกศวยุธ. (2561). การใช้ชีวิตอย่างกระฉับกระเฉง ความพึงพอใจในชีวิต และความสามารถทาง ปัญญา. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิชาการระดับนานาชาติ UTCC Academic Day ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ
นพนัฐ จำปาเทศ, ละเอียด แจ่มจันทร์ และ พัชราภรณ์ ฝ่ายหมื่นไวย์. (2561). บทบาทพยาบาลในการ ประยุกต์ใช้ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเองในผู้สูงอายุที่เป็นเบาหวาน. วารสาร มฉก.วิชาการ, 21(42), 153 – 164.
ปิยะภัทร เดชพระธรรม. (2556). การออกกำลังกายในผู้สูงอายุ. ในประเสริฐ อัสสันตชัย (บรรณาธิการ).
ปัญหาสุขภาพที่พบบ่อยในผู้สูงอายุและการป้องกัน (พิมพ์ครั้งที่ 4). (หน้า 399 – 424).
กรุงเทพฯ. ยูเนี่ยนครีเอชั่น.
ปรียาภรณ์ นิลนนท์, ยุวดี รอดจากภัย และ นิรัตน์ อิมามี. (2560). การรับรู้ความสามารถของตนเองใน ด้านการบริโภคอาหารและการออกกำลังกายของสมาชิกชมรมผู้สูงอายุ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารราชนครินทร์, 1(2), 93 – 100.
มยุรา สร้อยชื่อ, ศรัณญา เบญจกุล, มณฑา เก่งการพานิช และ ธราดล เก่งการพานิช. (2560). ผลของ โปรแกรมการออกกำลังกายแกว่งแขนโดยการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถ ตนเองร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมของผู้สูงอายุระดับต้นในกรุงเทพมหานคร. วารสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 33(2), 73 – 83.
มินตรา สาระรักษ์. (2558). การส่งเสริมกิจกรรมทางกายในวัยสูงอายุ. วารสารวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 17(1), 23 – 36.
วิชัย เอกพลากร. (บก.). (2557). รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2557. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
วีระวัฒน์ แซ่จิว. (2559). กิจกรรมทางกายและสมรรถภาพทางกายของผู้สูงอายุที่ออกกำลังกายใน จังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกกาลังกาย และการกีฬา, คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุปราณี หมื่นยา. (2560). การออกกำลังกายของผู้สูงอายุ: ประยุกต์ใช้ทฤษฎีสมรรถนะแห่งตน. วารสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชะนี อุตรดิตถ์, 9(1), 59 – 69.
อัจฉรา ปุราคม และคณะ. (2559). รูปแบบกิจกรรมทางกายเพื่อลดการเสื่อมถอยของสมรรถภาพการทำ หน้าที่ทางกายสาหรับผู้สูงอายุ (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุน สนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
อวยพร ตั้งธงชัย, ณัฐยา แก้วมุกดา, พีระเดช มาลีหอม, และมาสริน ศุกลปักษ์. (2559). การพัฒนา รูปแบบการส่งเสริมกิจกรรมทางกายเพื่อพัฒนาความอยู่ดีมีสุขเชิงอัตวิสัยของผู้สูงอายุ. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 31(3), 135 – 143.
American College of Sports Medicine. (2018). ACSM’s Guidelines for Exercise Testing and Prescription. (10ed). Philadelphia: Wolters Kluwer.
Hayden, J. (2009). Introduction to health behavior theory. United States of America: Jones and Bartlett Publishers.
Loyen, A., Clarke-Cornwell, M. A., Anderssen, A. S., Hagstromer, M., Sardinha, B, L., Sundquist, K., Ekelund, U., Steene-Johannessen, J., et al. (2017). Sedentary time and physical activity surveillance through accelerometer pooling in four European countries. Sports Med, 47, 1421 – 1435. DOI 10.1007/s40279-016-0658-y
National Center for Chronic Disease Prevention and Health Promotion. (2014). Physical Activity and Health Older Adults. Retrieved 17 February 2016, from Web site:
https://www.cdc.gov/nccdphp/sgr/pdf/olderad.pdf
World Health Organization. (2019). Global Recommendations on Physical Activity for Health. Retrieved 10 May 2019, from Web site: https://www.who.int/dietphysicalactivity/factsheet_inactivity/en/
World Health Organization. (2011). Global Recommendations on Physical Activity for Health. Retrieved 15 June 2019, from Web site:
https://www.who.int/dietphysicalactivity/physical-activity-recommendations- 65years.pdf?ua=1
Published
2019-12-30
Section
Review article